Hiob 41
Lutherbibel 1912Translation
Lutherbibel 1912
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
1[40:25] Kannst du den Leviathan ziehen mit dem Haken und seine Zunge mit einer Schnur fassen?
1«آیا لویاتان را با قلاب توانی کشید؟ یازبانش را با ریسمان توانی فشرد؟
2[40:26] Kannst du ihm eine Angel in die Nase legen und mit einem Stachel ihm die Backen durchbohren?
2آیادر بینی او مهار توانی کشید؟ یا چانه‌اش را باقلاب توانی سفت؟
3[40:27] Meinst du, er werde dir viel Flehens machen oder dir heucheln?
3آیا او نزد تو تضرع زیادخواهد نمود؟ یا سخنان ملایم به تو خواهدگفت؟
4[40:28] Meinst du, daß er einen Bund mit dir machen werde, daß du ihn immer zum Knecht habest?
4آیا با تو عهد خواهد بست یا او را برای بندگی دایمی خواهی گرفت؟
5[40:29] Kannst du mit ihm spielen wie mit einem Vogel oder ihn für deine Dirnen anbinden?
5آیا با او مثل گنجشک بازی توانی کرد؟ یا او را برای کنیزان خود توانی بست؟
6[40:30] Meinst du die Genossen werden ihn zerschneiden, daß er unter die Kaufleute zerteilt wird?
6آیا جماعت (صیادان ) از اوداد و ستد خواهند کرد؟ یا او را در میان تاجران تقسیم خواهند نمود؟
7[40:31] Kannst du mit Spießen füllen seine Haut und mit Fischerhaken seinen Kopf?
7آیا پوست او را با نیزه هامملو توانی کرد؟ یا سرش را با خطافهای ماهی گیران؟
8[40:32] Wenn du deine Hand an ihn legst, so gedenke, daß es ein Streit ist, den du nicht ausführen wirst.
8اگر دست خود را بر او بگذاری جنگ را به یاد خواهی داشت و دیگر نخواهی کرد.
9[40:1] Siehe, die Hoffnung wird jedem fehlen; schon wenn er seiner ansichtig wird, stürzt er zu Boden.
9اینک امید به او باطل است. آیا از رویتش نیز آدمی به روی درافکنده نمی شود؟
10[41:2] Niemand ist so kühn, daß er ihn reizen darf; wer ist denn, der vor mir stehen könnte?
10کسی اینقدر متهور نیست که او را برانگیزاند. پس کیست که در حضور من بایستد؟
11[41:3] Wer hat mir etwas zuvor getan, daß ich's ihm vergelte? Es ist mein, was unter allen Himmeln ist.
11کیست که سبقت جسته، چیزی به من داده، تابه او رد نمایم؟ هرچه زیر آسمان است از آن من می‌باشد.
12[41:4] Dazu muß ich nun sagen, wie groß, wie mächtig und wohlgeschaffen er ist.
12«درباره اعضایش خاموش نخواهم شد و ازجبروت و جمال ترکیب او خبر خواهم داد.
13[41:5] Wer kann ihm sein Kleid aufdecken? und wer darf es wagen, ihm zwischen die Zähne zu greifen?
13کیست که روی لباس او را باز تواند نمود؟ وکیست که در میان دو صف دندانش داخل شود؟
14[41:6] Wer kann die Kinnbacken seines Antlitzes auftun? Schrecklich stehen seine Zähne umher.
14کیست که درهای چهره‌اش را بگشاید؟ دایره دندانهایش هولناک است.
15[41:7] Seine stolzen Schuppen sind wie feste Schilde, fest und eng ineinander.
15سپرهای زورآورش فخر او می‌باشد، با مهر محکم وصل شده است.
16[41:8] Eine rührt an die andere, daß nicht ein Lüftlein dazwischengeht.
16با یکدیگر چنان چسبیده‌اند که باد از میان آنهانمی گذرد.
17[41:9] Es hängt eine an der andern, und halten zusammen, daß sie sich nicht voneinander trennen.
17با همدیگر چنان وصل شده‌اند و باهم ملتصقند که جدا نمی شوند.
18[41:10] Sein Niesen glänzt wie ein Licht; seine Augen sind wie die Wimpern der Morgenröte.
18از عطسه های او نور ساطع می‌گردد و چشمان او مثل پلکهای فجر است.
19[41:11] Aus seinem Munde fahren Fackeln, und feurige Funken schießen heraus.
19از دهانش مشعلها بیرون می‌آید وشعله های آتش برمی جهد.
20[41:12] Aus seiner Nase geht Rauch wie von heißen Töpfen und Kesseln.
20از بینی های او دودبرمی آید مثل دیگ جوشنده و پاتیل.
21[41:13] Sein Odem ist wie eine lichte Lohe, und aus seinem Munde gehen Flammen.
21از نفس او اخگرها افروخته می‌شود و از دهانش شعله بیرون می‌آید.
22[41:14] Auf seinem Hals wohnt die Stärke, und vor ihm her hüpft die Angst.
22بر گردنش قوت نشیمن دارد، وهیبت پیش رویش رقص می‌نماید.
23[41:15] Die Gliedmaßen seines Fleisches hangen aneinander und halten hart an ihm, daß er nicht zerfallen kann.
23طبقات گوشت او بهم چسبیده است، و بر وی مستحکم است که متحرک نمی شود.
24[41:16] Sein Herz ist so hart wie ein Stein und so fest wie ein unterer Mühlstein.
24دلش مثل سنگ مستحکم است، و مانند سنگ زیرین آسیا محکم می‌باشد.
25[41:17] Wenn er sich erhebt, so entsetzen sich die Starken; und wenn er daherbricht, so ist keine Gnade da.
25چون او برمی خیزد نیرومندان هراسان می‌شوند، و از خوف بی‌خود می‌گردند.
26[41:18] Wenn man zu ihm will mit dem Schwert, so regt er sich nicht, oder mit Spieß, Geschoß und Panzer.
26اگر شمشیر به او انداخته شود اثر نمی کند، و نه نیزه و نه مزراق و نه تیر.
27[41:19] Er achtet Eisen wie Stroh, und Erz wie faules Holz.
27آهن را مثل کاه می‌شمارد و برنج را مانند چوب پوسیده.
28[41:20] Kein Pfeil wird ihn verjagen; die Schleudersteine sind ihm wie Stoppeln.
28تیرهای کمان او را فرار نمی دهد و سنگهای فلاخن نزد او به کاه مبدل می‌شود.
29[41:21] Die Keule achtet er wie Stoppeln; er spottet der bebenden Lanze.
29عمود مثل کاه شمرده می‌شود و بر حرکت مزراق می‌خندد.
30[41:22] Unten an ihm sind scharfe Scherben; er fährt wie mit einem Dreschwagen über den Schlamm.
30در زیرش پاره های سفال تیز است و گردون پرمیخ را بر گل پهن می‌کند.
31[41:23] Er macht, daß der tiefe See siedet wie ein Topf, und rührt ihn ineinander, wie man eine Salbe mengt.
31لجه را مثل دیگ می‌جوشاند و دریا را مانند پاتیلچه عطاران می‌گرداند.
32[41:24] Nach ihm leuchtet der Weg; er macht die Tiefe ganz grau.
32راه را در عقب خویش تابان می‌سازد به نوعی که لجه را سفیدمو گمان می‌برند.
33[41:25] Auf Erden ist seinesgleichen niemand; er ist gemacht, ohne Furcht zu sein.
33بر روی خاک نظیر او نیست، که بدون خوف آفریده شده باشد.
34[41:26] Er verachtet alles, was hoch ist; er ist ein König über alles stolze Wild.
34بر هرچیز بلند نظر می‌افکندو بر جمیع حیوانات سرکش پادشاه است.»
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.