Job 29
Louis Segond 1910Translation
Louis Segond 1910
Freedom Bible (Thai)
1Job prit de nouveau la parole sous forme sentencieuse et dit:
1โยบกล่าวถ้อยคำเชิงอุปมาต่อไปว่า
2Oh! Que ne puis-je être comme aux mois du passé, Comme aux jours où Dieu me gardait,
2“ถ้าผมกลับไปเป็นเหมือนเดือนก่อนๆ ได้ก็คงดี เหมือนวันที่พระเจ้าดูแลผม
3Quand sa lampe brillait sur ma tête, Et que sa lumière me guidait dans les ténèbres!
3เมื่อตะเกียงพระองค์ส่องเหนือศีรษะ ผมเดินผ่านความมืดได้ด้วยแสงของพระองค์
4Que ne suis-je comme aux jours de ma vigueur, Où Dieu veillait en ami sur ma tente,
4เหมือนเมื่อผมอยู่ในวัยรุ่งเรือง เมื่อมิตรภาพของพระเจ้าอยู่ในเต็นท์ผม
5Quand le Tout-Puissant était encore avec moi, Et que mes enfants m’entouraient;
5เมื่อพระผู้ทรงฤทธิ์ยังอยู่กับผม ลูกๆ อยู่รอบตัว
6Quand mes pieds se baignaient dans la crème Et que le rocher répandait près de moi des ruisseaux d’huile!
6เมื่อย่างก้าวของผมอาบชุ่มด้วยเนย หินเทลำธารน้ำมันให้ผม
7Si je sortais pour aller à la porte de la ville, Et si je me faisais préparer un siège dans la place,
7เมื่อผมออกไปที่ประตูเมือง จัดที่นั่งไว้ตามถนน
8Les jeunes gens se retiraient à mon approche, Les vieillards se levaient et se tenaient debout.
8คนหนุ่มเห็นผมแล้วหลบตัว คนชราลุกขึ้นยืน
9Les princes arrêtaient leurs discours, Et mettaient la main sur leur bouche;
9เจ้าผู้ครองนครหยุดพูด เอามือปิดปาก
10La voix des chefs se taisait, Et leur langue s’attachait à leur palais.
10เสียงของขุนนางเงียบลง ลิ้นติดเพดานปาก
11L’oreille qui m’entendait me disait heureux, L’œil qui me voyait me rendait témoignage;
11หูที่ได้ยินผมอวยพรผม ตาที่เห็นผมยกย่องผม
12Car je sauvais le pauvre qui implorait du secours, Et l’orphelin qui manquait d’appui.
12เพราะผมช่วยคนยากจนที่ร้องขอ ช่วยเด็กกำพร้าพ่อที่ไม่มีใครช่วย
13La bénédiction du malheureux venait sur moi; Je remplissais de joie le cœur de la veuve.
13คำอวยพรของคนใกล้พินาศมาถึงผม ผมทำให้ใจหญิงม่ายร้องเพลงด้วยความยินดี
14Je me revêtais de la justice et je lui servais de vêtement, J’avais ma droiture pour manteau et pour turban.
14ผมสวมความเที่ยงธรรม มันเป็นเสื้อผ้าของผม ความยุติธรรมเป็นเหมือนเสื้อคลุมและมงกุฎ
15J’étais l’œil de l’aveugle Et le pied du boiteux.
15ผมเป็นตาให้คนตาบอด เป็นเท้าให้คนขาเสีย
16J’étais le père des misérables, J’examinais la cause de l’inconnu;
16ผมเป็นพ่อให้คนขัดสน สืบคดีให้คนที่ผมไม่รู้จัก
17Je brisais la mâchoire de l’injuste, Et j’arrachais de ses dents la proie.
17ผมหักขากรรไกรคนไม่เที่ยงธรรม ดึงเหยื่อออกจากฟันเขา
18Alors je disais: Je mourrai dans mon nid, Mes jours seront abondants comme le sable;
18ผมคิดว่า ‘จะตายในบ้านของตัวเอง วันเวลาของผมจะมากเหมือนทราย
19L’eau pénétrera dans mes racines, La rosée passera la nuit sur mes branches;
19รากผมแผ่ไปถึงน้ำ น้ำค้างอยู่บนกิ่งตลอดคืน
20Ma gloire reverdira sans cesse, Et mon arc rajeunira dans ma main.
20เกียรติยศผมยังสดใหม่ คันธนูในมือแข็งแรงขึ้นใหม่’
21On m’écoutait et l’on restait dans l’attente, On gardait le silence devant mes conseils.
21“ผู้คนฟังผมและรอคอย เงียบเพื่อฟังคำแนะนำ
22Après mes discours, nul ne répliquait, Et ma parole était pour tous une bienfaisante rosée;
22เมื่อผมพูดจบ พวกเขาไม่พูดต่อ ถ้อยคำผมตกลงบนพวกเขา
23Ils comptaient sur moi comme sur la pluie, Ils ouvraient la bouche comme pour une pluie du printemps.
23พวกเขารอผมเหมือนรอฝน ปากดื่มเหมือนรับฝนฤดูใบไม้ผลิ
24Je leur souriais quand ils perdaient courage, Et l’on ne pouvait chasser la sérénité de mon front.
24ผมยิ้มให้เมื่อพวกเขาขาดความมั่นใจ พวกเขาไม่ปฏิเสธแสงจากใบหน้าผม
25J’aimais à aller vers eux, et je m’asseyais à leur tête; J’étais comme un roi au milieu d’une troupe, Comme un consolateur auprès des affligés.
25ผมเลือกทางให้พวกเขา และนั่งเป็นหัวหน้า อยู่เหมือนกษัตริย์กลางกองทัพ เหมือนคนปลอบผู้โศกเศร้า
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.