Job 29
Clementine Vulgate, 1598Translation
Clementine Vulgate, 1598
Freedom Bible (Thai)
1Addidit quoque Job, assumens parabolam suam, et dixit:
1โยบกล่าวถ้อยคำเชิงอุปมาต่อไปว่า
2[Quis mihi tribuat ut sim juxta menses pristinos, secundum dies quibus Deus custodiebat me?
2“ถ้าผมกลับไปเป็นเหมือนเดือนก่อนๆ ได้ก็คงดี เหมือนวันที่พระเจ้าดูแลผม
3Quando splendebat lucerna ejus super caput meum, et ad lumen ejus ambulabam in tenebris:
3เมื่อตะเกียงพระองค์ส่องเหนือศีรษะ ผมเดินผ่านความมืดได้ด้วยแสงของพระองค์
4sicut fui in diebus adolescentiæ meæ, quando secreto Deus erat in tabernaculo meo:
4เหมือนเมื่อผมอยู่ในวัยรุ่งเรือง เมื่อมิตรภาพของพระเจ้าอยู่ในเต็นท์ผม
5quando erat Omnipotens mecum, et in circuitu meo pueri mei:
5เมื่อพระผู้ทรงฤทธิ์ยังอยู่กับผม ลูกๆ อยู่รอบตัว
6quando lavabam pedes meos butyro, et petra fundebat mihi rivos olei:
6เมื่อย่างก้าวของผมอาบชุ่มด้วยเนย หินเทลำธารน้ำมันให้ผม
7quando procedebam ad portam civitatis, et in platea parabant cathedram mihi.
7เมื่อผมออกไปที่ประตูเมือง จัดที่นั่งไว้ตามถนน
8Videbant me juvenes, et abscondebantur: et senes assurgentes stabant.
8คนหนุ่มเห็นผมแล้วหลบตัว คนชราลุกขึ้นยืน
9Principes cessabant loqui, et digitum superponebant ori suo.
9เจ้าผู้ครองนครหยุดพูด เอามือปิดปาก
10Vocem suam cohibebant duces, et lingua eorum gutturi suo adhærebat.
10เสียงของขุนนางเงียบลง ลิ้นติดเพดานปาก
11Auris audiens beatificabat me, et oculus videns testimonium reddebat mihi:
11หูที่ได้ยินผมอวยพรผม ตาที่เห็นผมยกย่องผม
12eo quod liberassem pauperem vociferantem, et pupillum cui non esset adjutor.
12เพราะผมช่วยคนยากจนที่ร้องขอ ช่วยเด็กกำพร้าพ่อที่ไม่มีใครช่วย
13Benedictio perituri super me veniebat, et cor viduæ consolatus sum.
13คำอวยพรของคนใกล้พินาศมาถึงผม ผมทำให้ใจหญิงม่ายร้องเพลงด้วยความยินดี
14Justitia indutus sum, et vestivi me, sicut vestimento et diademate, judicio meo.
14ผมสวมความเที่ยงธรรม มันเป็นเสื้อผ้าของผม ความยุติธรรมเป็นเหมือนเสื้อคลุมและมงกุฎ
15Oculus fui cæco, et pes claudo.
15ผมเป็นตาให้คนตาบอด เป็นเท้าให้คนขาเสีย
16Pater eram pauperum, et causam quam nesciebam diligentissime investigabam.
16ผมเป็นพ่อให้คนขัดสน สืบคดีให้คนที่ผมไม่รู้จัก
17Conterebam molas iniqui, et de dentibus illius auferebam prædam.
17ผมหักขากรรไกรคนไม่เที่ยงธรรม ดึงเหยื่อออกจากฟันเขา
18Dicebamque: In nidulo meo moriar, et sicut palma multiplicabo dies.
18ผมคิดว่า ‘จะตายในบ้านของตัวเอง วันเวลาของผมจะมากเหมือนทราย
19Radix mea aperta est secus aquas, et ros morabitur in messione mea.
19รากผมแผ่ไปถึงน้ำ น้ำค้างอยู่บนกิ่งตลอดคืน
20Gloria mea semper innovabitur, et arcus meus in manu mea instaurabitur.
20เกียรติยศผมยังสดใหม่ คันธนูในมือแข็งแรงขึ้นใหม่’
21Qui me audiebant, expectabant sententiam, et intenti tacebant ad consilium meum.
21“ผู้คนฟังผมและรอคอย เงียบเพื่อฟังคำแนะนำ
22Verbis meis addere nihil audebant, et super illos stillabat eloquium meum.
22เมื่อผมพูดจบ พวกเขาไม่พูดต่อ ถ้อยคำผมตกลงบนพวกเขา
23Expectabant me sicut pluviam, et os suum aperiebant quasi ad imbrem serotinum.
23พวกเขารอผมเหมือนรอฝน ปากดื่มเหมือนรับฝนฤดูใบไม้ผลิ
24Siquando ridebam ad eos, non credebant: et lux vultus mei non cadebat in terram.
24ผมยิ้มให้เมื่อพวกเขาขาดความมั่นใจ พวกเขาไม่ปฏิเสธแสงจากใบหน้าผม
25Si voluissem ire ad eos, sedebam primus: cumque sederem quasi rex, circumstante exercitu, eram tamen mœrentium consolator.]
25ผมเลือกทางให้พวกเขา และนั่งเป็นหัวหน้า อยู่เหมือนกษัตริย์กลางกองทัพ เหมือนคนปลอบผู้โศกเศร้า
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.