Jó 32
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Freedom Bible (Thai)
1Então estes três homens pararam de responder a Jó, porque ele era justo aos seus próprios olhos.
1ชายทั้งสามจึงเลิกตอบโยบ เพราะเขาเห็นว่าตัวเองเที่ยงธรรม
2Então acendeu-se a ira de Eliú, filho de Baraquel, o buzita, da família de Rão, contra Jó. Sua ira se acendeu porque ele justificava a si mesmo em vez de a Deus.
2เอลีฮูบุตรบาราเคล ชาวบูส จากตระกูลราม โกรธโยบขึ้นมา เพราะโยบถือว่าตัวเองเป็นฝ่ายถูกแทนที่จะถือว่าพระเจ้าเป็นฝ่ายถูก
3Também a sua ira se acendeu contra os seus três amigos, porque não tinham encontrado resposta, e mesmo assim haviam condenado Jó.
3เขาโกรธเพื่อนทั้งสามด้วย เพราะพวกเขาหาคำตอบไม่ได้ แต่ยังตัดสินว่าโยบผิด
4Ora, Eliú tinha esperado para falar a Jó, porque eles eram mais velhos do que ele.
4เอลีฮูรอที่จะพูดกับโยบ เพราะคนเหล่านั้นอายุมากกว่าเขา
5Quando Eliú viu que não havia resposta na boca destes três homens, a sua ira se acendeu.
5เมื่อเห็นว่าชายทั้งสามไม่มีคำตอบ เอลีฮูก็โกรธขึ้นมา
6Eliú, filho de Baraquel, o buzita, respondeu: “Eu sou jovem, e vocês são muito velhos. Por isso me contive, e não ousei mostrar a vocês a minha opinião.
6เอลีฮูบุตรบาราเคล ชาวบูส ตอบว่า “ผมยังหนุ่ม ส่วนพวกคุณอายุมากทีเดียว ผมจึงยับยั้งไว้ ไม่กล้าแสดงความคิดเห็น
7Eu disse: ‘Os dias devem falar, e a multidão dos anos deve ensinar a sabedoria.’
7ผมคิดว่า ‘วันเวลาควรเป็นผู้พูด ปีอันยาวนานควรสอนปัญญา’
8Mas há um espírito no homem, e o Espírito do Todo-Poderoso lhes dá entendimento.
8แต่มีวิญญาณอยู่ในมนุษย์ พระวิญญาณของพระผู้ทรงฤทธิ์ให้ความเข้าใจแก่พวกเขา
9Não são os grandes que são sábios, nem os idosos que entendem a justiça.
9ไม่ใช่คนใหญ่คนโตที่มีปัญญา ไม่ใช่คนสูงอายุที่เข้าใจความยุติธรรม
10Portanto eu disse: ‘Escutem-me; eu também mostrarei a minha opinião.’
10ผมจึงพูดว่า ‘ฟังผมสิ ผมจะแสดงความคิดเห็นบ้าง’
11“Eis que esperei pelas palavras de vocês, e ouvi os seus raciocínios, enquanto vocês buscavam o que dizer.
11“ผมรอฟังคำพูดพวกคุณ คอยฟังเหตุผล ขณะที่พวกคุณค้นหาว่าจะพูดอะไร
12Sim, dei a vocês a minha total atenção, mas não houve quem convencesse a Jó, ou quem respondesse às suas palavras, entre vocês.
12ผมตั้งใจฟังพวกคุณเต็มที่ แต่ไม่มีใครทำให้โยบยอมรับว่าผิด ไม่มีใครตอบคำพูดของเขาได้เลย
13Cuidado para que não digam: ‘Encontramos a sabedoria. Deus pode refutá-lo, não o homem;’
13ระวัง อย่าพูดว่า ‘เราพบปัญญาแล้ว พระเจ้าอาจโต้แย้งเขาได้ มนุษย์ทำไม่ได้’
14pois ele não dirigiu as suas palavras contra mim; tampouco eu lhe responderei com os discursos de vocês.
14เพราะเขาไม่ได้มุ่งคำพูดมาต่อสู้ผม ผมจะไม่ใช้คำพูดของพวกคุณตอบเขา
15“Eles estão pasmos. Não respondem mais. Não têm mais uma palavra a dizer.
15“พวกเขาตกตะลึง ไม่ตอบอีก ไม่มีคำจะพูด
16Devo eu esperar, porque eles não falam, porque ficam parados, e não respondem mais?
16ผมควรรอเพราะพวกเขาไม่พูดหรือ เพราะยืนนิ่ง ไม่ตอบอีกหรือ?
17Eu também responderei a minha parte, e eu também mostrarei a minha opinião.
17ผมจะตอบในส่วนของผมด้วย จะแสดงความคิดเห็นด้วย
18Pois estou cheio de palavras. O espírito dentro de mim me constrange.
18ผมมีคำพูดเต็มอยู่ภายใน วิญญาณในตัวผลักดันผม
19Eis que o meu peito é como o vinho que não tem respiradouro; como odres novos, está prestes a rebentar.
19อกผมเหมือนเหล้าองุ่นที่ไม่มีทางระบาย เหมือนถุงหนังใหม่ที่ใกล้แตก
20Falarei, para que eu encontre alívio. Abrirei os meus lábios e responderei.
20ผมจะพูดเพื่อให้โล่งใจ จะเปิดปากตอบ
21Que eu não faça acepção de pessoas, nem darei títulos lisonjeiros a homem algum.
21ขออย่าให้ผมลำเอียงเข้าข้างใคร ผมจะไม่ยกยอใครด้วยคำเรียกที่ประจบ
22Pois eu não sei dar títulos lisonjeiros, do contrário, o meu Criador em breve me levaria.
22ผมไม่รู้วิธียกยอด้วยคำเรียกที่ประจบ ไม่อย่างนั้น ผู้สร้างผมคงเอาผมไปในไม่ช้า
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.