Hiob 41
Lutherbibel 1912Translation
Lutherbibel 1912
Freedom Bible (Thai)
1[40:25] Kannst du den Leviathan ziehen mit dem Haken und seine Zunge mit einer Schnur fassen?
1“เจ้าดึงเลวีอาธานขึ้นด้วยเบ็ดได้หรือ ใช้เชือกกดลิ้นมันได้หรือ?
2[40:26] Kannst du ihm eine Angel in die Nase legen und mit einem Stachel ihm die Backen durchbohren?
2เจ้าใส่เชือกในจมูกมันได้หรือ ใช้ขอเจาะกรามมันได้หรือ?
3[40:27] Meinst du, er werde dir viel Flehens machen oder dir heucheln?
3มันจะอ้อนวอนเจ้ามากมายหรือ จะพูดกับเจ้าอย่างอ่อนโยนหรือ?
4[40:28] Meinst du, daß er einen Bund mit dir machen werde, daß du ihn immer zum Knecht habest?
4มันจะทำพันธสัญญากับเจ้าหรือ เพื่อให้เจ้ารับมันเป็นคนรับใช้ตลอดไป?
5[40:29] Kannst du mit ihm spielen wie mit einem Vogel oder ihn für deine Dirnen anbinden?
5เจ้าจะเล่นกับมันเหมือนเล่นกับนกหรือ? จะผูกมันไว้ให้เด็กสาวของเจ้าหรือ?
6[40:30] Meinst du die Genossen werden ihn zerschneiden, daß er unter die Kaufleute zerteilt wird?
6พ่อค้าจะต่อรองแลกมันหรือ? จะแบ่งมันในหมู่พ่อค้าหรือ?
7[40:31] Kannst du mit Spießen füllen seine Haut und mit Fischerhaken seinen Kopf?
7เจ้าใช้เหล็กมีเงี่ยงแทงหนังมันจนเต็มได้หรือ ใช้หอกจับปลาแทงหัวมันจนเต็มได้หรือ?
8[40:32] Wenn du deine Hand an ihn legst, so gedenke, daß es ein Streit ist, den du nicht ausführen wirst.
8ลองวางมือบนมัน จำการต่อสู้นั้นไว้ แล้วอย่าทำอีก
9[40:1] Siehe, die Hoffnung wird jedem fehlen; schon wenn er seiner ansichtig wird, stürzt er zu Boden.
9ดูสิ ความหวังเรื่องมันนั้นเปล่าประโยชน์ แค่เห็นมัน คนก็ล้มลงไม่ใช่หรือ?
10[41:2] Niemand ist so kühn, daß er ihn reizen darf; wer ist denn, der vor mir stehen könnte?
10“ไม่มีใครดุร้ายพอจะกล้าปลุกมัน แล้วใครจะยืนต่อหน้าเราได้?
11[41:3] Wer hat mir etwas zuvor getan, daß ich's ihm vergelte? Es ist mein, was unter allen Himmeln ist.
11ใครให้เราก่อน เพื่อเราต้องตอบแทนเขา? ทุกสิ่งใต้ฟ้าสวรรค์เป็นของเรา
12[41:4] Dazu muß ich nun sagen, wie groß, wie mächtig und wohlgeschaffen er ist.
12“เราจะไม่เงียบเรื่องแขนขาของมัน เรื่องกำลังอันมหาศาลและรูปร่างงดงาม
13[41:5] Wer kann ihm sein Kleid aufdecken? und wer darf es wagen, ihm zwischen die Zähne zu greifen?
13ใครถอดเสื้อชั้นนอกของมันได้? ใครเข้าไปในขากรรไกรมันได้?
14[41:6] Wer kann die Kinnbacken seines Antlitzes auftun? Schrecklich stehen seine Zähne umher.
14ใครเปิดประตูบนใบหน้าของมันได้? รอบฟันของมันมีความน่าสะพรึงกลัว
15[41:7] Seine stolzen Schuppen sind wie feste Schilde, fest und eng ineinander.
15เกล็ดแข็งคือความภูมิใจของมัน ปิดชิดกันเหมือนผนึกแน่น
16[41:8] Eine rührt an die andere, daß nicht ein Lüftlein dazwischengeht.
16เกล็ดแต่ละชิ้นชิดกัน จนอากาศเข้าแทรกไม่ได้
17[41:9] Es hängt eine an der andern, und halten zusammen, daß sie sich nicht voneinander trennen.
17มันต่อกัน เกาะกันแน่นจนดึงแยกไม่ได้
18[41:10] Sein Niesen glänzt wie ein Licht; seine Augen sind wie die Wimpern der Morgenröte.
18มันจามแล้วแสงวาบออกมา ตาเหมือนเปลือกตาของรุ่งอรุณ
19[41:11] Aus seinem Munde fahren Fackeln, und feurige Funken schießen heraus.
19คบไฟลุกออกจากปาก ประกายไฟกระเด็นออกมา
20[41:12] Aus seiner Nase geht Rauch wie von heißen Töpfen und Kesseln.
20ควันออกจากรูจมูก เหมือนหม้อเดือดบนไฟที่ใช้กกเป็นเชื้อ
21[41:13] Sein Odem ist wie eine lichte Lohe, und aus seinem Munde gehen Flammen.
21ลมหายใจมันจุดถ่านให้ลุก เปลวไฟออกจากปาก
22[41:14] Auf seinem Hals wohnt die Stärke, und vor ihm her hüpft die Angst.
22กำลังอยู่ในคอมัน ความน่าสะพรึงกลัวเต้นรำอยู่ต่อหน้ามัน
23[41:15] Die Gliedmaßen seines Fleisches hangen aneinander und halten hart an ihm, daß er nicht zerfallen kann.
23ชั้นเนื้อของมันติดกัน แน่นอยู่บนตัว ขยับไม่ได้
24[41:16] Sein Herz ist so hart wie ein Stein und so fest wie ein unterer Mühlstein.
24ใจมันแข็งเหมือนหิน แข็งเหมือนหินโม่แผ่นล่าง
25[41:17] Wenn er sich erhebt, so entsetzen sich die Starken; und wenn er daherbricht, so ist keine Gnade da.
25เมื่อมันยกตัวขึ้น ผู้แข็งแกร่งก็กลัว ถอยจากการฟาดของมัน
26[41:18] Wenn man zu ihm will mit dem Schwert, so regt er sich nicht, oder mit Spieß, Geschoß und Panzer.
26แม้มีใครใช้ดาบโจมตี ก็เอาชนะไม่ได้ ทั้งหอก ลูกดอก และด้ามแหลมก็ไม่ได้
27[41:19] Er achtet Eisen wie Stroh, und Erz wie faules Holz.
27มันนับเหล็กเป็นฟาง นับทองสัมฤทธิ์เป็นไม้ผุ
28[41:20] Kein Pfeil wird ihn verjagen; die Schleudersteine sind ihm wie Stoppeln.
28ลูกศรทำให้มันหนีไม่ได้ หินจากเชือกเหวี่ยงหินเป็นเหมือนแกลบสำหรับมัน
29[41:21] Die Keule achtet er wie Stoppeln; er spottet der bebenden Lanze.
29มันนับกระบองเป็นตอซัง หัวเราะเยาะแหลนที่พุ่งเข้ามา
30[41:22] Unten an ihm sind scharfe Scherben; er fährt wie mit einem Dreschwagen über den Schlamm.
30ท้องด้านล่างเหมือนเศษหม้อคม ทิ้งรอยในเลนเหมือนเลื่อนนวดข้าว
31[41:23] Er macht, daß der tiefe See siedet wie ein Topf, und rührt ihn ineinander, wie man eine Salbe mengt.
31มันทำให้ห้วงลึกเดือดเหมือนหม้อ ทำให้ทะเลเหมือนหม้อขี้ผึ้ง
32[41:24] Nach ihm leuchtet der Weg; er macht die Tiefe ganz grau.
32มันทิ้งทางส่องประกายไว้เบื้องหลัง คนคงคิดว่าห้วงลึกมีผมขาว
33[41:25] Auf Erden ist seinesgleichen niemand; er ist gemacht, ohne Furcht zu sein.
33บนแผ่นดินไม่มีอะไรเทียบมันได้ มันถูกสร้างมาไร้ความกลัว
34[41:26] Er verachtet alles, was hoch ist; er ist ein König über alles stolze Wild.
34มันเห็นทุกสิ่งที่อยู่สูง เป็นกษัตริย์เหนือเหล่าลูกของความหยิ่งทั้งหมด”
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.