Job 4
King James Version with ApocryphaTranslation
King James Version with Apocrypha
Freedom Bible (Thai)
1Then Eliphaz the Temanite answered and said,
1เอลีฟัสชาวเทมานจึงตอบว่า
2If we assay to commune with thee, wilt thou be grieved? but who can withhold himself from speaking?
2“ถ้ามีใครลองพูดกับคุณ คุณจะขุ่นเคืองไหม? แต่ใครจะอดใจไม่พูดได้?
3Behold, thou hast instructed many, and thou hast strengthened the weak hands.
3คุณเคยสั่งสอนคนมากมาย เคยเสริมกำลังมือที่อ่อนแรง
4Thy words have upholden him that was falling, and thou hast strengthened the feeble knees.
4คำพูดของคุณประคองคนที่กำลังล้ม ทำให้เข่าที่อ่อนล้ามั่นคง
5But now it is come upon thee, and thou faintest; it toucheth thee, and thou art troubled.
5แต่พอความทุกข์มาถึงตัว คุณกลับหมดแรง พอแตะต้องคุณ คุณก็หวั่นไหว
6Is not this thy fear, thy confidence, thy hope, and the uprightness of thy ways?
6ความยำเกรงพระเจ้าไม่ใช่สิ่งที่ทำให้คุณมั่นใจหรือ? ความซื่อตรงในการดำเนินชีวิตไม่ใช่ความหวังของคุณหรือ?
7Remember, I pray thee, who ever perished, being innocent? or where were the righteous cut off?
7“ลองนึกดู ใครที่บริสุทธิ์เคยพินาศบ้าง? คนซื่อตรงเคยถูกกำจัดที่ไหน?
8Even as I have seen, they that plow iniquity, and sow wickedness, reap the same.
8เท่าที่ผมเห็น คนที่ไถหว่านความชั่ว และปลูกความเดือดร้อน ก็เก็บเกี่ยวสิ่งเดียวกัน
9By the blast of God they perish, and by the breath of his nostrils are they consumed.
9พวกเขาพินาศด้วยลมหายใจของพระเจ้า สูญสิ้นด้วยลมแห่งความโกรธของพระองค์
10The roaring of the lion, and the voice of the fierce lion, and the teeth of the young lions, are broken.
10เสียงคำรามของสิงโต เสียงของสิงโตดุร้าย และเขี้ยวของสิงโตหนุ่ม ต่างแตกสลาย
11The old lion perisheth for lack of prey, and the stout lion’s whelps are scattered abroad.
11สิงโตแก่ตายเพราะไร้เหยื่อ ลูกๆ ของสิงโตตัวเมียกระจัดกระจาย
12Now a thing was secretly brought to me, and mine ear received a little thereof.
12“มีถ้อยคำหนึ่งมาถึงผมอย่างลับๆ หูผมรับเสียงกระซิบของถ้อยคำนั้น
13In thoughts from the visions of the night, when deep sleep falleth on men,
13ท่ามกลางความคิดจากนิมิตยามค่ำคืน เมื่อผู้คนหลับสนิท
14Fear came upon me, and trembling, which made all my bones to shake.
14ความกลัวและความสั่นสะท้านเข้าครอบงำผม จนกระดูกทุกชิ้นสั่น
15Then a spirit passed before my face; the hair of my flesh stood up:
15แล้ววิญญาณหนึ่งผ่านมาตรงหน้าผม ขนทั่วตัวลุกชัน
16It stood still, but I could not discern the form thereof: an image was before mine eyes, there was silence, and I heard a voice, saying ,
16วิญญาณนั้นหยุดนิ่ง แต่ผมมองรูปลักษณ์ไม่ออก มีร่างหนึ่งอยู่ตรงหน้าผม เงียบงัน แล้วผมได้ยินเสียงว่า
17Shall mortal man be more just than God? shall a man be more pure than his maker?
17‘มนุษย์ผู้ต้องตายจะเที่ยงธรรมกว่าพระเจ้าหรือ? คนจะบริสุทธิ์กว่าผู้สร้างตนหรือ?
18Behold, he put no trust in his servants; and his angels he charged with folly:
18ดูสิ พระองค์ไม่ไว้วางใจผู้รับใช้ของพระองค์ ยังกล่าวโทษทูตสวรรค์ว่าทำผิดพลาด
19How much less in them that dwell in houses of clay, whose foundation is in the dust, which are crushed before the moth?
19ยิ่งคนที่อยู่ในบ้านดิน ซึ่งมีรากฐานอยู่ในฝุ่น และถูกบดขยี้ต่อหน้าตัวมอด จะเป็นอย่างไร!
20They are destroyed from morning to evening: they perish for ever without any regarding it .
20ระหว่างเช้ากับเย็น พวกเขาก็ถูกทำลาย พินาศตลอดกาลโดยไม่มีใครใส่ใจ
21Doth not their excellency which is in them go away? they die, even without wisdom.
21เชือกยึดเต็นท์ของพวกเขาไม่ได้ถูกถอนขึ้นภายในตัวพวกเขาหรือ? พวกเขาตายโดยไม่มีปัญญา’
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.