Job 29
Clementine Vulgate, 1598Translation
Clementine Vulgate, 1598
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
1Addidit quoque Job, assumens parabolam suam, et dixit:
1و ایوب باز مثل خود را آورده، گفت:
2[Quis mihi tribuat ut sim juxta menses pristinos, secundum dies quibus Deus custodiebat me?
2«کاش که من مثل ماههای پیش می‌بودم و مثل روزهایی که خدا مرا در آنها نگاه می‌داشت.
3Quando splendebat lucerna ejus super caput meum, et ad lumen ejus ambulabam in tenebris:
3هنگامی که چراغ او بر سر من می‌تابید، و با نور او به تاریکی راه می‌رفتم.
4sicut fui in diebus adolescentiæ meæ, quando secreto Deus erat in tabernaculo meo:
4چنانکه در روزهای کامرانی خود می‌بودم، هنگامی که سر خدا بر خیمه من می‌ماند.
5quando erat Omnipotens mecum, et in circuitu meo pueri mei:
5وقتی که قادر مطلق هنوز با من می‌بود، و فرزندانم به اطراف من می‌بودند.
6quando lavabam pedes meos butyro, et petra fundebat mihi rivos olei:
6حینی که قدمهای خود را باکره می‌شستم و صخره، نهرهای روغن را برای من می ریخت.
7quando procedebam ad portam civitatis, et in platea parabant cathedram mihi.
7چون به دروازه شهر بیرون می‌رفتم وکرسی خود را در چهار سوق حاضر می‌ساختم.
8Videbant me juvenes, et abscondebantur: et senes assurgentes stabant.
8جوانان مرا دیده، خود را مخفی می‌ساختند، وپیران برخاسته، می‌ایستادند.
9Principes cessabant loqui, et digitum superponebant ori suo.
9سروران از سخن‌گفتن بازمی ایستادند، و دست به دهان خودمی گذاشتند.
10Vocem suam cohibebant duces, et lingua eorum gutturi suo adhærebat.
10آواز شریفان ساکت می‌شد وزبان به کام ایشان می‌چسبید.
11Auris audiens beatificabat me, et oculus videns testimonium reddebat mihi:
11زیرا گوشی که مرا می‌شنید، مرا خوشحال می‌خواند و چشمی که مرا می‌دید، برایم شهادت می‌داد.
12eo quod liberassem pauperem vociferantem, et pupillum cui non esset adjutor.
12زیرافقیری که استغاثه می‌کرد او را می‌رهانیدم، ویتیمی که نیز معاون نداشت.
13Benedictio perituri super me veniebat, et cor viduæ consolatus sum.
13برکت شخصی که در هلاکت بود، به من می‌رسید و دل بیوه‌زن راخوش می‌ساختم.
14Justitia indutus sum, et vestivi me, sicut vestimento et diademate, judicio meo.
14عدالت را پوشیدم و مراملبس ساخت، و انصاف من مثل ردا و تاج بود.
15Oculus fui cæco, et pes claudo.
15من به جهت کوران چشم بودم، و به جهت لنگان پای.
16Pater eram pauperum, et causam quam nesciebam diligentissime investigabam.
16برای مسکینان پدر بودم، و دعوایی را که نمی دانستم، تفحص می‌کردم.
17Conterebam molas iniqui, et de dentibus illius auferebam prædam.
17دندانهای آسیای شریر را می‌شکستم و شکار را ازدندانهایش می‌ربودم.
18Dicebamque: In nidulo meo moriar, et sicut palma multiplicabo dies.
18«و می‌گفتم، در آشیانه خود جان خواهم سپرد و ایام خویش را مثل عنقا طویل خواهم ساخت.
19Radix mea aperta est secus aquas, et ros morabitur in messione mea.
19ریشه من به سوی آبها کشیده خواهدگشت، و شبنم بر شاخه هایم ساکن خواهد شد.
20Gloria mea semper innovabitur, et arcus meus in manu mea instaurabitur.
20جلال من در من تازه خواهد شد، و کمانم دردستم نو خواهد ماند.
21Qui me audiebant, expectabant sententiam, et intenti tacebant ad consilium meum.
21مرا می‌شنیدند و انتظارمی کشیدند، و برای مشورت من ساکت می‌ماندند.
22Verbis meis addere nihil audebant, et super illos stillabat eloquium meum.
22بعد از کلام من دیگر سخن نمی گفتند و قول من بر ایشان فرو می‌چکید.
23Expectabant me sicut pluviam, et os suum aperiebant quasi ad imbrem serotinum.
23و برای من مثل باران انتظار می‌کشیدند و دهان خویش را مثل باران آخرین باز می‌کردند.
24Siquando ridebam ad eos, non credebant: et lux vultus mei non cadebat in terram.
24اگر بر ایشان می‌خندیدم باور نمی کردند، و نور چهره مرا تاریک نمی ساختند.
25Si voluissem ire ad eos, sedebam primus: cumque sederem quasi rex, circumstante exercitu, eram tamen mœrentium consolator.]
25راه را برای ایشان اختیار کرده، به ریاست می‌نشستم، و در میان لشکر، مثل پادشاه ساکن می‌بودم، و مثل کسی‌که نوحه‌گران را تسلی می‌بخشد.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.