Job 41
King James Version with ApocryphaTranslation
King James Version with Apocrypha
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
1Canst thou draw out leviathan with an hook? or his tongue with a cord which thou lettest down?
1«آیا لویاتان را با قلاب توانی کشید؟ یازبانش را با ریسمان توانی فشرد؟
2Canst thou put an hook into his nose? or bore his jaw through with a thorn?
2آیادر بینی او مهار توانی کشید؟ یا چانه‌اش را باقلاب توانی سفت؟
3Will he make many supplications unto thee? will he speak soft words unto thee?
3آیا او نزد تو تضرع زیادخواهد نمود؟ یا سخنان ملایم به تو خواهدگفت؟
4Will he make a covenant with thee? wilt thou take him for a servant for ever?
4آیا با تو عهد خواهد بست یا او را برای بندگی دایمی خواهی گرفت؟
5Wilt thou play with him as with a bird? or wilt thou bind him for thy maidens?
5آیا با او مثل گنجشک بازی توانی کرد؟ یا او را برای کنیزان خود توانی بست؟
6Shall the companions make a banquet of him? shall they part him among the merchants?
6آیا جماعت (صیادان ) از اوداد و ستد خواهند کرد؟ یا او را در میان تاجران تقسیم خواهند نمود؟
7Canst thou fill his skin with barbed irons? or his head with fish spears?
7آیا پوست او را با نیزه هامملو توانی کرد؟ یا سرش را با خطافهای ماهی گیران؟
8Lay thine hand upon him, remember the battle, do no more.
8اگر دست خود را بر او بگذاری جنگ را به یاد خواهی داشت و دیگر نخواهی کرد.
9Behold, the hope of him is in vain: shall not one be cast down even at the sight of him?
9اینک امید به او باطل است. آیا از رویتش نیز آدمی به روی درافکنده نمی شود؟
10None is so fierce that dare stir him up: who then is able to stand before me?
10کسی اینقدر متهور نیست که او را برانگیزاند. پس کیست که در حضور من بایستد؟
11Who hath prevented me, that I should repay him? whatsoever is under the whole heaven is mine.
11کیست که سبقت جسته، چیزی به من داده، تابه او رد نمایم؟ هرچه زیر آسمان است از آن من می‌باشد.
12I will not conceal his parts, nor his power, nor his comely proportion.
12«درباره اعضایش خاموش نخواهم شد و ازجبروت و جمال ترکیب او خبر خواهم داد.
13Who can discover the face of his garment? or who can come to him with his double bridle?
13کیست که روی لباس او را باز تواند نمود؟ وکیست که در میان دو صف دندانش داخل شود؟
14Who can open the doors of his face? his teeth are terrible round about.
14کیست که درهای چهره‌اش را بگشاید؟ دایره دندانهایش هولناک است.
15His scales are his pride, shut up together as with a close seal.
15سپرهای زورآورش فخر او می‌باشد، با مهر محکم وصل شده است.
16One is so near to another, that no air can come between them.
16با یکدیگر چنان چسبیده‌اند که باد از میان آنهانمی گذرد.
17They are joined one to another, they stick together, that they cannot be sundered.
17با همدیگر چنان وصل شده‌اند و باهم ملتصقند که جدا نمی شوند.
18By his neesings a light doth shine, and his eyes are like the eyelids of the morning.
18از عطسه های او نور ساطع می‌گردد و چشمان او مثل پلکهای فجر است.
19Out of his mouth go burning lamps, and sparks of fire leap out.
19از دهانش مشعلها بیرون می‌آید وشعله های آتش برمی جهد.
20Out of his nostrils goeth smoke, as out of a seething pot or caldron.
20از بینی های او دودبرمی آید مثل دیگ جوشنده و پاتیل.
21His breath kindleth coals, and a flame goeth out of his mouth.
21از نفس او اخگرها افروخته می‌شود و از دهانش شعله بیرون می‌آید.
22In his neck remaineth strength, and sorrow is turned into joy before him.
22بر گردنش قوت نشیمن دارد، وهیبت پیش رویش رقص می‌نماید.
23The flakes of his flesh are joined together: they are firm in themselves; they cannot be moved.
23طبقات گوشت او بهم چسبیده است، و بر وی مستحکم است که متحرک نمی شود.
24His heart is as firm as a stone; yea, as hard as a piece of the nether millstone .
24دلش مثل سنگ مستحکم است، و مانند سنگ زیرین آسیا محکم می‌باشد.
25When he raiseth up himself, the mighty are afraid: by reason of breakings they purify themselves.
25چون او برمی خیزد نیرومندان هراسان می‌شوند، و از خوف بی‌خود می‌گردند.
26The sword of him that layeth at him cannot hold: the spear, the dart, nor the habergeon.
26اگر شمشیر به او انداخته شود اثر نمی کند، و نه نیزه و نه مزراق و نه تیر.
27He esteemeth iron as straw, and brass as rotten wood.
27آهن را مثل کاه می‌شمارد و برنج را مانند چوب پوسیده.
28The arrow cannot make him flee: slingstones are turned with him into stubble.
28تیرهای کمان او را فرار نمی دهد و سنگهای فلاخن نزد او به کاه مبدل می‌شود.
29Darts are counted as stubble: he laugheth at the shaking of a spear.
29عمود مثل کاه شمرده می‌شود و بر حرکت مزراق می‌خندد.
30Sharp stones are under him: he spreadeth sharp pointed things upon the mire.
30در زیرش پاره های سفال تیز است و گردون پرمیخ را بر گل پهن می‌کند.
31He maketh the deep to boil like a pot: he maketh the sea like a pot of ointment.
31لجه را مثل دیگ می‌جوشاند و دریا را مانند پاتیلچه عطاران می‌گرداند.
32He maketh a path to shine after him; one would think the deep to be hoary.
32راه را در عقب خویش تابان می‌سازد به نوعی که لجه را سفیدمو گمان می‌برند.
33Upon earth there is not his like, who is made without fear.
33بر روی خاک نظیر او نیست، که بدون خوف آفریده شده باشد.
34He beholdeth all high things: he is a king over all the children of pride.
34بر هرچیز بلند نظر می‌افکندو بر جمیع حیوانات سرکش پادشاه است.»
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.