Job 29
JPS Tanakh (Jewish Publication Society, 1917)
Freedom Bible (Thai)
1And Job again took up his parable, and said:
1โยบกล่าวถ้อยคำเชิงอุปมาต่อไปว่า
2Oh that I were as in the months of old, as in the days when God watched over me;
2“ถ้าผมกลับไปเป็นเหมือนเดือนก่อนๆ ได้ก็คงดี เหมือนวันที่พระเจ้าดูแลผม
3When His lamp shined above my head, and by His light I walked through darkness;
3เมื่อตะเกียงพระองค์ส่องเหนือศีรษะ ผมเดินผ่านความมืดได้ด้วยแสงของพระองค์
4As I was in the days of my youth, when the converse of God was upon my tent;
4เหมือนเมื่อผมอยู่ในวัยรุ่งเรือง เมื่อมิตรภาพของพระเจ้าอยู่ในเต็นท์ผม
5When the Almighty was yet with me, and my children were about me;
5เมื่อพระผู้ทรงฤทธิ์ยังอยู่กับผม ลูกๆ อยู่รอบตัว
6When my steps were washed with butter, and the rock poured me out rivers of oil!
6เมื่อย่างก้าวของผมอาบชุ่มด้วยเนย หินเทลำธารน้ำมันให้ผม
7When I went forth to the gate unto the city, when I prepared my seat in the broad place,
7เมื่อผมออกไปที่ประตูเมือง จัดที่นั่งไว้ตามถนน
8The young men saw me and hid themselves, and the aged rose up and stood;
8คนหนุ่มเห็นผมแล้วหลบตัว คนชราลุกขึ้นยืน
9The princes refrained talking, and laid their hand on their mouth;
9เจ้าผู้ครองนครหยุดพูด เอามือปิดปาก
10The voice of the nobles was hushed, and their tongue cleaved to the roof of their mouth.
10เสียงของขุนนางเงียบลง ลิ้นติดเพดานปาก
11For when the ear heard me, then it blessed me, and when the eye saw me, it gave witness unto me;
11หูที่ได้ยินผมอวยพรผม ตาที่เห็นผมยกย่องผม
12Because I delivered the poor that cried, the fatherless also, that had none to help him.
12เพราะผมช่วยคนยากจนที่ร้องขอ ช่วยเด็กกำพร้าพ่อที่ไม่มีใครช่วย
13The blessing of him that was ready to perish came upon me; and I caused the widow's heart to sing for joy.
13คำอวยพรของคนใกล้พินาศมาถึงผม ผมทำให้ใจหญิงม่ายร้องเพลงด้วยความยินดี
14I put on righteousness, and it clothed itself with me; my justice was as a robe and a diadem.
14ผมสวมความเที่ยงธรรม มันเป็นเสื้อผ้าของผม ความยุติธรรมเป็นเหมือนเสื้อคลุมและมงกุฎ
15I was eyes to the blind, and feet was I to the lame.
15ผมเป็นตาให้คนตาบอด เป็นเท้าให้คนขาเสีย
16I was a father to the needy; and the cause of him that I knew not I searched out.
16ผมเป็นพ่อให้คนขัดสน สืบคดีให้คนที่ผมไม่รู้จัก
17And I broke the jaws of the unrighteous, and plucked the prey out of his teeth.
17ผมหักขากรรไกรคนไม่เที่ยงธรรม ดึงเหยื่อออกจากฟันเขา
18Then I said: 'I shall die with my nest, and I shall multiply my days as the phoenix;
18ผมคิดว่า ‘จะตายในบ้านของตัวเอง วันเวลาของผมจะมากเหมือนทราย
19My root shall be spread out to the waters, and the dew shall lie all night upon my branch;
19รากผมแผ่ไปถึงน้ำ น้ำค้างอยู่บนกิ่งตลอดคืน
20My glory shall be fresh in me, and my bow shall be renewed in my hand.'
20เกียรติยศผมยังสดใหม่ คันธนูในมือแข็งแรงขึ้นใหม่’
21Unto me men gave ear, and waited, and kept silence for my counsel.
21“ผู้คนฟังผมและรอคอย เงียบเพื่อฟังคำแนะนำ
22After my words they spoke not again; and my speech dropped upon them.
22เมื่อผมพูดจบ พวกเขาไม่พูดต่อ ถ้อยคำผมตกลงบนพวกเขา
23And they waited for me as for the rain; and they opened their mouth wide as for the latter rain.
23พวกเขารอผมเหมือนรอฝน ปากดื่มเหมือนรับฝนฤดูใบไม้ผลิ
24If I laughed on them, they believed it not; and the light of my countenance they cast not down.
24ผมยิ้มให้เมื่อพวกเขาขาดความมั่นใจ พวกเขาไม่ปฏิเสธแสงจากใบหน้าผม
25I chose out their way, and sat as chief, and dwelt as a king in the army, as one that comforteth the mourners.
25ผมเลือกทางให้พวกเขา และนั่งเป็นหัวหน้า อยู่เหมือนกษัตริย์กลางกองทัพ เหมือนคนปลอบผู้โศกเศร้า
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.