Hiob 4
Lutherbibel 1912Translation
Lutherbibel 1912
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
1Da antwortete Eliphas von Theman und sprach:
1و الیفاز تیمانی در جواب گفت:
2Du hast's vielleicht nicht gern, so man versucht, mit dir zu reden; aber wer kann sich's enthalten?
2«اگر کسی جرات کرده، با تو سخن گوید، آیا تورا ناپسند می‌آید؟ لیکن کیست که بتواند از سخن‌گفتن بازایستد؟
3Siehe, du hast viele unterwiesen und lässige Hände gestärkt;
3اینک بسیاری را ادب آموخته‌ای و دستهای ضعیف را تقویت داده‌ای.
4deine Rede hat die Gefallenen aufgerichtet, und die bebenden Kniee hast du gekräftigt.
4سخنان تو لغزنده را قایم داشت، و تو زانوهای لرزنده را تقویت دادی.
5Nun aber es an dich kommt, wirst du weich; und nun es dich trifft, erschrickst du.
5لیکن الان به تو رسیده است و ملول شده‌ای، تو را لمس کرده است وپریشان گشته‌ای.
6Ist nicht deine Gottesfurcht dein Trost, deine Hoffnung die Unsträflichkeit deiner Wege?
6آیا توکل تو بر تقوای تونیست؟ و امید تو بر کاملیت رفتار تو نی؟
7Gedenke doch, wo ist ein Unschuldiger umgekommen? oder wo sind die Gerechten je vertilgt?
7الان فکر کن! کیست که بی‌گناه هلاک شد؟ و راستان درکجا تلف شدند؟
8Wie ich wohl gesehen habe: die da Mühe pflügen und Unglück säten, ernteten es auch ein;
8چنانکه من دیدم آنانی که شرارت را شیار می‌کنند و شقاوت را می‌کارندهمان را می‌دروند.
9durch den Odem Gottes sind sie umgekommen und vom Geist seines Zorns vertilgt.
9از نفخه خدا هلاک می‌شوندو از باد غضب او تباه می‌گردند.
10Das Brüllen der Löwen und die Stimme der großen Löwen und die Zähne der jungen Löwen sind zerbrochen.
10غرش شیر ونعره سبع و دندان شیربچه‌ها شکسته می‌شود.
11Der Löwe ist umgekommen, daß er nicht mehr raubt, und die Jungen der Löwin sind zerstreut.
11شیر نر از نابودن شکار هلاک می‌شود وبچه های شیر ماده پراکنده می‌گردند.
12Und zu mir ist gekommen ein heimlich Wort, und mein Ohr hat ein Wörtlein davon empfangen.
12«سخنی به من در خفا رسید، و گوش من آواز نرمی از آن احساس نمود.
13Da ich Gesichte betrachtete in der Nacht, wenn der Schlaf auf die Leute fällt,
13در تفکرها ازرویاهای شب، هنگامی که خواب سنگین بر مردم غالب شود،
14da kam mich Furcht und Zittern an, und alle meine Gebeine erschraken.
14خوف و لرز بر من مستولی شد که جمیع استخوانهایم را به جنبش آورد.
15Und da der Geist an mir vorüberging standen mir die Haare zu Berge an meinem Leibe.
15آنگاه روحی از پیش روی من گذشت، و مویهای بدنم برخاست.
16Da stand ein Bild vor meinen Augen, und ich kannte seine Gestalt nicht; es war still, und ich hörte eine Stimme:
16در آنجا ایستاد، اما سیمایش راتشخیص ننمودم. صورتی در‌پیش نظرم بود. خاموشی بود و آوازی شنیدم
17Wie kann ein Mensch gerecht sein vor Gott? oder ein Mann rein sein vor dem, der ihn gemacht hat?
17که آیا انسان به حضور خدا عادل شمرده شود؟ و آیا مرد در نظرخالق خود طاهر باشد؟
18Siehe, unter seinen Knechten ist keiner ohne Tadel, und seine Boten zeiht er der Torheit:
18اینک بر خادمان خوداعتماد ندارد، و به فرشتگان خویش، حماقت نسبت می‌دهد.
19wie viel mehr die in Lehmhäusern wohnen und auf Erde gegründet sind und werden von Würmern gefressen!
19پس چند مرتبه زیاده به ساکنان خانه های گلین، که اساس ایشان در غبار است، که مثل بید فشرده می‌شوند!
20Es währt vom Morgen bis an den Abend, so werden sie zerschlagen; und ehe sie es gewahr werden, sind sie gar dahin,
20از صبح تا شام خردمی شوند، تا به ابد هلاک می‌شوند و کسی آن را به‌خاطر نمی آورد.
21und ihre Nachgelassenen vergehen und sterben auch unversehens.
21آیا طناب خیمه ایشان ازایشان کنده نمی شود؟ پس بدون حکمت می‌میرند.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.