Hiob 23

Lutherbibel 1912

Old Persian Version (ترجمه قدیم)

1Hiob antwortete und sprach:

1پس ایوب در جواب گفت:

2Meine Rede bleibt noch betrübt; meine Macht ist schwach über meinem Seufzen.

2«امروز نیز شکایت من تلخ است، وضرب من از ناله من سنگینتر.

3Ach daß ich wüßte, wie ich ihn finden und zu seinem Stuhl kommen möchte

3کاش می‌دانستم که او را کجا یابم، تا آنکه نزد کرسی او بیایم.

4und das Recht vor ihm sollte vorlegen und den Mund voll Verantwortung fassen

4آنگاه دعوی خود را به حضور وی ترتیب می‌دادم، ودهان خود را از حجت‌ها پر می‌ساختم.

5und erfahren die Reden, die er mir antworten, und vernehmen, was er mir sagen würde!

5سخنانی را که در جواب من می‌گفت می‌دانستم، و آنچه راکه به من می‌گفت می‌فهمیدم.

6Will er mit großer Macht mit mir rechten? Er stelle sich nicht so gegen mich,

6آیا به عظمت قوت خود با من مخاصمه می‌نمود؟ حاشا! بلکه به من التفات می‌کرد.

7sondern lege mir's gleich vor, so will ich mein Recht wohl gewinnen.

7آنگاه مرد راست با اومحاجه می‌نمود و از داور خود تا به ابد نجات می‌یافتم.

8Aber ich gehe nun stracks vor mich, so ist er nicht da; gehe ich zurück, so spüre ich ihn nicht;

8اینک به طرف مشرق می‌روم و اویافت نمی شود و به طرف مغرب و او را نمی بینم.

9ist er zur Linken, so schaue ich ihn nicht; verbirgt er sich zur Rechten, so sehe ich ihn nicht.

9به طرف شمال جایی که او عمل می‌کند، و او رامشاهده نمی کنم. و او خود را به طرف جنوب می‌پوشاند و او را نمی بینم،

10Er aber kennt meinen Weg wohl. Er versuche mich, so will ich erfunden werden wie das Gold.

10زیرا او طریقی راکه می‌روم می‌داند و چون مرا می‌آزماید، مثل طلابیرون می‌آیم.

11Denn ich setze meinen Fuß auf seine Bahn und halte seinen Weg und weiche nicht ab

11پایم اثر اقدام او را گرفته است وطریق او را نگاه داشته، از آن تجاوز نمی کنم.

12und trete nicht von dem Gebot seiner Lippen und bewahre die Rede seines Mundes mehr denn mein eigen Gesetz.

12از فرمان لبهای وی برنگشتم و سخنان دهان اورا زیاده از رزق خود ذخیره کردم.

13Doch er ist einig; wer will ihm wehren? Und er macht's wie er will.

13لیکن اوواحد است و کیست که او را برگرداند؟ و آنچه دل او می‌خواهد، به عمل می‌آورد.

14Denn er wird vollführen, was mir bestimmt ist, und hat noch viel dergleichen im Sinne.

14زیرا آنچه را که بر من مقدر شده است بجا می‌آورد، و چیزهای بسیار مثل این نزد وی است.

15Darum erschrecke ich vor ihm; und wenn ich's bedenke, so fürchte ich mich vor ihm.

15از این جهت ازحضور او هراسان هستم، و چون تفکر می‌نمایم از او می‌ترسم،

16Gott hat mein Herz blöde gemacht, und der Allmächtige hat mich erschreckt.

16زیرا خدا دل مرا ضعیف کرده است، و قادرمطلق مرا هراسان گردانیده.

17Denn die Finsternis macht kein Ende mit mir, und das Dunkel will vor mir nicht verdeckt werden.

17چونکه پیش از تاریکی منقطع نشدم، و ظلمت غلیظ را از نزد من نپوشانید.

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.