Hiob 32
Lutherbibel 1912Translation
Lutherbibel 1912
Freedom Bible (Thai)
1Da hörten die drei Männer auf, Hiob zu antworten, weil er sich für gerecht hielt.
1ชายทั้งสามจึงเลิกตอบโยบ เพราะเขาเห็นว่าตัวเองเที่ยงธรรม
2Aber Elihu, der Sohn Baracheels von Bus, des Geschlechts Rams, ward zornig über Hiob, daß er seine Seele gerechter hielt denn Gott.
2เอลีฮูบุตรบาราเคล ชาวบูส จากตระกูลราม โกรธโยบขึ้นมา เพราะโยบถือว่าตัวเองเป็นฝ่ายถูกแทนที่จะถือว่าพระเจ้าเป็นฝ่ายถูก
3Auch ward er zornig über seine drei Freunde, daß sie keine Antwort fanden und doch Hiob verdammten.
3เขาโกรธเพื่อนทั้งสามด้วย เพราะพวกเขาหาคำตอบไม่ได้ แต่ยังตัดสินว่าโยบผิด
4Denn Elihu hatte geharrt, bis daß sie mit Hiob geredet hatten, weil sie älter waren als er.
4เอลีฮูรอที่จะพูดกับโยบ เพราะคนเหล่านั้นอายุมากกว่าเขา
5Darum, da er sah, daß keine Antwort war im Munde der drei Männer, ward er zornig.
5เมื่อเห็นว่าชายทั้งสามไม่มีคำตอบ เอลีฮูก็โกรธขึ้นมา
6Und so antwortete Elihu, der Sohn Baracheels von Bus, und sprach: Ich bin jung, ihr aber seid alt; darum habe ich mich gescheut und gefürchtet, mein Wissen euch kundzutun.
6เอลีฮูบุตรบาราเคล ชาวบูส ตอบว่า “ผมยังหนุ่ม ส่วนพวกคุณอายุมากทีเดียว ผมจึงยับยั้งไว้ ไม่กล้าแสดงความคิดเห็น
7Ich dachte: Laß das Alter reden, und die Menge der Jahre laß Weisheit beweisen.
7ผมคิดว่า ‘วันเวลาควรเป็นผู้พูด ปีอันยาวนานควรสอนปัญญา’
8Aber der Geist ist in den Leuten und der Odem des Allmächtigen, der sie verständig macht.
8แต่มีวิญญาณอยู่ในมนุษย์ พระวิญญาณของพระผู้ทรงฤทธิ์ให้ความเข้าใจแก่พวกเขา
9Die Großen sind nicht immer die Weisesten, und die Alten verstehen nicht das Recht.
9ไม่ใช่คนใหญ่คนโตที่มีปัญญา ไม่ใช่คนสูงอายุที่เข้าใจความยุติธรรม
10Darum will ich auch reden; höre mir zu. Ich will mein Wissen auch kundtun.
10ผมจึงพูดว่า ‘ฟังผมสิ ผมจะแสดงความคิดเห็นบ้าง’
11Siehe, ich habe geharrt auf das, was ihr geredet habt; ich habe aufgemerkt auf eure Einsicht, bis ihr träfet die rechte Rede,
11“ผมรอฟังคำพูดพวกคุณ คอยฟังเหตุผล ขณะที่พวกคุณค้นหาว่าจะพูดอะไร
12und ich habe achtgehabt auf euch. Aber siehe, da ist keiner unter euch, der Hiob zurechtweise oder seiner Rede antworte.
12ผมตั้งใจฟังพวกคุณเต็มที่ แต่ไม่มีใครทำให้โยบยอมรับว่าผิด ไม่มีใครตอบคำพูดของเขาได้เลย
13Sagt nur nicht: “Wir haben Weisheit getroffen; Gott muß ihn schlagen, kein Mensch.”
13ระวัง อย่าพูดว่า ‘เราพบปัญญาแล้ว พระเจ้าอาจโต้แย้งเขาได้ มนุษย์ทำไม่ได้’
14Gegen mich hat er seine Worte nicht gerichtet, und mit euren Reden will ich ihm nicht antworten.
14เพราะเขาไม่ได้มุ่งคำพูดมาต่อสู้ผม ผมจะไม่ใช้คำพูดของพวกคุณตอบเขา
15Ach! sie sind verzagt, können nicht mehr antworten; sie können nicht mehr reden.
15“พวกเขาตกตะลึง ไม่ตอบอีก ไม่มีคำจะพูด
16Weil ich denn geharrt habe, und sie konnten nicht reden (denn sie stehen still und antworten nicht mehr),
16ผมควรรอเพราะพวกเขาไม่พูดหรือ เพราะยืนนิ่ง ไม่ตอบอีกหรือ?
17will ich auch mein Teil antworten und will mein Wissen kundtun.
17ผมจะตอบในส่วนของผมด้วย จะแสดงความคิดเห็นด้วย
18Denn ich bin der Reden so voll, daß mich der Odem in meinem Innern ängstet.
18ผมมีคำพูดเต็มอยู่ภายใน วิญญาณในตัวผลักดันผม
19Siehe, mein Inneres ist wie der Most, der zugestopft ist, der die neuen Schläuche zerreißt.
19อกผมเหมือนเหล้าองุ่นที่ไม่มีทางระบาย เหมือนถุงหนังใหม่ที่ใกล้แตก
20Ich muß reden, daß ich mir Luft mache; ich muß meine Lippen auftun und antworten.
20ผมจะพูดเพื่อให้โล่งใจ จะเปิดปากตอบ
21Ich will niemands Person ansehen und will keinem Menschen schmeicheln.
21ขออย่าให้ผมลำเอียงเข้าข้างใคร ผมจะไม่ยกยอใครด้วยคำเรียกที่ประจบ
22Denn ich weiß nicht zu schmeicheln; leicht würde mich sonst mein Schöpfer dahinraffen.
22ผมไม่รู้วิธียกยอด้วยคำเรียกที่ประจบ ไม่อย่างนั้น ผู้สร้างผมคงเอาผมไปในไม่ช้า
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.