Job 31
JPS Tanakh (Jewish Publication Society, 1917)
Freedom Bible (Thai)
1I made a covenant with mine eyes; how then should I look upon a maid?
1“ผมทำพันธสัญญากับตาของตัวเอง แล้วจะมองหญิงสาวด้วยความใคร่ได้อย่างไร?
2For what would be the portion of God from above, and the heritage of the Almighty from on high?
2ส่วนที่ได้รับจากพระเจ้าเบื้องบนคืออะไร มรดกจากพระผู้ทรงฤทธิ์บนที่สูงคืออะไร?
3Is it not calamity to the unrighteous, and disaster to the workers of iniquity?
3ไม่ใช่ภัยพิบัติสำหรับคนไม่เที่ยงธรรมหรือ และความพินาศสำหรับคนทำผิดหรือ?
4Doth not He see my ways, and count all my steps?
4พระองค์ไม่เห็นทางของผมหรือ ไม่นับทุกก้าวของผมหรือ?
5If I have walked with vanity, and my foot hath hasted to deceit —
5“ถ้าผมเดินกับความเท็จ เท้าผมรีบไปหาการหลอกลวง
6Let me be weighed in a just balance, that God may know mine integrity —
6(ขอให้ชั่งผมด้วยตาชั่งเที่ยงตรง เพื่อพระเจ้าจะรู้ความซื่อตรงของผม)
7If my step hath turned out of the way, and my heart walked after mine eyes, and if any spot hath cleaved to my hands;
7ถ้าก้าวผมหันออกจากทาง ถ้าใจเดินตามตา ถ้ามีมลทินติดมือ
8Then let me sow, and let another eat; yea, let the produce of my field be rooted out.
8ก็ขอให้ผมหว่านแล้วคนอื่นกิน ขอให้ผลผลิตในนาถูกถอนทิ้ง
9If my heart have been enticed unto a woman, and I have lain in wait at my neighbour's door;
9“ถ้าใจผมหลงใหลหญิงคนหนึ่ง ผมไปซุ่มรอหน้าประตูเพื่อนบ้าน
10Then let my wife grind unto another, and let others bow down upon her.
10ก็ขอให้ภรรยาผมโม่ให้คนอื่น ให้คนอื่นนอนกับเธอ
11For that were a heinous crime; yea, it were an iniquity to be punished by the judges.
11เพราะนั่นเป็นความผิดร้ายแรง เป็นความผิดที่ผู้ตัดสินต้องลงโทษ
12For it is a fire that consumeth unto destruction, and would root out all mine increase.
12เป็นไฟที่เผาจนพินาศ จะถอนทรัพย์ที่เพิ่มพูนของผมทั้งหมด
13If I did despise the cause of my man-servant, or of my maid-servant, when they contended with me —
13“ถ้าผมดูหมิ่นข้อร้องทุกข์ของคนรับใช้ชาย หรือคนรับใช้หญิง เมื่อพวกเขามีข้อพิพาทกับผม
14What then shall I do when God riseth up? And when He remembereth, what shall I answer Him?
14แล้วผมจะทำอย่างไรเมื่อพระเจ้าลุกขึ้น? เมื่อพระองค์มาเยี่ยม ผมจะตอบอย่างไร?
15Did not He that made me in the womb make him? And did not One fashion us in the womb?
15ผู้สร้างผมในครรภ์ไม่ได้สร้างเขาด้วยหรือ? ไม่ใช่ผู้เดียวกันที่ปั้นเราในครรภ์หรือ?
16If I have withheld aught that the poor desired, or have caused the eyes of the widow to fail;
16“ถ้าผมกีดกันคนยากจนจากสิ่งที่เขาต้องการ ทำให้ตาของหญิงม่ายมืดดับ
17Or have eaten my morsel myself alone, and the fatherless hath not eaten thereof —
17หรือกินอาหารอยู่คนเดียว ไม่ให้เด็กกำพร้าพ่อกินด้วย
18Nay, from my youth he grew up with me as with a father, and I have been her guide from my mother's womb.
18(ไม่เลย ตั้งแต่ผมยังหนุ่ม เด็กกำพร้าพ่อเติบโตอยู่กับผมเหมือนอยู่กับพ่อ ผมนำทางหญิงม่ายมาตั้งแต่ออกจากครรภ์แม่ของผม)
19If I have seen any wanderer in want of clothing, or that the needy had no covering;
19ถ้าผมเห็นใครพินาศเพราะไม่มีเสื้อผ้า เห็นคนขัดสนไม่มีสิ่งปกคลุม
20If his loins have not blessed me, and if he were not warmed with the fleece of my sheep;
20ถ้าใจเขาไม่ได้อวยพรผม ถ้าเขาไม่ได้อุ่นด้วยขนแกะของผม
21If I have lifted up my hand against the fatherless, because I saw my help in the gate;
21ถ้าผมยกมือต่อต้านเด็กกำพร้าพ่อ เพราะเห็นว่ามีคนช่วยผมที่ประตูเมือง
22Then let my shoulder fall from the shoulder-blade, and mine arm be broken from the bone.
22ก็ขอให้ไหล่ผมหลุดจากสะบัก ให้แขนหักออกจากกระดูก
23For calamity from God was a terror to me, and by reason of His majesty I could do nothing.
23เพราะภัยจากพระเจ้าทำให้ผมหวาดกลัว เพราะความยิ่งใหญ่ของพระองค์ ผมจึงทำอะไรไม่ได้
24If I have made gold my hope, and have said to the fine gold: 'Thou art my confidence';
24“ถ้าผมตั้งความหวังไว้กับทองคำ บอกทองบริสุทธิ์ว่า ‘เธอคือสิ่งที่ผมไว้วางใจ’
25If I rejoiced because my wealth was great, and because my hand had gotten much;
25ถ้าผมยินดีเพราะมีทรัพย์มาก เพราะมือหามาได้มากมาย
26If I beheld the sun when it shined, or the moon walking in brightness;
26ถ้าผมมองดวงอาทิตย์เมื่อส่องแสง หรือดวงจันทร์ที่เคลื่อนไปอย่างงดงาม
27And my heart hath been secretly enticed, and my mouth hath kissed my hand;
27แล้วใจแอบหลงใหล ส่งจูบจากปากด้วยมือ
28This also were an iniquity to be punished by the judges; for I should have lied to God that is above.
28นี่ก็เป็นความผิดที่ผู้ตัดสินต้องลงโทษ เพราะผมจะปฏิเสธพระเจ้าเบื้องบน
29If I rejoiced at the destruction of him that hated me, or exulted when evil found him —
29“ถ้าผมยินดีกับความพินาศของคนที่เกลียดผม ยกตัวขึ้นเมื่อเขาพบสิ่งร้าย
30Yea, I suffered not my mouth to sin by asking his life with a curse.
30(ผมไม่เคยยอมให้ปากทำบาป ด้วยการสาปแช่งให้เขาตาย)
31If the men of my tent said not: 'Who can find one that hath not been satisfied with his meat?'
31ถ้าคนในเต็นท์ผมไม่ได้พูดว่า ‘ใครจะพบคนที่ไม่ได้กินเนื้อของเขาจนอิ่มบ้าง?’
32The stranger did not lodge in the street; my doors I opened to the roadside.
32(คนต่างถิ่นไม่ได้ค้างอยู่ตามถนน ผมเปิดประตูรับคนเดินทาง)
33If after the manner of men I covered my transgressions, by hiding mine iniquity in my bosom —
33ถ้าผมปิดบังการฝ่าฝืนเหมือนอาดัม ซ่อนความผิดไว้ในใจ
34Because I feared the great multitude, and the most contemptible among families terrified me, so that I kept silence, and went not out of the door.
34เพราะกลัวคนมากมาย หวาดกลัวความดูหมิ่นจากครอบครัวทั้งหลาย จนเงียบและไม่ออกประตูไป—
35Oh that I had one to hear me! — Lo, here is my signature, let the Almighty answer me — and that I had the indictment which mine adversary hath written!
35ถ้ามีใครฟังผมก็คงดี! ดูสิ นี่คือลายมือชื่อของผม ขอพระผู้ทรงฤทธิ์ตอบผม! ขอให้ผู้กล่าวหาเขียนคำฟ้อง!
36Surely I would carry it upon my shoulder; I would bind it unto me as a crown.
36ผมจะแบกคำฟ้องนั้นไว้บนบ่าแน่ จะผูกมันไว้กับตัวเหมือนมงกุฎ
37I would declare unto him the number of my steps; as a prince would I go near unto him.
37ผมจะบอกจำนวนก้าวของผมแก่เขา เข้าไปหาเขาเหมือนเจ้าผู้ครองนคร
38If my land cry out against me, and the furrows thereof weep together;
38ถ้าที่ดินผมร้องกล่าวโทษผม ร่องนาคร่ำครวญพร้อมกัน
39If I have eaten the fruits thereof without money, or have caused the tillers thereof to be disappointed —
39ถ้าผมกินผลผลิตโดยไม่จ่ายเงิน หรือทำให้เจ้าของที่ดินเสียชีวิต
40Let thistles grow instead of wheat, and noisome weeds instead of barley. The words of Job are ended.
40ก็ขอให้หนามงอกแทนข้าวสาลี ให้วัชพืชเหม็นงอกแทนข้าวบาร์เลย์” ถ้อยคำของโยบจบลงแล้ว
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.