Job 20
Asang Khongca Bible (Eastern Khumi Chin, 2019)
Reina-Valera 1909
1To naah Naamath acaeng Zophar mah;
1Y RESPONDIÓ Sophar Naamathita, y dijo:
2ka pathim hanah, ka palung thungah toksak pongah, karangah ka thuih han.
2Por cierto mis pensamientos me hacen responder, y por tanto me apresuro.
3Kai kasae na thuihaih hoi zoehhaih lok to ka thaih boeh, to pongah pathim han angaih, tiah palung thung hoi ka panoek.
3La reprensión de mi censura he oído, y háceme responder el espíritu de mi inteligencia.
4Long ah kami oh tangsuekhaih atue, canghnii atue hoi kaom hae baktih hmuen hae na panoek ai maw?
4¿No sabes esto que fué siempre, desde el tiempo que fué puesto el hombre sobre la tierra,
5Kasae kami khosak hoihaih loe sawk ai, Sithaw tidoeh sah ai kami anghoehaih doeh nawnetta ah ni oh.
5Que la alegría de los impíos es breve, y el gozo del hipócrita por un momento?
6A lensawkhaih mah van to phak moe, a lu mah tamai angtok cadoeh,
6Si subiere su altivez hasta el cielo, y su cabeza tocare en las nubes,
7anih loe angmah ih aek baktiah ni amro poe tih, anih hnu kaminawk mah, Anih loe naa ah maw oh ving boeh? tiah thui o tih.
7Con su estiércol perecerá para siempre: los que le hubieren visto, dirán: ¿Qué es de él?
8Anih loe amang baktiah azawk ving tih, hnu mak ai boeh; ue, khoving amang ah hnuk ih hmuen baktiah anghmaa ving tih.
8Como sueño volará, y no será hallado: y disiparáse como visión nocturna.
9Anih hnu mik mah anih to hnu let mak ai boeh; a ohhaih ahmuen mah doeh anih to khen mak ai boeh.
9El ojo que le habrá visto, nunca más le verá; ni su lugar le echará más de ver.
10A caanawk loe amtang kaminawk khaeah tahmenhaih hni o ueloe, a tawnh o ih hmuenmae to a ban hoiah paek pathok o let tih.
10Sus hijos pobres andarán rogando; y sus manos tornarán lo que él robó.
11Anih ih huhongnawk loe thendoeng thacak nathuem ih zaehaih hoiah koi cadoeh, angmah hoi nawnto maiphu thungah angsong tih.
11Sus huesos están llenos de sus mocedades, y con él serán sepultados en el polvo.
12Sethaih loe anih ih pakha ah luep, anih mah angmah ih palai tlim ah hawk moe,
12Si el mal se endulzó en su boca, si lo ocultaba debajo de su lengua;
13paawt pongah pahnawt sut han koeh ai, angmah ih pakha thungah paumh hmoek cadoeh,
13Si le parecía bien, y no lo dejaba, mas antes lo detenía entre su paladar;
14a caak ih buh zok thungah phak naah thaw ueloe, pahui sae ih kasoetui ah angcoeng pae tih.
14Su comida se mudará en sus entrañas, hiel de áspides será dentro de él.
15Anih mah paaeh ih angraenghaihnawk to pathaak let ueloe, Sithaw mah anih ih zok thung hoiah la let tih.
15Devoró riquezas, mas vomitarálas; de su vientre las sacará Dios.
16Anih loe pahui sae ih kasoetui to pazop ueloe, pahui sae mah anih to patuk maat tih.
16Veneno de áspides chupará; matarálo lengua de víbora.
17Anih loe kalong tuipui, khoitui hoi kamkhawk tahnutui longhaih tui to hnu mak ai.
17No verá los arroyos, los ríos, los torrentes de miel y de manteca.
18A toksakhaih atho to caa mak ai, minawk hanah paek let tih; to tiah a paek let pongah anih loe anghoehaih tawn mak ai.
18Restituirá el trabajo conforme á la hacienda que tomó; y no tragará, ni gozará.
19Anih mah kamtang kaminawk to pacaekthlaek moe, tiah doeh sah ai; angmah sak ai ih imnawk to a lomh pae pongah to tiah oh.
19Por cuanto quebrantó y desamparó á los pobres, robó casas, y no las edificó;
20Anih loe koehhaih boep thai ai; a koeh ih hmuen mah anih pahlong thai mak ai.
20Por tanto, no sentirá él sosiego en su vientre, ni salvará nada de lo que codiciaba.
21Anih mah caak han ih buh tidoeh om mak ai boeh; a tawnh ih angraenghaih hmuen doeh cak poe mak ai.
21No quedó nada que no comiese: por tanto su bien no será durable.
22Hmuenmae angraeng nathuem ah amtang ueloe, a nuiah raihaih congca to pha tih.
22Cuando fuere lleno su bastimento, tendrá angustia: las manos todas de los malvados vendrán sobre él.
23Anih zok amhah han oh naah, Sithaw mah palungphuihaih to a nuiah phasak ueloe, buhcaak nathuem ah palungphuihaih khotui baktiah angzo tih.
23Cuando se pusiere á henchir su vientre, Dios enviará sobre él el furor de su ira, y harála llover sobre él y sobre su comida.
24Anih loe sum hoi sak ih maiphaw maica thung hoiah loih; toe sumkamling palaa mah anih to kaat tih.
24Huirá de las armas de hierro, y el arco de acero le atravesará.
25Anih loe a takpum thung hoi tacawt, palaa to aphongh; ue, anih ih ahmuet thung hoiah rong kampha sumsen to tacawt; a nuiah zithaih to phak;
25Desenvainará y sacará saeta de su aljaba, y relumbrante pasará por su hiel: sobre él vendrán terrores.
26anih tamquta hoi ohhaih ahmuen ah khovinghaih to suek pae; anih loe kami mah hmuh ai ih hmai mah kang tih; a ohhaih kahni im ah kaom hmuennawk boih to kangh pae tih.
26Todas tinieblas están guardadas para sus secretos: fuego no soplado lo devorará; su sucesor será quebrantado en su tienda.
27Van mah anih sakpazaehaih amtuengsak tih, long mah doeh anih han misa angthawk thui tih.
27Los cielos descubrirán su iniquidad, y la tierra se levantará contra él.
28A im ih hmuenmaenawk to anghmaa tih, Angraeng palungphuihaih niah loe anih khosak hoihaih to tui baktiah long tih.
28Los renuevos de su casa serán trasportados; serán derramados en el día de su furor.
29Sithaw mah to baktih tangqum to kasae kaminawk hanah paek, Sitawh mah to baktih qawktoep hanah anih to suek, tiah a naa.
29Esta es la parte que Dios apareja al hombre impío, y la heredad que Dios le señala por su palabra.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.