Job 29
Clementine Vulgate, 1598Translation
Clementine Vulgate, 1598
Korean Bible, 1910 (한국어 성경)
1Addidit quoque Job, assumens parabolam suam, et dixit:
1욥이 또 비사를 들어 가로되
2[Quis mihi tribuat ut sim juxta menses pristinos, secundum dies quibus Deus custodiebat me?
2내가 이전 달과 하나님이 나를 보호하시던 날에 지내던 것 같이 되었으면
3Quando splendebat lucerna ejus super caput meum, et ad lumen ejus ambulabam in tenebris:
3그 때는 그의 등불이 내 머리에 비취었고 내가 그 광명을 힘입어 흑암에 행하였었느니라
4sicut fui in diebus adolescentiæ meæ, quando secreto Deus erat in tabernaculo meo:
4나의 강장하던 날과 같이 지내었으면 그 때는 하나님의 우정이 내 장막 위에 있었으며
5quando erat Omnipotens mecum, et in circuitu meo pueri mei:
5그 때는 전능자가 오히려 나와 함께 계셨으며 나의 자녀들이 나를 둘러 있었으며
6quando lavabam pedes meos butyro, et petra fundebat mihi rivos olei:
6뻐터가 내 발자취를 씻기며 반석이 나를 위하여 기름 시내를 흘러 내었으며
7quando procedebam ad portam civitatis, et in platea parabant cathedram mihi.
7그 때는 내가 나가서 성문에 이르기도 하며 내 자리를 거리에 베풀기도 하였었느니라
8Videbant me juvenes, et abscondebantur: et senes assurgentes stabant.
8나를 보고 소년들은 숨으며 노인들은 일어나서 서며
9Principes cessabant loqui, et digitum superponebant ori suo.
9방백들은 말을 참고 손으로 입을 가리우며
10Vocem suam cohibebant duces, et lingua eorum gutturi suo adhærebat.
10귀인들은 소리를 금하니 그 혀가 입 천장에 붙었었느니라
11Auris audiens beatificabat me, et oculus videns testimonium reddebat mihi:
11귀가 들은즉 나를 위하여 축복하고 눈이 본즉 나를 위하여 증거하였었나니
12eo quod liberassem pauperem vociferantem, et pupillum cui non esset adjutor.
12이는 내가 부르짖는 빈민과 도와줄 자 없는 고아를 건졌음이라
13Benedictio perituri super me veniebat, et cor viduæ consolatus sum.
13망하게 된 자도 나를 위하여 복을 빌었으며 과부의 마음이 나로 인하여 기뻐 노래하였었느니라
14Justitia indutus sum, et vestivi me, sicut vestimento et diademate, judicio meo.
14내가 의로 옷을 삼아 입었으며 나의 공의는 도포와 면류관 같았었느니라
15Oculus fui cæco, et pes claudo.
15나는 소경의 눈도 되고 절뚝발이의 발도 되고
16Pater eram pauperum, et causam quam nesciebam diligentissime investigabam.
16빈궁한 자의 아비도 되며 생소한 자의 일을 사실하여 주었으며
17Conterebam molas iniqui, et de dentibus illius auferebam prædam.
17불의한 자의 어금니를 꺽고 그 잇사이에서 겁탈한 물건을 빼어 내었었느니라
18Dicebamque: In nidulo meo moriar, et sicut palma multiplicabo dies.
18내가 스스로 말하기를 나는 내 보금자리에서 선종하리라 나의 날은 모래 같이 많을 것이라
19Radix mea aperta est secus aquas, et ros morabitur in messione mea.
19내 뿌리는 물로 뻗어나가고 내 가지는 밤이 맞도록 이슬에 젖으며
20Gloria mea semper innovabitur, et arcus meus in manu mea instaurabitur.
20내 영광은 내게 새로와지고 내 활은 내 손에서 날로 강하여지느니라 하였었노라
21Qui me audiebant, expectabant sententiam, et intenti tacebant ad consilium meum.
21무리는 내 말을 들으며 나의 가르치기를 잠잠히 기다리다가
22Verbis meis addere nihil audebant, et super illos stillabat eloquium meum.
22내가 말한 후에 그들이 말을 내지 못하였었나니 나의 말이 그들에게 이슬 같이 됨이니라
23Expectabant me sicut pluviam, et os suum aperiebant quasi ad imbrem serotinum.
23그들이 나 바라기를 비 같이 하였으며 입을 벌리기를 늦은 비 기다리듯 하였으므로
24Siquando ridebam ad eos, non credebant: et lux vultus mei non cadebat in terram.
24그들이 의지 없을 때에 내가 함소하여 동정하면 그들이 나의 얼굴 빛을 무색하게 아니하였었느니라
25Si voluissem ire ad eos, sedebam primus: cumque sederem quasi rex, circumstante exercitu, eram tamen mœrentium consolator.]
25내가 그들의 길을 택하고 으뜸으로 앉았었나니 왕이 군중에 거함도 같았고 애곡하는 자를 위로하는 사람도 같았었느니라
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.