Job 37
Clementine Vulgate, 1598Translation
Clementine Vulgate, 1598
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
1[Super hoc expavit cor meum, et emotum est de loco suo.
1Pri tio tremas mia koro Kaj saltas de sia loko.
2Audite auditionem in terrore vocis ejus, et sonum de ore illius procedentem.
2Aŭskultu atente en la bruo Lian voĉon, Kaj la sonojn, kiuj eliras el Lia buŝo.
3Subter omnes cælos ipse considerat, et lumen illius super terminos terræ.
3Sub la tutan ĉielon Li kurigas tion, Kaj Sian lumon al la randoj de la tero.
4Post eum rugiet sonitus; tonabit voce magnitudinis suæ: et non investigabitur, cum audita fuerit vox ejus.
4Post ĝi ekbruas la tondro; Li tondras per Sia majesta voĉo, Kaj oni ne povas tion haltigi, kiam aŭdiĝas Lia voĉo.
5Tonabit Deus in voce sua mirabiliter, qui facit magna et inscrutabilia;
5Mirinde tondras Dio per Sia voĉo; Li faras ion grandan, sed ne konatan.
6qui præcipit nivi ut descendat in terram, et hiemis pluviis, et imbri fortitudinis suæ;
6Al la neĝo Li diras: Falu sur la teron; Ankaŭ al la pluvego, al Siaj fortaj pluvegoj.
7qui in manu omnium hominum signat, ut noverint singuli opera sua.
7Sur la manon de ĉiu homo Li metas sigelon, Por ke ĉiuj homoj sciu Lian faron.
8Ingredietur bestia latibulum, et in antro suo morabitur.
8La sovaĝa besto iras en sian kavon Kaj restas en sia loĝejo.
9Ab interioribus egredietur tempestas, et ab Arcturo frigus.
9El la sudo venas ventego, Kaj de la nordo venas malvarmo.
10Flante Deo, concrescit gelu, et rursum latissimæ funduntur aquæ.
10De la spiro de Dio venas frosto, Kaj vasta akvo fariĝas kvazaŭ fandaĵo.
11Frumentum desiderat nubes, et nubes spargunt lumen suum.
11La nubojn Li pezigas per akvo, Kaj nubo disŝutas Lian lumon.
12Quæ lustrant per circuitum, quocumque eas voluntas gubernantis duxerit, ad omne quod præceperit illis super faciem orbis terrarum:
12Li direktas ilin ĉirkaŭen, kien Li volas, Por ke ili plenumu ĉion, kion Li ordonas al ili, sur la tero:
13sive in una tribu, sive in terra sua, sive in quocumque loco misericordiæ suæ eas jusserit inveniri.
13Ĉu por puno de ia lando, Ĉu por favorkoraĵo Li ilin direktas.
14Ausculta hæc, Job: sta, et considera mirabilia Dei.
14Atentu tion, Ijob; Staru, kaj konsideru la miraklojn de Dio.
15Numquid scis quando præceperit Deus pluviis, ut ostenderent lucem nubium ejus?
15Ĉu vi scias, kiamaniere Dio agigas ilin Kaj aperigas lumon el Sia nubo?
16Numquid nosti semitas nubium magnas, et perfectas scientias?
16Ĉu vi komprenas, ĉe la distiro de nubo, La miraklojn de Tiu, kiu estas la plej perfekta en la sciado?
17Nonne vestimenta tua calida sunt, cum perflata fuerit terra austro?
17Kiamaniere viaj vestoj varmiĝas, Kiam la tero kvietiĝas de sude?
18Tu forsitan cum eo fabricatus es cælos, qui solidissimi quasi ære fusi sunt.
18Ĉu vi povas etendi kun Li la ĉielon, Firman kiel fandita spegulo?
19Ostende nobis quid dicamus illi: nos quippe involvimur tenebris.
19Sciigu al ni, kion ni devas diri al Li; Mi nenion povas elkonjekti pro mallumo.
20Quis narrabit ei quæ loquor? etiam si locutus fuerit homo, devorabitur.
20Ĉu estos rakontita al Li tio, kion mi parolas? Se iu parolos, li pereos.
21At nunc non vident lucem: subito aër cogetur in nubes, et ventus transiens fugabit eas.
21Nun oni ne povas rigardi la lumon, kiu hele lumas en la ĉielo, Kiam la vento pasas kaj purigas ĝin.
22Ab aquilone aurum venit, et ad Deum formidolosa laudatio.
22De norde venas oro; Ĉirkaŭ Dio estas terura brilo.
23Digne eum invenire non possumus: magnus fortitudine, et judicio, et justitia: et enarrari non potest.
23La Plejpotenculon ni ne povas kompreni. Li estas granda en forto, justo, kaj vero; Li neniun premas.
24Ideo timebunt eum viri, et non audebunt contemplari omnes qui sibi videntur esse sapientes.]
24Tial respektegas Lin la homoj; Kaj Li atentas neniun el la saĝuloj.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.