Job 32
King James Version with ApocryphaTranslation
King James Version with Apocrypha
Freedom Bible (Thai)
1So these three men ceased to answer Job, because he was righteous in his own eyes.
1ชายทั้งสามจึงเลิกตอบโยบ เพราะเขาเห็นว่าตัวเองเที่ยงธรรม
2Then was kindled the wrath of Elihu the son of Barachel the Buzite, of the kindred of Ram: against Job was his wrath kindled, because he justified himself rather than God.
2เอลีฮูบุตรบาราเคล ชาวบูส จากตระกูลราม โกรธโยบขึ้นมา เพราะโยบถือว่าตัวเองเป็นฝ่ายถูกแทนที่จะถือว่าพระเจ้าเป็นฝ่ายถูก
3Also against his three friends was his wrath kindled, because they had found no answer, and yet had condemned Job.
3เขาโกรธเพื่อนทั้งสามด้วย เพราะพวกเขาหาคำตอบไม่ได้ แต่ยังตัดสินว่าโยบผิด
4Now Elihu had waited till Job had spoken, because they were elder than he.
4เอลีฮูรอที่จะพูดกับโยบ เพราะคนเหล่านั้นอายุมากกว่าเขา
5When Elihu saw that there was no answer in the mouth of these three men, then his wrath was kindled.
5เมื่อเห็นว่าชายทั้งสามไม่มีคำตอบ เอลีฮูก็โกรธขึ้นมา
6And Elihu the son of Barachel the Buzite answered and said, I am young, and ye are very old; wherefore I was afraid, and durst not shew you mine opinion.
6เอลีฮูบุตรบาราเคล ชาวบูส ตอบว่า “ผมยังหนุ่ม ส่วนพวกคุณอายุมากทีเดียว ผมจึงยับยั้งไว้ ไม่กล้าแสดงความคิดเห็น
7I said, Days should speak, and multitude of years should teach wisdom.
7ผมคิดว่า ‘วันเวลาควรเป็นผู้พูด ปีอันยาวนานควรสอนปัญญา’
8But there is a spirit in man: and the inspiration of the Almighty giveth them understanding.
8แต่มีวิญญาณอยู่ในมนุษย์ พระวิญญาณของพระผู้ทรงฤทธิ์ให้ความเข้าใจแก่พวกเขา
9Great men are not always wise: neither do the aged understand judgment.
9ไม่ใช่คนใหญ่คนโตที่มีปัญญา ไม่ใช่คนสูงอายุที่เข้าใจความยุติธรรม
10Therefore I said, Hearken to me; I also will shew mine opinion.
10ผมจึงพูดว่า ‘ฟังผมสิ ผมจะแสดงความคิดเห็นบ้าง’
11Behold, I waited for your words; I gave ear to your reasons, whilst ye searched out what to say.
11“ผมรอฟังคำพูดพวกคุณ คอยฟังเหตุผล ขณะที่พวกคุณค้นหาว่าจะพูดอะไร
12Yea, I attended unto you, and, behold, there was none of you that convinced Job, or that answered his words:
12ผมตั้งใจฟังพวกคุณเต็มที่ แต่ไม่มีใครทำให้โยบยอมรับว่าผิด ไม่มีใครตอบคำพูดของเขาได้เลย
13Lest ye should say, We have found out wisdom: God thrusteth him down, not man.
13ระวัง อย่าพูดว่า ‘เราพบปัญญาแล้ว พระเจ้าอาจโต้แย้งเขาได้ มนุษย์ทำไม่ได้’
14Now he hath not directed his words against me: neither will I answer him with your speeches.
14เพราะเขาไม่ได้มุ่งคำพูดมาต่อสู้ผม ผมจะไม่ใช้คำพูดของพวกคุณตอบเขา
15They were amazed, they answered no more: they left off speaking.
15“พวกเขาตกตะลึง ไม่ตอบอีก ไม่มีคำจะพูด
16When I had waited, (for they spake not, but stood still, and answered no more;)
16ผมควรรอเพราะพวกเขาไม่พูดหรือ เพราะยืนนิ่ง ไม่ตอบอีกหรือ?
17I said , I will answer also my part, I also will shew mine opinion.
17ผมจะตอบในส่วนของผมด้วย จะแสดงความคิดเห็นด้วย
18For I am full of matter, the spirit within me constraineth me.
18ผมมีคำพูดเต็มอยู่ภายใน วิญญาณในตัวผลักดันผม
19Behold, my belly is as wine which hath no vent; it is ready to burst like new bottles.
19อกผมเหมือนเหล้าองุ่นที่ไม่มีทางระบาย เหมือนถุงหนังใหม่ที่ใกล้แตก
20I will speak, that I may be refreshed: I will open my lips and answer.
20ผมจะพูดเพื่อให้โล่งใจ จะเปิดปากตอบ
21Let me not, I pray you, accept any man’s person, neither let me give flattering titles unto man.
21ขออย่าให้ผมลำเอียงเข้าข้างใคร ผมจะไม่ยกยอใครด้วยคำเรียกที่ประจบ
22For I know not to give flattering titles; in so doing my maker would soon take me away.
22ผมไม่รู้วิธียกยอด้วยคำเรียกที่ประจบ ไม่อย่างนั้น ผู้สร้างผมคงเอาผมไปในไม่ช้า
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.