Hiob 31
Lutherbibel 1912Translation
Lutherbibel 1912
Freedom Bible (Thai)
1Ich habe einen Bund gemacht mit meinen Augen, daß ich nicht achtete auf eine Jungfrau.
1“ผมทำพันธสัญญากับตาของตัวเอง แล้วจะมองหญิงสาวด้วยความใคร่ได้อย่างไร?
2Was gäbe mir Gott sonst als Teil von oben und was für ein Erbe der Allmächtige in der Höhe?
2ส่วนที่ได้รับจากพระเจ้าเบื้องบนคืออะไร มรดกจากพระผู้ทรงฤทธิ์บนที่สูงคืออะไร?
3Wird nicht der Ungerechte Unglück haben und ein Übeltäter verstoßen werden?
3ไม่ใช่ภัยพิบัติสำหรับคนไม่เที่ยงธรรมหรือ และความพินาศสำหรับคนทำผิดหรือ?
4Sieht er nicht meine Wege und zählt alle meine Gänge?
4พระองค์ไม่เห็นทางของผมหรือ ไม่นับทุกก้าวของผมหรือ?
5Habe ich gewandelt in Eitelkeit, oder hat mein Fuß geeilt zum Betrug?
5“ถ้าผมเดินกับความเท็จ เท้าผมรีบไปหาการหลอกลวง
6So wäge man mich auf der rechten Waage, so wird Gott erfahren meine Unschuld.
6(ขอให้ชั่งผมด้วยตาชั่งเที่ยงตรง เพื่อพระเจ้าจะรู้ความซื่อตรงของผม)
7Ist mein Gang gewichen aus dem Wege und mein Herz meinen Augen nachgefolgt und klebt ein Flecken an meinen Händen,
7ถ้าก้าวผมหันออกจากทาง ถ้าใจเดินตามตา ถ้ามีมลทินติดมือ
8so müsse ich säen, und ein andrer esse es; und mein Geschlecht müsse ausgewurzelt werden.
8ก็ขอให้ผมหว่านแล้วคนอื่นกิน ขอให้ผลผลิตในนาถูกถอนทิ้ง
9Hat sich mein Herz lassen reizen zum Weibe und habe ich an meines Nächsten Tür gelauert,
9“ถ้าใจผมหลงใหลหญิงคนหนึ่ง ผมไปซุ่มรอหน้าประตูเพื่อนบ้าน
10so müsse mein Weib von einem andern geschändet werden, und andere müssen bei ihr liegen;
10ก็ขอให้ภรรยาผมโม่ให้คนอื่น ให้คนอื่นนอนกับเธอ
11denn das ist ein Frevel und eine Missetat für die Richter.
11เพราะนั่นเป็นความผิดร้ายแรง เป็นความผิดที่ผู้ตัดสินต้องลงโทษ
12Denn das wäre ein Feuer, das bis in den Abgrund verzehrte und all mein Einkommen auswurzelte.
12เป็นไฟที่เผาจนพินาศ จะถอนทรัพย์ที่เพิ่มพูนของผมทั้งหมด
13Hab ich verachtet das Recht meines Knechtes oder meiner Magd, wenn sie eine Sache wider mich hatten?
13“ถ้าผมดูหมิ่นข้อร้องทุกข์ของคนรับใช้ชาย หรือคนรับใช้หญิง เมื่อพวกเขามีข้อพิพาทกับผม
14Was wollte ich tun, wenn Gott sich aufmachte, und was würde ich antworten, wenn er heimsuchte?
14แล้วผมจะทำอย่างไรเมื่อพระเจ้าลุกขึ้น? เมื่อพระองค์มาเยี่ยม ผมจะตอบอย่างไร?
15Hat ihn nicht auch der gemacht, der mich in Mutterleibe machte, und hat ihn im Schoße ebensowohl bereitet?
15ผู้สร้างผมในครรภ์ไม่ได้สร้างเขาด้วยหรือ? ไม่ใช่ผู้เดียวกันที่ปั้นเราในครรภ์หรือ?
16Habe ich den Dürftigen ihr Begehren versagt und die Augen der Witwe lassen verschmachten?
16“ถ้าผมกีดกันคนยากจนจากสิ่งที่เขาต้องการ ทำให้ตาของหญิงม่ายมืดดับ
17Hab ich meinen Bissen allein gegessen, und hat nicht der Waise auch davon gegessen?
17หรือกินอาหารอยู่คนเดียว ไม่ให้เด็กกำพร้าพ่อกินด้วย
18Denn ich habe mich von Jugend auf gehalten wie ein Vater, und von meiner Mutter Leib an habe ich gerne getröstet.
18(ไม่เลย ตั้งแต่ผมยังหนุ่ม เด็กกำพร้าพ่อเติบโตอยู่กับผมเหมือนอยู่กับพ่อ ผมนำทางหญิงม่ายมาตั้งแต่ออกจากครรภ์แม่ของผม)
19Hab ich jemand sehen umkommen, daß er kein Kleid hatte, und den Armen ohne Decke gehen lassen?
19ถ้าผมเห็นใครพินาศเพราะไม่มีเสื้อผ้า เห็นคนขัดสนไม่มีสิ่งปกคลุม
20Haben mich nicht gesegnet seine Lenden, da er von den Fellen meiner Lämmer erwärmt ward?
20ถ้าใจเขาไม่ได้อวยพรผม ถ้าเขาไม่ได้อุ่นด้วยขนแกะของผม
21Hab ich meine Hand an den Waisen gelegt, weil ich sah, daß ich im Tor Helfer hatte?
21ถ้าผมยกมือต่อต้านเด็กกำพร้าพ่อ เพราะเห็นว่ามีคนช่วยผมที่ประตูเมือง
22So falle meine Schulter von der Achsel, und mein Arm breche von der Röhre.
22ก็ขอให้ไหล่ผมหลุดจากสะบัก ให้แขนหักออกจากกระดูก
23Denn ich fürchte Gottes Strafe über mich und könnte seine Last nicht ertragen.
23เพราะภัยจากพระเจ้าทำให้ผมหวาดกลัว เพราะความยิ่งใหญ่ของพระองค์ ผมจึงทำอะไรไม่ได้
24Hab ich das Gold zu meiner Zuversicht gemacht und zu dem Goldklumpen gesagt: “Mein Trost”?
24“ถ้าผมตั้งความหวังไว้กับทองคำ บอกทองบริสุทธิ์ว่า ‘เธอคือสิ่งที่ผมไว้วางใจ’
25Hab ich mich gefreut, daß ich großes Gut hatte und meine Hand allerlei erworben hatte?
25ถ้าผมยินดีเพราะมีทรัพย์มาก เพราะมือหามาได้มากมาย
26Hab ich das Licht angesehen, wenn es hell leuchtete, und den Mond, wenn er voll ging,
26ถ้าผมมองดวงอาทิตย์เมื่อส่องแสง หรือดวงจันทร์ที่เคลื่อนไปอย่างงดงาม
27daß ich mein Herz heimlich beredet hätte, ihnen Küsse zuzuwerfen mit meiner Hand?
27แล้วใจแอบหลงใหล ส่งจูบจากปากด้วยมือ
28was auch eine Missetat ist vor den Richtern; denn damit hätte ich verleugnet Gott in der Höhe.
28นี่ก็เป็นความผิดที่ผู้ตัดสินต้องลงโทษ เพราะผมจะปฏิเสธพระเจ้าเบื้องบน
29Hab ich mich gefreut, wenn's meinem Feind übel ging, und habe mich überhoben, darum daß ihn Unglück betreten hatte?
29“ถ้าผมยินดีกับความพินาศของคนที่เกลียดผม ยกตัวขึ้นเมื่อเขาพบสิ่งร้าย
30Denn ich ließ meinen Mund nicht sündigen, daß ich verwünschte mit einem Fluch seine Seele.
30(ผมไม่เคยยอมให้ปากทำบาป ด้วยการสาปแช่งให้เขาตาย)
31Haben nicht die Männer in meiner Hütte müssen sagen: “Wo ist einer, der von seinem Fleisch nicht wäre gesättigt worden?”
31ถ้าคนในเต็นท์ผมไม่ได้พูดว่า ‘ใครจะพบคนที่ไม่ได้กินเนื้อของเขาจนอิ่มบ้าง?’
32Draußen mußte der Gast nicht bleiben, sondern meine Tür tat ich dem Wanderer auf.
32(คนต่างถิ่นไม่ได้ค้างอยู่ตามถนน ผมเปิดประตูรับคนเดินทาง)
33Hab ich meine Übertretungen nach Menschenweise zugedeckt, daß ich heimlich meine Missetat verbarg?
33ถ้าผมปิดบังการฝ่าฝืนเหมือนอาดัม ซ่อนความผิดไว้ในใจ
34Habe ich mir grauen lassen vor der großen Menge, und hat die Verachtung der Freundschaften mich abgeschreckt, daß ich stille blieb und nicht zur Tür ausging?
34เพราะกลัวคนมากมาย หวาดกลัวความดูหมิ่นจากครอบครัวทั้งหลาย จนเงียบและไม่ออกประตูไป—
35O hätte ich einen, der mich anhört! Siehe, meine Unterschrift, der Allmächtige antworte mir!, und siehe die Schrift, die mein Verkläger geschrieben!
35ถ้ามีใครฟังผมก็คงดี! ดูสิ นี่คือลายมือชื่อของผม ขอพระผู้ทรงฤทธิ์ตอบผม! ขอให้ผู้กล่าวหาเขียนคำฟ้อง!
36Wahrlich, dann wollte ich sie auf meine Achsel nehmen und mir wie eine Krone umbinden;
36ผมจะแบกคำฟ้องนั้นไว้บนบ่าแน่ จะผูกมันไว้กับตัวเหมือนมงกุฎ
37ich wollte alle meine Schritte ihm ansagen und wie ein Fürst zu ihm nahen.
37ผมจะบอกจำนวนก้าวของผมแก่เขา เข้าไปหาเขาเหมือนเจ้าผู้ครองนคร
38Wird mein Land gegen mich schreien und werden miteinander seine Furchen weinen;
38ถ้าที่ดินผมร้องกล่าวโทษผม ร่องนาคร่ำครวญพร้อมกัน
39hab ich seine Früchte unbezahlt gegessen und das Leben der Ackerleute sauer gemacht:
39ถ้าผมกินผลผลิตโดยไม่จ่ายเงิน หรือทำให้เจ้าของที่ดินเสียชีวิต
40so mögen mir Disteln wachsen für Weizen und Dornen für Gerste. Die Worte Hiobs haben ein Ende.
40ก็ขอให้หนามงอกแทนข้าวสาลี ให้วัชพืชเหม็นงอกแทนข้าวบาร์เลย์” ถ้อยคำของโยบจบลงแล้ว
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.