Hiob 28
Lutherbibel 1912Translation
Lutherbibel 1912
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
1Es hat das Silber seine Gänge, und das Gold, das man läutert seinen Ort.
1«یقین برای نقره معدنی است، و به جهت طلا جایی است که آن را قال می‌گذارند.
2Eisen bringt man aus der Erde, und aus den Steinen schmelzt man Erz.
2آهن از خاک گرفته می‌شود و مس ازسنگ گداخته می‌گردد.
3Man macht der Finsternis ein Ende und findet zuletzt das Gestein tief verborgen.
3مردم برای تاریکی حدمی گذارند و تا نهایت تمام تفحص می‌نمایند، تابه سنگهای ظلمت غلیظ و سایه موت.
4Man bricht einen Schacht von da aus, wo man wohnt; darin hangen und schweben sie als die Vergessenen, da kein Fuß hin tritt, fern von den Menschen.
4کانی دور از ساکنان زمین می‌کنند، از راه گذریان فراموش می‌شوند و دور از مردمان آویخته شده، به هر طرف متحرک می‌گردند.
5Man zerwühlt unten die Erde wie mit Feuer, darauf doch oben die Speise wächst.
5از زمین نان بیرون می‌آید، و ژرفیهایش مثل آتش سرنگون می‌شود.
6Man findet Saphir an etlichen Orten, und Erdenklöße, da Gold ist.
6سنگهایش مکان یاقوت کبود است. وشمشهای طلا دارد.
7Den Steig kein Adler erkannt hat und kein Geiersauge gesehen;
7آن راه را هیچ مرغ شکاری نمی داند، و چشم شاهین آن را ندیده است،
8es hat das stolze Wild nicht darauf getreten und ist kein Löwe darauf gegangen.
8وجانوران درنده بر آن قدم نزده‌اند، و شیر غران برآن گذر نکرده.
9Auch legt man die Hand an die Felsen und gräbt die Berge um.
9دست خود را به سنگ خارا درازمی کنند، و کوهها را از بیخ برمی کنند.
10Man reißt Bäche aus den Felsen; und alles, was köstlich ist, sieht das Auge.
10نهرها ازصخره‌ها می‌کنند و چشم ایشان هر چیز نفیس رامی بیند.
11Man wehrt dem Strome des Wassers und bringt, das darinnen verborgen ist, ans Licht.
11نهرها را از تراوش می‌بندند وچیزهای پنهان شده را به روشنایی بیرون می‌آورند.
12Wo will man aber die Weisheit finden? und wo ist die Stätte des Verstandes?
12اما حکمت از کجا پیدا می‌شود؟ وجای فطانت کجا است؟
13Niemand weiß, wo sie liegt, und sie wird nicht gefunden im Lande der Lebendigen.
13انسان قیمت آن رانمی داند و در زمین زندگان پیدا نمی شود.
14Die Tiefe spricht: “Sie ist in mir nicht”; und das Meer spricht: “Sie ist nicht bei mir”.
14لجه می‌گوید که در من نیست، و دریا می‌گوید که نزدمن نمی باشد.
15Man kann nicht Gold um sie geben noch Silber darwägen, sie zu bezahlen.
15زر خالص به عوضش داده نمی شود و نقره برای قیمتش سنجیده نمی گردد.
16Es gilt ihr nicht gleich ophirisch Gold oder köstlicher Onyx und Saphir.
16به زر خالص اوفیر آن را قیمت نتوان کرد، و نه به جزع گرانبها و یاقوت کبود.
17Gold und Glas kann man ihr nicht vergleichen noch um sie golden Kleinod wechseln.
17با طلا و آبگینه آن را برابر نتوان کرد، و زیورهای طلای خالص بدل آن نمی شود.
18Korallen und Kristall achtet man gegen sie nicht. Die Weisheit ist höher zu wägen denn Perlen.
18مرجان و بلور مذکورنمی شود و قیمت حکمت از لعل گرانتر است.
19Topaz aus dem Mohrenland wird ihr nicht gleich geschätzt, und das reinste Gold gilt ihr nicht gleich.
19زبرجد حبش با آن مساوی نمی شود و به زرخالص سنجیده نمی گردد.
20Woher kommt denn die Weisheit? und wo ist die Stätte des Verstandes?
20پس حکمت ازکجا می‌آید؟ و مکان فطانت کجا است؟
21Sie ist verhohlen vor den Augen aller Lebendigen, auch den Vögeln unter dem Himmel.
21ازچشم تمامی زندگان پنهان است، و از مرغان هوامخفی می‌باشد.
22Der Abgrund und der Tod sprechen: “Wir haben mit unsern Ohren ihr Gerücht gehört.”
22ابدون و موت می‌گویند که آوازه آن را به گوش خود شنیده‌ایم.
23Gott weiß den Weg dazu und kennt ihre Stätte.
23خدا راه آن را درک می‌کند و او مکانش را می‌داند.
24Denn er sieht die Enden der Erde und schaut alles, was unter dem Himmel ist.
24زیراکه او تا کرانه های زمین می‌نگرد و آنچه را که زیرتمامی آسمان است می‌بیند.
25Da er dem Winde sein Gewicht machte und setzte dem Wasser sein gewisses Maß;
25تا وزن از برای بادقرار دهد، و آبها را به میزان بپیماید.
26da er dem Regen ein Ziel machte und dem Blitz und Donner den Weg:
26هنگامی که قانونی برای باران قرار داد، و راهی برای سهام رعد،
27da sah er sie und verkündigte sie, bereitete sie und ergründete sie
27آنگاه آن را دید و آن را بیان کرد. آن رامهیا ساخت و هم تفتیشش نمود.
28und sprach zu den Menschen: Siehe, die Furcht des Herrn, das ist Weisheit; und meiden das Böse, das ist Verstand.
28و به انسان گفت: اینک ترس خداوند حکمت است، و ازبدی اجتناب نمودن، فطانت می‌باشد.»
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.