Jób 37
Kralice Bible (1613)Translation
Kralice Bible (1613)
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
1Poslouchejte pilně hřmotného hlasu jeho, a zvuku z úst jeho pocházejícího.
1Pri tio tremas mia koro Kaj saltas de sia loko.
2Pode všecka nebesa jej rozprostírá, a světlo své k krajům země.
2Aŭskultu atente en la bruo Lian voĉon, Kaj la sonojn, kiuj eliras el Lia buŝo.
3Za nímž zvučí hlukem, a hřímá hlasem důstojnosti své, aniž mešká s jinými věcmi, když se slýchá hlas jeho.
3Sub la tutan ĉielon Li kurigas tion, Kaj Sian lumon al la randoj de la tero.
4Bůh silný hřímá hlasem svým předivně, činí veliké věci, a však nemůžeme rozuměti, jak.
4Post ĝi ekbruas la tondro; Li tondras per Sia majesta voĉo, Kaj oni ne povas tion haltigi, kiam aŭdiĝas Lia voĉo.
5Sněhu zajisté říká: Buď na zemi, tolikéž pršce dešťové, ano i přívalu násilnému.
5Mirinde tondras Dio per Sia voĉo; Li faras ion grandan, sed ne konatan.
6Zavírá ruku všelikého člověka, aby žádný z lidí nemohl konati díla svého.
6Al la neĝo Li diras: Falu sur la teron; Ankaŭ al la pluvego, al Siaj fortaj pluvegoj.
7Tehdáž i zvěř vchází do skrýše, a v peleších svých obývá.
7Sur la manon de ĉiu homo Li metas sigelon, Por ke ĉiuj homoj sciu Lian faron.
8Z skrýše vychází vichřice, a od půlnoční strany zima.
8La sovaĝa besto iras en sian kavon Kaj restas en sia loĝejo.
9Dchnutím Bůh silný dává mráz, až se široké vody zavírají.
9El la sudo venas ventego, Kaj de la nordo venas malvarmo.
10Také i při svlažování země pohybuje oblakem, a rozhání mračno světlem svým.
10De la spiro de Dio venas frosto, Kaj vasta akvo fariĝas kvazaŭ fandaĵo.
11A tentýž sem i tam obrací se moudrostí jeho, aby činil, což by mu koli přikázal na tváři okršlku zemského.
11La nubojn Li pezigas per akvo, Kaj nubo disŝutas Lian lumon.
12Buď k trestání, neb pro zemi svou, buď k prokazování dobrotivosti, spraví to, že se postaví.
12Li direktas ilin ĉirkaŭen, kien Li volas, Por ke ili plenumu ĉion, kion Li ordonas al ili, sur la tero:
13Pozorujž toho, Jobe, zastav se a podívej se divům Boha silného.
13Ĉu por puno de ia lando, Ĉu por favorkoraĵo Li ilin direktas.
14Víš-li, kdy Bůh ukládá co o těch věcech, aneb kdy chce osvěcovati světlem oblaky své?
14Atentu tion, Ijob; Staru, kaj konsideru la miraklojn de Dio.
15Znáš-li, jak se vznášejí oblakové, a jiné divy dokonalého v uměních?
15Ĉu vi scias, kiamaniere Dio agigas ilin Kaj aperigas lumon el Sia nubo?
16A že tě roucho tvé zahřívati bude, když Bůh zemi pokojnou činí větry poledními?
16Ĉu vi komprenas, ĉe la distiro de nubo, La miraklojn de Tiu, kiu estas la plej perfekta en la sciado?
17Roztahoval-li jsi s ním nebesa trvánlivá, k zrcadlu slitému podobná?
17Kiamaniere viaj vestoj varmiĝas, Kiam la tero kvietiĝas de sude?
18Poukaž nám, co bychom řekli jemu; nebo nemůžeme ani řeči zpořádati pro temnost.
18Ĉu vi povas etendi kun Li la ĉielon, Firman kiel fandita spegulo?
19Zdaž jemu kdo oznámí, co bych já mluvil? Pakli by kdo za mne mluvil, jistě že by byl sehlcen.
19Sciigu al ni, kion ni devas diri al Li; Mi nenion povas elkonjekti pro mallumo.
20Ano nyní nemohou patřiti lidé na světlo, když jest jasné na oblacích, když je vítr prochází a vyčišťuje,
20Ĉu estos rakontita al Li tio, kion mi parolas? Se iu parolos, li pereos.
21Od půlnoční strany s jasnem jako zlato přicházeje, ale v Bohu hroznější jest sláva.
21Nun oni ne povas rigardi la lumon, kiu hele lumas en la ĉielo, Kiam la vento pasas kaj purigas ĝin.
22Všemohoucí, jehož vystihnouti nemůžeme, ač jest veliký v moci, však soudem a přísnou spravedlností netrápí.
22De norde venas oro; Ĉirkaŭ Dio estas terura brilo.
23Protož bojí se ho lidé; neohlédá se na žádného z těch, kdož jsou moudrého srdce.
23La Plejpotenculon ni ne povas kompreni. Li estas granda en forto, justo, kaj vero; Li neniun premas.
no verse 24 in this text
24Tial respektegas Lin la homoj; Kaj Li atentas neniun el la saĝuloj.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.