Job 5
King James Version with ApocryphaTranslation
King James Version with Apocrypha
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
1Call now, if there be any that will answer thee; and to which of the saints wilt thou turn?
1«الان استغاثه کن و آیا کسی هست که تو راجواب دهد؟ و به کدامیک از مقدسان توجه خواهی نمود؟
2For wrath killeth the foolish man, and envy slayeth the silly one.
2زیرا غصه، احمق رامی کشد و حسد، ابله را می‌میراند.
3I have seen the foolish taking root: but suddenly I cursed his habitation.
3من احمق رادیدم که ریشه می‌گرفت و ناگهان مسکن او رانفرین کردم.
4His children are far from safety, and they are crushed in the gate, neither is there any to deliver them .
4فرزندان او از امنیت دور هستند ودر دروازه پایمال می‌شوند و رهاننده‌ای نیست.
5Whose harvest the hungry eateth up, and taketh it even out of the thorns, and the robber swalloweth up their substance.
5که گرسنگان محصول او را می‌خورند، و آن رانیز از میان خارها می‌چینند، و دهان تله برای دولت ایشان باز است.
6Although affliction cometh not forth of the dust, neither doth trouble spring out of the ground;
6زیرا که بلا از غبار درنمی آید، و مشقت از زمین نمی روید.
7Yet man is born unto trouble, as the sparks fly upward.
7بلکه انسان برای مشقت مولود می‌شود، چنانکه شراره‌ها بالامی پرد.
8I would seek unto God, and unto God would I commit my cause:
8و لکن من نزد خدا طلب می‌کردم، ودعوی خود را بر خدا می‌سپردم،
9Which doeth great things and unsearchable; marvellous things without number:
9که اعمال عظیم و بی‌قیاس می‌کند و عجایب بی‌شمار؛
10Who giveth rain upon the earth, and sendeth waters upon the fields:
10که بر روی زمین باران می‌باراند، و آب بر روی صخره‌ها جاری می‌سازد،
11To set up on high those that be low; that those which mourn may be exalted to safety.
11تا مسکینان را به مقام بلند برساند، و ماتمیان به سلامتی سرافراشته شوند.
12He disappointeth the devices of the crafty, so that their hands cannot perform their enterprise.
12که فکرهای حیله گران را باطل می‌سازد، به طوری که دستهای ایشان هیچ کار مفیدنمی تواند کرد.
13He taketh the wise in their own craftiness: and the counsel of the froward is carried headlong.
13که حکیمان را در حیله ایشان گرفتار می‌سازد، و مشورت مکاران مشوش می‌شود.
14They meet with darkness in the daytime, and grope in the noonday as in the night.
14در روز به تاریکی برمی خورند و به وقت ظهر، مثل شب کورانه راه می‌روند.
15But he saveth the poor from the sword, from their mouth, and from the hand of the mighty.
15که مسکین را از شمشیر دهان ایشان، و از دست زورآور نجات می‌دهد.
16So the poor hath hope, and iniquity stoppeth her mouth.
16پس امید، برای ذلیل پیدا می‌شود و شرارت دهان خود را می‌بندد.
17Behold, happy is the man whom God correcteth: therefore despise not thou the chastening of the Almighty:
17«هان، خوشابحال شخصی که خدا تنبیهش می‌کند. پس تادیب قادر مطلق را خوار مشمار.
18For he maketh sore, and bindeth up: he woundeth, and his hands make whole.
18زیرا که او مجروح می‌سازد و التیام می‌دهد، ومی کوبد و دست او شفا می‌دهد.
19He shall deliver thee in six troubles: yea, in seven there shall no evil touch thee.
19در شش بلا، تو را نجات خواهد داد و در هفت بلا، هیچ ضرر برتو نخواهد رسید.
20In famine he shall redeem thee from death: and in war from the power of the sword.
20در قحط تو را از موت فدیه خواهد داد، و در جنگ از دم شمشیر.
21Thou shalt be hid from the scourge of the tongue: neither shalt thou be afraid of destruction when it cometh.
21ازتازیانه زبان پنهان خواهی ماند، و چون هلاکت آید، از آن نخواهی ترسید.
22At destruction and famine thou shalt laugh: neither shalt thou be afraid of the beasts of the earth.
22بر خرابی وتنگسالی خواهی خندید، و از وحوش زمین بیم نخواهی داشت.
23For thou shalt be in league with the stones of the field: and the beasts of the field shall be at peace with thee.
23زیرا با سنگهای صحراهمداستان خواهی بود، و وحوش صحرا با توصلح خواهند کرد.
24And thou shalt know that thy tabernacle shall be in peace; and thou shalt visit thy habitation, and shalt not sin.
24و خواهی دانست که خیمه تو ایمن است، و مسکن خود را تجسس خواهی کرد و چیزی مفقود نخواهی یافت.
25Thou shalt know also that thy seed shall be great, and thine offspring as the grass of the earth.
25وخواهی دانست که ذریتت کثیر است و اولاد تومثل علف زمین.
26Thou shalt come to thy grave in a full age, like as a shock of corn cometh in in his season.
26و در شیخوخیت به قبرخواهی رفت، مثل بافه گندم که در موسمش برداشته می‌شود.
27Lo this, we have searched it, so it is; hear it, and know thou it for thy good.
27اینک این را تفتیش نمودیم وچنین است، پس تو این را بشنو و برای خویشتن بدان.»
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.