Job 16
JPS Tanakh (Jewish Publication Society, 1917)
Freedom Bible (Thai)
1Then Job answered and said:
1โยบจึงตอบว่า
2I have heard many such things; sorry comforters are ye all.
2“ผมได้ยินเรื่องอย่างนี้มามากแล้ว พวกคุณทุกคนปลอบใจได้แย่เหลือเกิน!
3Shall windy words have an end? Or what provoketh thee that thou answerest?
3คำพูดไร้สาระจะจบเมื่อไร? หรืออะไรยั่วคุณให้ตอบอย่างนี้?
4I also could speak as ye do; if your soul were in my soul's stead, I could join words together against you, and shake my head at you.
4ผมก็พูดอย่างพวกคุณได้ ถ้าพวกคุณมาอยู่ในที่ของผม ผมก็เรียบเรียงคำกล่าวโทษพวกคุณได้ และส่ายหน้าใส่ได้
5I would strengthen you with my mouth, and the moving of my lips would assuage your grief.
5แต่ผมจะเสริมกำลังพวกคุณด้วยคำพูดจากปากผม ถ้อยคำปลอบใจจากริมฝีปากผมจะบรรเทาทุกข์ให้
6Though I speak, my pain is not assuaged; and though I forbear, what am I eased?
6“แม้ผมพูด ความทุกข์ก็ไม่ลด แม้อดกลั้นไว้ ผมจะเบาลงตรงไหน?
7But now He hath made me weary; Thou hast made desolate all my company.
7แต่ตอนนี้ พระเจ้า พระองค์ทำให้ข้าพเจ้าหมดแรงจริงๆ แล้ว ทำให้หมู่คนของข้าพเจ้าร้างไปทั้งหมด
8And Thou hast shrivelled me up, which is a witness against me; and my leanness riseth up against me, it testifieth to my face.
8พระองค์ทำให้ข้าพเจ้าซูบเหี่ยว นี่เป็นพยานปรักปรำ ความผอมแห้งลุกขึ้นกล่าวโทษข้าพเจ้า เป็นพยานต่อหน้า
9He hath torn me in His wrath, and hated me; He hath gnashed upon me with His teeth; mine adversary sharpeneth his eyes upon me.
9พระองค์ฉีกผมด้วยความโกรธและไล่ทำร้าย ขบฟันใส่ผม ศัตรูของผมจ้องด้วยสายตาคมกริบ
10They have gaped upon me with their mouth; they have smitten me upon the cheek scornfully; they gather themselves together against me.
10พวกเขาอ้าปากใส่ผม ตบแก้มอย่างดูหมิ่น รวมตัวกันต่อสู้ผม
11God delivereth me to the ungodly, and casteth me into the hands of the wicked.
11พระเจ้ามอบผมให้คนไม่ยำเกรงพระเจ้า โยนผมไว้ในมือคนชั่ว
12I was at ease, and He broke me asunder; yea, He hath taken me by the neck, and dashed me to pieces; He hath also set me up for His mark.
12ผมเคยอยู่สบาย แต่พระองค์ทำให้แตกสลาย จับคอผมแล้วกระแทกจนแหลก ตั้งผมเป็นเป้าของพระองค์
13His archers compass me round about, He cleaveth my reins asunder, and doth not spare; He poureth out my gall upon the ground.
13นักธนูของพระองค์ล้อมผมไว้ พระองค์ผ่าไตผมโดยไม่ปรานี เทน้ำดีผมลงบนพื้น
14He breaketh me with breach upon breach; He runneth upon me like a giant.
14พระองค์ทะลวงผมครั้งแล้วครั้งเล่า วิ่งเข้าหาผมเหมือนคนร่างยักษ์
15I have sewed sackcloth upon my skin, and have laid my horn in the dust.
15ผมเย็บผ้ากระสอบติดกับผิวหนัง กดเขาของผมลงในฝุ่น
16My face is reddened with weeping, and on my eyelids is the shadow of death;
16หน้าผมแดงจากการร้องไห้ ความมืดทึบปกคลุมเปลือกตาผม
17Although there is no violence in my hands, and my prayer is pure.
17ทั้งที่มือผมไม่ได้ทำความรุนแรง และคำอธิษฐานของผมบริสุทธิ์
18O earth, cover not thou my blood, and let my cry have no resting-place.
18“แผ่นดินเอ๋ย อย่าปิดบังเลือดผม อย่าให้เสียงร้องผมมีที่หยุดพัก
19Even now, behold, my Witness is in heaven, and He that testifieth of me is on high.
19แม้ตอนนี้ พยานของผมอยู่ในสวรรค์ ผู้รับรองผมอยู่เบื้องบน
20Mine inward thoughts are my intercessors, mine eye poureth out tears unto God;
20เพื่อนๆ เยาะเย้ยผม ตาผมหลั่งน้ำตาต่อพระเจ้า
21That He would set aright a man contending with God, as a son of man setteth aright his neighbour!
21ขอให้เขาแก้ต่างให้มนุษย์ต่อพระเจ้า ให้ลูกของมนุษย์ต่อเพื่อนบ้านของเขา!
22For the years that are few are coming on, and I shall go the way whence I shall not return.
22เพราะอีกไม่กี่ปี ผมจะไปตามทางที่ไม่มีวันกลับ
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.