Job 4
King James Version with ApocryphaTranslation
King James Version with Apocrypha
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
1Then Eliphaz the Temanite answered and said,
1و الیفاز تیمانی در جواب گفت:
2If we assay to commune with thee, wilt thou be grieved? but who can withhold himself from speaking?
2«اگر کسی جرات کرده، با تو سخن گوید، آیا تورا ناپسند می‌آید؟ لیکن کیست که بتواند از سخن‌گفتن بازایستد؟
3Behold, thou hast instructed many, and thou hast strengthened the weak hands.
3اینک بسیاری را ادب آموخته‌ای و دستهای ضعیف را تقویت داده‌ای.
4Thy words have upholden him that was falling, and thou hast strengthened the feeble knees.
4سخنان تو لغزنده را قایم داشت، و تو زانوهای لرزنده را تقویت دادی.
5But now it is come upon thee, and thou faintest; it toucheth thee, and thou art troubled.
5لیکن الان به تو رسیده است و ملول شده‌ای، تو را لمس کرده است وپریشان گشته‌ای.
6Is not this thy fear, thy confidence, thy hope, and the uprightness of thy ways?
6آیا توکل تو بر تقوای تونیست؟ و امید تو بر کاملیت رفتار تو نی؟
7Remember, I pray thee, who ever perished, being innocent? or where were the righteous cut off?
7الان فکر کن! کیست که بی‌گناه هلاک شد؟ و راستان درکجا تلف شدند؟
8Even as I have seen, they that plow iniquity, and sow wickedness, reap the same.
8چنانکه من دیدم آنانی که شرارت را شیار می‌کنند و شقاوت را می‌کارندهمان را می‌دروند.
9By the blast of God they perish, and by the breath of his nostrils are they consumed.
9از نفخه خدا هلاک می‌شوندو از باد غضب او تباه می‌گردند.
10The roaring of the lion, and the voice of the fierce lion, and the teeth of the young lions, are broken.
10غرش شیر ونعره سبع و دندان شیربچه‌ها شکسته می‌شود.
11The old lion perisheth for lack of prey, and the stout lion’s whelps are scattered abroad.
11شیر نر از نابودن شکار هلاک می‌شود وبچه های شیر ماده پراکنده می‌گردند.
12Now a thing was secretly brought to me, and mine ear received a little thereof.
12«سخنی به من در خفا رسید، و گوش من آواز نرمی از آن احساس نمود.
13In thoughts from the visions of the night, when deep sleep falleth on men,
13در تفکرها ازرویاهای شب، هنگامی که خواب سنگین بر مردم غالب شود،
14Fear came upon me, and trembling, which made all my bones to shake.
14خوف و لرز بر من مستولی شد که جمیع استخوانهایم را به جنبش آورد.
15Then a spirit passed before my face; the hair of my flesh stood up:
15آنگاه روحی از پیش روی من گذشت، و مویهای بدنم برخاست.
16It stood still, but I could not discern the form thereof: an image was before mine eyes, there was silence, and I heard a voice, saying ,
16در آنجا ایستاد، اما سیمایش راتشخیص ننمودم. صورتی در‌پیش نظرم بود. خاموشی بود و آوازی شنیدم
17Shall mortal man be more just than God? shall a man be more pure than his maker?
17که آیا انسان به حضور خدا عادل شمرده شود؟ و آیا مرد در نظرخالق خود طاهر باشد؟
18Behold, he put no trust in his servants; and his angels he charged with folly:
18اینک بر خادمان خوداعتماد ندارد، و به فرشتگان خویش، حماقت نسبت می‌دهد.
19How much less in them that dwell in houses of clay, whose foundation is in the dust, which are crushed before the moth?
19پس چند مرتبه زیاده به ساکنان خانه های گلین، که اساس ایشان در غبار است، که مثل بید فشرده می‌شوند!
20They are destroyed from morning to evening: they perish for ever without any regarding it .
20از صبح تا شام خردمی شوند، تا به ابد هلاک می‌شوند و کسی آن را به‌خاطر نمی آورد.
21Doth not their excellency which is in them go away? they die, even without wisdom.
21آیا طناب خیمه ایشان ازایشان کنده نمی شود؟ پس بدون حکمت می‌میرند.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.