Job 20
Asang Khongca Bible (Eastern Khumi Chin, 2019)
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
1To naah Naamath acaeng Zophar mah;
1پس صوفر نعماتی در جواب گفت:
2ka pathim hanah, ka palung thungah toksak pongah, karangah ka thuih han.
2«از این جهت فکرهایم مرا به جواب دادن تحریک می‌کند و به این سبب، من تعجیل می نمایم.
3Kai kasae na thuihaih hoi zoehhaih lok to ka thaih boeh, to pongah pathim han angaih, tiah palung thung hoi ka panoek.
3سرزنش توبیخ خود را شنیدم، و ازفطانتم روح من مرا جواب می‌دهد.
4Long ah kami oh tangsuekhaih atue, canghnii atue hoi kaom hae baktih hmuen hae na panoek ai maw?
4آیا این را ازقدیم ندانسته‌ای، از زمانی که انسان بر زمین قرارداده شد،
5Kasae kami khosak hoihaih loe sawk ai, Sithaw tidoeh sah ai kami anghoehaih doeh nawnetta ah ni oh.
5که شادی شریران، اندک زمانی است، و خوشی ریاکاران، لحظه‌ای؟
6A lensawkhaih mah van to phak moe, a lu mah tamai angtok cadoeh,
6اگر‌چه شوکت اوتا به آسمان بلند شود، و سر خود را تا به فلک برافرازد.
7anih loe angmah ih aek baktiah ni amro poe tih, anih hnu kaminawk mah, Anih loe naa ah maw oh ving boeh? tiah thui o tih.
7لیکن مثل فضله خود تا به ابد هلاک خواهد شد، و بینندگانش خواهند گفت: کجااست؟
8Anih loe amang baktiah azawk ving tih, hnu mak ai boeh; ue, khoving amang ah hnuk ih hmuen baktiah anghmaa ving tih.
8مثل خواب، می‌پرد و یافت نمی شود. ومثل رویای شب، او را خواهند گریزانید.
9Anih hnu mik mah anih to hnu let mak ai boeh; a ohhaih ahmuen mah doeh anih to khen mak ai boeh.
9چشمی که او را دیده است دیگر نخواهد دید، ومکانش باز بر او نخواهد نگریست.
10A caanawk loe amtang kaminawk khaeah tahmenhaih hni o ueloe, a tawnh o ih hmuenmae to a ban hoiah paek pathok o let tih.
10فرزندانش نزد فقیران تذلل خواهند کرد، و دستهایش دولت او را پس خواهد داد.
11Anih ih huhongnawk loe thendoeng thacak nathuem ih zaehaih hoiah koi cadoeh, angmah hoi nawnto maiphu thungah angsong tih.
11استخوانهایش از جوانی پر است، لیکن همراه او در خاک خواهد خوابید.
12Sethaih loe anih ih pakha ah luep, anih mah angmah ih palai tlim ah hawk moe,
12اگر‌چه شرارت در دهانش شیرین باشد، و آن را زیر زبانش پنهان کند.
13paawt pongah pahnawt sut han koeh ai, angmah ih pakha thungah paumh hmoek cadoeh,
13اگر‌چه او را دریغ داردو از دست ندهد، و آن را در میان کام خود نگاه دارد.
14a caak ih buh zok thungah phak naah thaw ueloe, pahui sae ih kasoetui ah angcoeng pae tih.
14لیکن خوراک او در احشایش تبدیل می‌شود، و در اندرونش زهرمار می‌گردد.
15Anih mah paaeh ih angraenghaihnawk to pathaak let ueloe, Sithaw mah anih ih zok thung hoiah la let tih.
15دولت را فرو برده است و آن را قی خواهد کرد، و خدا آن را از شکمش بیرون خواهد نمود.
16Anih loe pahui sae ih kasoetui to pazop ueloe, pahui sae mah anih to patuk maat tih.
16اوزهر مارها را خواهد مکید، و زبان افعی او راخواهد کشت.
17Anih loe kalong tuipui, khoitui hoi kamkhawk tahnutui longhaih tui to hnu mak ai.
17بر رودخانه‌ها نظر نخواهندکرد، بر نهرها و جویهای شهد و شیر.
18A toksakhaih atho to caa mak ai, minawk hanah paek let tih; to tiah a paek let pongah anih loe anghoehaih tawn mak ai.
18ثمره زحمت خود را رد کرده، آن را فرو نخواهد برد، وبرحسب دولتی که کسب کرده است، شادی نخواهد نمود.
19Anih mah kamtang kaminawk to pacaekthlaek moe, tiah doeh sah ai; angmah sak ai ih imnawk to a lomh pae pongah to tiah oh.
19زیرا فقیران را زبون ساخته وترک کرده است. پس خانه‌ای را که دزدیده است، بنا نخواهد کرد.
20Anih loe koehhaih boep thai ai; a koeh ih hmuen mah anih pahlong thai mak ai.
20«زیرا که در حرص خود قناعت را ندانست. پس از نفایس خود، چیزی استرداد نخواهد کرد.
21Anih mah caak han ih buh tidoeh om mak ai boeh; a tawnh ih angraenghaih hmuen doeh cak poe mak ai.
21چیزی نمانده است که نخورده باشد. پس برخورداری او دوام نخواهد داشت.
22Hmuenmae angraeng nathuem ah amtang ueloe, a nuiah raihaih congca to pha tih.
22هنگامی که دولت او بی‌نهایت گردد، در تنگی گرفتار می‌شود، و دست همه ذلیلان بر او استیلاخواهد یافت.
23Anih zok amhah han oh naah, Sithaw mah palungphuihaih to a nuiah phasak ueloe, buhcaak nathuem ah palungphuihaih khotui baktiah angzo tih.
23در وقتی که شکم خود را پرمی کند، خدا حدت خشم خود را بر او خواهدفرستاد، و حینی که می‌خورد آن را بر او خواهدبارانید.
24Anih loe sum hoi sak ih maiphaw maica thung hoiah loih; toe sumkamling palaa mah anih to kaat tih.
24از اسلحه آهنین خواهد گریخت وکمان برنجین، او را خواهد سفت.
25Anih loe a takpum thung hoi tacawt, palaa to aphongh; ue, anih ih ahmuet thung hoiah rong kampha sumsen to tacawt; a nuiah zithaih to phak;
25آن رامی کشد و از جسدش بیرون می‌آید، و پیکان براق از زهره‌اش درمی رود و ترسها بر او استیلامی یابد.
26anih tamquta hoi ohhaih ahmuen ah khovinghaih to suek pae; anih loe kami mah hmuh ai ih hmai mah kang tih; a ohhaih kahni im ah kaom hmuennawk boih to kangh pae tih.
26تمامی تاریکی برای ذخایر او نگاه داشته شده است. و آتش ندمیده آنها را خواهدسوزانید، و آنچه را که در چادرش باقی است، خواهد خورد.
27Van mah anih sakpazaehaih amtuengsak tih, long mah doeh anih han misa angthawk thui tih.
27آسمانها عصیانش را مکشوف خواهد ساخت، و زمین به ضد او خواهدبرخاست.
28A im ih hmuenmaenawk to anghmaa tih, Angraeng palungphuihaih niah loe anih khosak hoihaih to tui baktiah long tih.
28محصول خانه‌اش زایل خواهد شد، و در روز غضب او نابود خواهد گشت.
29Sithaw mah to baktih tangqum to kasae kaminawk hanah paek, Sitawh mah to baktih qawktoep hanah anih to suek, tiah a naa.
29این است نصیب مرد شریر از خدا و میراث مقدر او ازقادر مطلق.»
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.