Job 29
Berean Standard BibleTranslation
Berean Standard Bible
Freedom Bible (Thai)
1And Job continued his discourse:
1โยบกล่าวถ้อยคำเชิงอุปมาต่อไปว่า
2“How I long for the months gone by, for the days when God watched over me,
2“ถ้าผมกลับไปเป็นเหมือนเดือนก่อนๆ ได้ก็คงดี เหมือนวันที่พระเจ้าดูแลผม
3when His lamp shone above my head, and by His light I walked through the darkness,
3เมื่อตะเกียงพระองค์ส่องเหนือศีรษะ ผมเดินผ่านความมืดได้ด้วยแสงของพระองค์
4when I was in my prime, when the friendship of God rested on my tent,
4เหมือนเมื่อผมอยู่ในวัยรุ่งเรือง เมื่อมิตรภาพของพระเจ้าอยู่ในเต็นท์ผม
5when the Almighty was still with me and my children were around me,
5เมื่อพระผู้ทรงฤทธิ์ยังอยู่กับผม ลูกๆ อยู่รอบตัว
6when my steps were bathed in cream and the rock poured out for me streams of oil!
6เมื่อย่างก้าวของผมอาบชุ่มด้วยเนย หินเทลำธารน้ำมันให้ผม
7When I went out to the city gate and took my seat in the public square,
7เมื่อผมออกไปที่ประตูเมือง จัดที่นั่งไว้ตามถนน
8the young men saw me and withdrew, and the old men rose to their feet.
8คนหนุ่มเห็นผมแล้วหลบตัว คนชราลุกขึ้นยืน
9The princes refrained from speaking and covered their mouths with their hands.
9เจ้าผู้ครองนครหยุดพูด เอามือปิดปาก
10The voices of the nobles were hushed, and their tongues stuck to the roofs of their mouths.
10เสียงของขุนนางเงียบลง ลิ้นติดเพดานปาก
11For those who heard me called me blessed, and those who saw me commended me,
11หูที่ได้ยินผมอวยพรผม ตาที่เห็นผมยกย่องผม
12because I rescued the poor who cried out and the fatherless who had no helper.
12เพราะผมช่วยคนยากจนที่ร้องขอ ช่วยเด็กกำพร้าพ่อที่ไม่มีใครช่วย
13The dying man blessed me, and I made the widow’s heart sing for joy.
13คำอวยพรของคนใกล้พินาศมาถึงผม ผมทำให้ใจหญิงม่ายร้องเพลงด้วยความยินดี
14I put on righteousness, and it clothed me; justice was my robe and my turban.
14ผมสวมความเที่ยงธรรม มันเป็นเสื้อผ้าของผม ความยุติธรรมเป็นเหมือนเสื้อคลุมและมงกุฎ
15I served as eyes to the blind and as feet to the lame.
15ผมเป็นตาให้คนตาบอด เป็นเท้าให้คนขาเสีย
16I was a father to the needy, and I took up the case of the stranger.
16ผมเป็นพ่อให้คนขัดสน สืบคดีให้คนที่ผมไม่รู้จัก
17I shattered the fangs of the unjust and snatched the prey from his teeth.
17ผมหักขากรรไกรคนไม่เที่ยงธรรม ดึงเหยื่อออกจากฟันเขา
18So I thought: ‘I will die in my nest and multiply my days as the sand.
18ผมคิดว่า ‘จะตายในบ้านของตัวเอง วันเวลาของผมจะมากเหมือนทราย
19My roots will spread out to the waters, and the dew will rest nightly on my branches.
19รากผมแผ่ไปถึงน้ำ น้ำค้างอยู่บนกิ่งตลอดคืน
20My glory is ever new within me, and my bow is renewed in my hand.’
20เกียรติยศผมยังสดใหม่ คันธนูในมือแข็งแรงขึ้นใหม่’
21Men listened to me with expectation, waiting silently for my counsel.
21“ผู้คนฟังผมและรอคอย เงียบเพื่อฟังคำแนะนำ
22After my words, they spoke no more; my speech settled on them like dew.
22เมื่อผมพูดจบ พวกเขาไม่พูดต่อ ถ้อยคำผมตกลงบนพวกเขา
23They waited for me as for rain and drank in my words like spring showers.
23พวกเขารอผมเหมือนรอฝน ปากดื่มเหมือนรับฝนฤดูใบไม้ผลิ
24If I smiled at them, they did not believe it; the light of my countenance was precious.
24ผมยิ้มให้เมื่อพวกเขาขาดความมั่นใจ พวกเขาไม่ปฏิเสธแสงจากใบหน้าผม
25I chose their course and presided as chief. So I dwelt as a king among his troops, as a comforter of the mourners.
25ผมเลือกทางให้พวกเขา และนั่งเป็นหัวหน้า อยู่เหมือนกษัตริย์กลางกองทัพ เหมือนคนปลอบผู้โศกเศร้า
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.