Job 16
King James Version with ApocryphaTranslation
King James Version with Apocrypha
Freedom Bible (Thai)
1Then Job answered and said,
1โยบจึงตอบว่า
2I have heard many such things: miserable comforters are ye all.
2“ผมได้ยินเรื่องอย่างนี้มามากแล้ว พวกคุณทุกคนปลอบใจได้แย่เหลือเกิน!
3Shall vain words have an end? or what emboldeneth thee that thou answerest?
3คำพูดไร้สาระจะจบเมื่อไร? หรืออะไรยั่วคุณให้ตอบอย่างนี้?
4I also could speak as ye do: if your soul were in my soul’s stead, I could heap up words against you, and shake mine head at you.
4ผมก็พูดอย่างพวกคุณได้ ถ้าพวกคุณมาอยู่ในที่ของผม ผมก็เรียบเรียงคำกล่าวโทษพวกคุณได้ และส่ายหน้าใส่ได้
5But I would strengthen you with my mouth, and the moving of my lips should asswage your grief .
5แต่ผมจะเสริมกำลังพวกคุณด้วยคำพูดจากปากผม ถ้อยคำปลอบใจจากริมฝีปากผมจะบรรเทาทุกข์ให้
6Though I speak, my grief is not asswaged: and though I forbear, what am I eased?
6“แม้ผมพูด ความทุกข์ก็ไม่ลด แม้อดกลั้นไว้ ผมจะเบาลงตรงไหน?
7But now he hath made me weary: thou hast made desolate all my company.
7แต่ตอนนี้ พระเจ้า พระองค์ทำให้ข้าพเจ้าหมดแรงจริงๆ แล้ว ทำให้หมู่คนของข้าพเจ้าร้างไปทั้งหมด
8And thou hast filled me with wrinkles, which is a witness against me: and my leanness rising up in me beareth witness to my face.
8พระองค์ทำให้ข้าพเจ้าซูบเหี่ยว นี่เป็นพยานปรักปรำ ความผอมแห้งลุกขึ้นกล่าวโทษข้าพเจ้า เป็นพยานต่อหน้า
9He teareth me in his wrath, who hateth me: he gnasheth upon me with his teeth; mine enemy sharpeneth his eyes upon me.
9พระองค์ฉีกผมด้วยความโกรธและไล่ทำร้าย ขบฟันใส่ผม ศัตรูของผมจ้องด้วยสายตาคมกริบ
10They have gaped upon me with their mouth; they have smitten me upon the cheek reproachfully; they have gathered themselves together against me.
10พวกเขาอ้าปากใส่ผม ตบแก้มอย่างดูหมิ่น รวมตัวกันต่อสู้ผม
11God hath delivered me to the ungodly, and turned me over into the hands of the wicked.
11พระเจ้ามอบผมให้คนไม่ยำเกรงพระเจ้า โยนผมไว้ในมือคนชั่ว
12I was at ease, but he hath broken me asunder: he hath also taken me by my neck, and shaken me to pieces, and set me up for his mark.
12ผมเคยอยู่สบาย แต่พระองค์ทำให้แตกสลาย จับคอผมแล้วกระแทกจนแหลก ตั้งผมเป็นเป้าของพระองค์
13His archers compass me round about, he cleaveth my reins asunder, and doth not spare; he poureth out my gall upon the ground.
13นักธนูของพระองค์ล้อมผมไว้ พระองค์ผ่าไตผมโดยไม่ปรานี เทน้ำดีผมลงบนพื้น
14He breaketh me with breach upon breach, he runneth upon me like a giant.
14พระองค์ทะลวงผมครั้งแล้วครั้งเล่า วิ่งเข้าหาผมเหมือนคนร่างยักษ์
15I have sewed sackcloth upon my skin, and defiled my horn in the dust.
15ผมเย็บผ้ากระสอบติดกับผิวหนัง กดเขาของผมลงในฝุ่น
16My face is foul with weeping, and on my eyelids is the shadow of death;
16หน้าผมแดงจากการร้องไห้ ความมืดทึบปกคลุมเปลือกตาผม
17Not for any injustice in mine hands: also my prayer is pure.
17ทั้งที่มือผมไม่ได้ทำความรุนแรง และคำอธิษฐานของผมบริสุทธิ์
18O earth, cover not thou my blood, and let my cry have no place.
18“แผ่นดินเอ๋ย อย่าปิดบังเลือดผม อย่าให้เสียงร้องผมมีที่หยุดพัก
19Also now, behold, my witness is in heaven, and my record is on high.
19แม้ตอนนี้ พยานของผมอยู่ในสวรรค์ ผู้รับรองผมอยู่เบื้องบน
20My friends scorn me: but mine eye poureth out tears unto God.
20เพื่อนๆ เยาะเย้ยผม ตาผมหลั่งน้ำตาต่อพระเจ้า
21O that one might plead for a man with God, as a man pleadeth for his neighbour!
21ขอให้เขาแก้ต่างให้มนุษย์ต่อพระเจ้า ให้ลูกของมนุษย์ต่อเพื่อนบ้านของเขา!
22When a few years are come, then I shall go the way whence I shall not return.
22เพราะอีกไม่กี่ปี ผมจะไปตามทางที่ไม่มีวันกลับ
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.