Job 37
Clementine Vulgate, 1598Translation
Clementine Vulgate, 1598
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
1[Super hoc expavit cor meum, et emotum est de loco suo.
1«از این نیز دل می‌لرزد و از جای خودمتحرک می‌گردد.
2Audite auditionem in terrore vocis ejus, et sonum de ore illius procedentem.
2گوش داده، صدای آواز او را بشنوید، و زمزمه‌ای را که از دهان وی صادر می‌شود،
3Subter omnes cælos ipse considerat, et lumen illius super terminos terræ.
3آن را در زیر تمامی آسمانهامی فرستد، و برق خویش را تا کرانهای زمین.
4Post eum rugiet sonitus; tonabit voce magnitudinis suæ: et non investigabitur, cum audita fuerit vox ejus.
4بعد از آن صدای غرش می‌کند و به آواز جلال خویش رعد می‌دهد و چون آوازش شنیده شدآنها را تاخیر نمی نماید.
5Tonabit Deus in voce sua mirabiliter, qui facit magna et inscrutabilia;
5خدا از آواز خودرعدهای عجیب می‌دهد. اعمال عظیمی که ماآنها را ادراک نمی کنیم به عمل می‌آورد،
6qui præcipit nivi ut descendat in terram, et hiemis pluviis, et imbri fortitudinis suæ;
6زیرابرف را می‌گوید: بر زمین بیفت. و همچنین بارش باران را و بارش بارانهای زورآور خویش را.
7qui in manu omnium hominum signat, ut noverint singuli opera sua.
7دست هر انسان را مختوم می‌سازد تا جمیع مردمان اعمال او را بدانند.
8Ingredietur bestia latibulum, et in antro suo morabitur.
8آنگاه وحوش به ماوای خود می‌روند و در بیشه های خویش آرام می‌گیرند.
9Ab interioribus egredietur tempestas, et ab Arcturo frigus.
9از برجهای جنوب گردباد می‌آید و ازبرجهای شمال برودت.
10Flante Deo, concrescit gelu, et rursum latissimæ funduntur aquæ.
10از نفخه خدا یخ بسته می‌شود و سطح آبها منجمد می‌گردد.
11Frumentum desiderat nubes, et nubes spargunt lumen suum.
11ابرها رانیز به رطوبت سنگین می‌سازد و سحاب، برق خود را پراکنده می‌کند.
12Quæ lustrant per circuitum, quocumque eas voluntas gubernantis duxerit, ad omne quod præceperit illis super faciem orbis terrarum:
12و آنها به دلالت او به هر سو منقلب می‌شوند تا هرآنچه به آنها امرفرماید بر روی تمامی ربع مسکون به عمل آورند.
13sive in una tribu, sive in terra sua, sive in quocumque loco misericordiæ suæ eas jusserit inveniri.
13خواه آنها را برای تادیب بفرستد یا به جهت زمین خود یا برای رحمت.
14Ausculta hæc, Job: sta, et considera mirabilia Dei.
14«ای ایوب این را استماع نما. بایست و دراعمال عجیب خدا تامل کن.
15Numquid scis quando præceperit Deus pluviis, ut ostenderent lucem nubium ejus?
15آیا مطلع هستی وقتی که خدا عزم خود را به آنها قرار می‌دهد وبرق، ابرهای خود را درخشان می‌سازد؟
16Numquid nosti semitas nubium magnas, et perfectas scientias?
16آیا تواز موازنه ابرها مطلع هستی؟ یا از اعمال عجیبه اوکه در علم، کامل است.
17Nonne vestimenta tua calida sunt, cum perflata fuerit terra austro?
17که چگونه رختهای توگرم می‌شود هنگامی که زمین از باد جنوبی ساکن می‌گردد.
18Tu forsitan cum eo fabricatus es cælos, qui solidissimi quasi ære fusi sunt.
18آیا مثل او می‌توانی فلک رابگسترانی که مانند آینه ریخته شده مستحکم است؟
19Ostende nobis quid dicamus illi: nos quippe involvimur tenebris.
19ما را تعلیم بده که با وی چه توانیم گفت، زیرا به‌سبب تاریکی سخن نیکو نتوانیم آورد.
20Quis narrabit ei quæ loquor? etiam si locutus fuerit homo, devorabitur.
20آیا چون سخن گویم به او خبر داده می‌شود یاانسان سخن گوید تا هلاک گردد.
21At nunc non vident lucem: subito aër cogetur in nubes, et ventus transiens fugabit eas.
21و حال آفتاب را نمی توان دید هرچند در سپهر درخشان باشد تاباد وزیده آن را پاک کند.
22Ab aquilone aurum venit, et ad Deum formidolosa laudatio.
22درخشندگی طلایی از شمال می‌آید و نزد خدا جلال مهیب است.
23Digne eum invenire non possumus: magnus fortitudine, et judicio, et justitia: et enarrari non potest.
23قادر مطلق را ادراک نمی توانیم کرد، او در قوت وراستی عظیم است و در عدالت کبیر که بی‌انصافی نخواهد کرد.
24Ideo timebunt eum viri, et non audebunt contemplari omnes qui sibi videntur esse sapientes.]
24لهذا مردمان از او می‌ترسند، امااو بر جمیع دانادلان نمی نگرد.»
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.