Hiob 20
Lutherbibel 1912Translation
Lutherbibel 1912
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
1Da antwortete Zophar von Naema und sprach:
1پس صوفر نعماتی در جواب گفت:
2Darauf muß ich antworten und kann nicht harren.
2«از این جهت فکرهایم مرا به جواب دادن تحریک می‌کند و به این سبب، من تعجیل می نمایم.
3Denn ich muß hören, wie man mich straft und tadelt; aber der Geist meines Verstandes soll für mich antworten.
3سرزنش توبیخ خود را شنیدم، و ازفطانتم روح من مرا جواب می‌دهد.
4Weißt du nicht, daß es allezeit so gegangen ist, seitdem Menschen auf Erden gewesen sind:
4آیا این را ازقدیم ندانسته‌ای، از زمانی که انسان بر زمین قرارداده شد،
5daß der Ruhm der Gottlosen steht nicht lange und die Freude des Heuchlers währt einen Augenblick?
5که شادی شریران، اندک زمانی است، و خوشی ریاکاران، لحظه‌ای؟
6Wenngleich seine Höhe in den Himmel reicht und sein Haupt an die Wolken rührt,
6اگر‌چه شوکت اوتا به آسمان بلند شود، و سر خود را تا به فلک برافرازد.
7so wird er doch zuletzt umkommen wie Kot, daß die, welche ihn gesehen haben, werden sagen: Wo ist er?
7لیکن مثل فضله خود تا به ابد هلاک خواهد شد، و بینندگانش خواهند گفت: کجااست؟
8Wie ein Traum vergeht, so wird er auch nicht zu finden sein, und wie ein Gesicht in der Nacht verschwindet.
8مثل خواب، می‌پرد و یافت نمی شود. ومثل رویای شب، او را خواهند گریزانید.
9Welch Auge ihn gesehen hat, wird ihn nicht mehr sehen; und seine Stätte wird ihn nicht mehr schauen.
9چشمی که او را دیده است دیگر نخواهد دید، ومکانش باز بر او نخواهد نگریست.
10Seine Kinder werden betteln gehen, und seine Hände müssen seine Habe wieder hergeben.
10فرزندانش نزد فقیران تذلل خواهند کرد، و دستهایش دولت او را پس خواهد داد.
11Seine Gebeine werden seine heimlichen Sünden wohl bezahlen, und sie werden sich mit ihm in die Erde legen.
11استخوانهایش از جوانی پر است، لیکن همراه او در خاک خواهد خوابید.
12Wenn ihm die Bosheit in seinem Munde wohl schmeckt, daß er sie birgt unter seiner Zunge,
12اگر‌چه شرارت در دهانش شیرین باشد، و آن را زیر زبانش پنهان کند.
13daß er sie hegt und nicht losläßt und sie zurückhält in seinem Gaumen,
13اگر‌چه او را دریغ داردو از دست ندهد، و آن را در میان کام خود نگاه دارد.
14so wird seine Speise inwendig im Leibe sich verwandeln in Otterngalle.
14لیکن خوراک او در احشایش تبدیل می‌شود، و در اندرونش زهرمار می‌گردد.
15Die Güter, die er verschlungen hat, muß er wieder ausspeien, und Gott wird sie aus seinem Bauch stoßen.
15دولت را فرو برده است و آن را قی خواهد کرد، و خدا آن را از شکمش بیرون خواهد نمود.
16Er wird der Ottern Gift saugen, und die Zunge der Schlange wird ihn töten.
16اوزهر مارها را خواهد مکید، و زبان افعی او راخواهد کشت.
17Er wird nicht sehen die Ströme noch die Wasserbäche, die mit Honig und Butter fließen.
17بر رودخانه‌ها نظر نخواهندکرد، بر نهرها و جویهای شهد و شیر.
18Er wird arbeiten, und des nicht genießen; und seine Güter werden andern, daß er deren nicht froh wird.
18ثمره زحمت خود را رد کرده، آن را فرو نخواهد برد، وبرحسب دولتی که کسب کرده است، شادی نخواهد نمود.
19Denn er hat unterdrückt und verlassen den Armen; er hat Häuser an sich gerissen, die er nicht erbaut hat.
19زیرا فقیران را زبون ساخته وترک کرده است. پس خانه‌ای را که دزدیده است، بنا نخواهد کرد.
20Denn sein Wanst konnte nicht voll werden; so wird er mit seinem köstlichen Gut nicht entrinnen.
20«زیرا که در حرص خود قناعت را ندانست. پس از نفایس خود، چیزی استرداد نخواهد کرد.
21Nichts blieb übrig vor seinem Fressen; darum wird sein gutes Leben keinen Bestand haben.
21چیزی نمانده است که نخورده باشد. پس برخورداری او دوام نخواهد داشت.
22Wenn er gleich die Fülle und genug hat, wird ihm doch angst werden; aller Hand Mühsal wird über ihn kommen.
22هنگامی که دولت او بی‌نهایت گردد، در تنگی گرفتار می‌شود، و دست همه ذلیلان بر او استیلاخواهد یافت.
23Es wird ihm der Wanst einmal voll werden, wenn er wird den Grimm seines Zorns über ihn senden und über ihn wird regnen lassen seine Speise.
23در وقتی که شکم خود را پرمی کند، خدا حدت خشم خود را بر او خواهدفرستاد، و حینی که می‌خورد آن را بر او خواهدبارانید.
24Er wird fliehen vor dem eisernen Harnisch, und der eherne Bogen wird ihn verjagen.
24از اسلحه آهنین خواهد گریخت وکمان برنجین، او را خواهد سفت.
25Ein bloßes Schwert wird durch ihn ausgehen; und des Schwertes Blitz, der ihm bitter sein wird, wird mit Schrecken über ihn fahren.
25آن رامی کشد و از جسدش بیرون می‌آید، و پیکان براق از زهره‌اش درمی رود و ترسها بر او استیلامی یابد.
26Es ist keine Finsternis da, die ihn verdecken möchte. Es wird ihn ein Feuer verzehren, das nicht angeblasen ist; und wer übrig ist in seiner Hütte, dem wird's übel gehen.
26تمامی تاریکی برای ذخایر او نگاه داشته شده است. و آتش ندمیده آنها را خواهدسوزانید، و آنچه را که در چادرش باقی است، خواهد خورد.
27Der Himmel wird seine Missetat eröffnen, und die Erde wird sich gegen ihn setzen.
27آسمانها عصیانش را مکشوف خواهد ساخت، و زمین به ضد او خواهدبرخاست.
28Das Getreide in seinem Hause wird weggeführt werden, zerstreut am Tage seines Zorns.
28محصول خانه‌اش زایل خواهد شد، و در روز غضب او نابود خواهد گشت.
29Das ist der Lohn eines gottlosen Menschen bei Gott und das Erbe, das ihm zugesprochen wird von Gott.
29این است نصیب مرد شریر از خدا و میراث مقدر او ازقادر مطلق.»
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.