Job 6
Asang Khongca Bible (Eastern Khumi Chin, 2019)
Reina-Valera 1909
1To naah Job mah,
1Y RESPONDIÓ Job y dijo:
2Palung ka sethaih hoi raihaih loe tah thai mak ai,
2¡Oh si pesasen al justo mi queja y mi tormento, y se alzasen igualmente en balanza!
3tuipui ih savuet pongah doeh azit kue, to pongah ni kamthlai hmoek ah lok ka paeh moeng.
3Porque pesaría aquél más que la arena del mar: y por tanto mis palabras son cortadas.
4Thacak Sithaw ih palaanawk mah kai to cop moe, ka pakhra mah kasoe tui to naek; zitthok Sithaw thacakhaih loe ka hmaa ah oh.
4Porque las saetas del Todopoderoso están en mí, cuyo veneno bebe mi espíritu; y terrores de Dios me combaten.
5Qam caak naah taw ih laa hrang hang maw? Caak han phroh oh naah maitawtae ambuu maw?
5¿Acaso gime el asno montés junto á la hierba? ¿muge el buey junto á su pasto?
6Kakhraem ai caaknaek paloi ai ah caak thai maw? To tih ai boeh loe aadui tui kanglung pongah khraemhaih oh maw?
6¿Comeráse lo desabrido sin sal? ¿ó habrá gusto en la clara del huevo?
7Ka pakhra mah to baktih caaknaek sui hanah koeh ai; to baktih caaknaek loe palungsethaih caaknaek ah oh.
7Las cosas que mi alma no quería tocar, por los dolores son mi comida.
8Aw ka hnik ih hmuen to hak nasoe, ka koeh ih hmuen to Sithaw mah na paek nasoe!
8¡Quién me diera que viniese mi petición, y que Dios me otorgase lo que espero;
9Sithaw mah kai hae paro nasoe, tiah koehhaih ka tawnh; a ban phok nasoe loe, na takroek pat halat nasoe!
9Y que pluguiera á Dios quebrantarme; que soltara su mano, y me deshiciera!
10To tiah ni monghaih ka tawn tih, ue, palungsethaih ka pauep han, kai hae na tahmen hmah nasoe; Ciimcai Sithaw ih loknawk to ka aek ai.
10Y sería aún mi consuelo, si me asaltase con dolor sin dar más tregua, que yo no he escondido las palabras del Santo.
11Thacakhaih ka tawn ai boeh, timaw ka oep khing han vop? Saning kasawk ah ka hing cadoeh tih oephaih maw oh vop?
11¿Cuál es mi fortaleza para esperar aún? ¿y cuál mi fin para dilatar mi vida?
12Ka thacakhaih loe thlung thacakhaih ah maw oh? To tih ai boeh loe kai ih angan loe sumkamling ngan maw?
12¿Es mi fortaleza la de las piedras? ¿ó mi carne, es de acero?
13Kai loe kaimah hoi kaimah kang bomh thai ai, ka palunghahaih doeh boeng boeh.
13¿No me ayudo cuanto puedo, y el poder me falta del todo?
14Patangkhang kami loe angmah ih ampui mah tahmenhaih amtuengsak han oh; toe anih mah tahmen ai nahaeloe, anih loe Lensawk Sithaw zithaih tawn ai kami ah ni oh.
14El atribulado es consolado de su compañero: mas hase abandonado el temor del Omnipotente.
15Kam nawkamyanawk loe kalen moe, kakang let vacong tui baktiah aling thaih kami ah oh o;
15Mis hermanos han mentido cual arroyo: pasáronse como corrientes impetuosas,
16to tui loe kamkhawk tui, amtueng ai ah kamzawt dantui mah lensak:
16Que están escondidas por la helada, y encubiertas con nieve;
17toe to tui loe nipui tue ah kang moe, ni kabae mah amzawtsak boih.
17Que al tiempo del calor son deshechas, y en calentándose, desaparecen de su lugar;
18To vacongnawk loe angmacae longhaih loklam to anghmang o, loklam ai ah a long o moe, anghmat angtaa o.
18Apártanse de la senda de su rumbo, van menguando y piérdense.
19Tema ih kaminawk mah tui to pakrong o, Sheba prae hoi kholong caeh kaminawk mah tui to oephaih hoiah zing o.
19Miraron los caminantes de Temán, los caminantes de Saba esperaron en ellas:
20Nihcae oephaih tawnh o, toe palungboeng o ving; to ah phak o naah, palungboeng o.
20Mas fueron avergonzados por su esperanza; porque vinieron hasta ellas, y halláronse confusos.
21To baktih toengah nangcae doeh azom pui ni, tiah amtueng boeh; ka tongh ih raihaih na hnuk o naah, na zit o boeh.
21Ahora ciertamente como ellas sois vosotros: que habéis visto el tormento, y teméis.
22Kai khaeah bokhaih tangqum to sin oh, to tih ai boeh loe na tawnh o ih hmuenmae thung hoiah tangqum na paek oh,
22¿Os he dicho yo: Traedme, y pagad por mí de vuestra hacienda;
23misa ban thung hoiah na pahlong oh loe, thacak kami ban thung hoiah na krang oh, tiah ka thuih vai maw?
23Y libradme de la mano del opresor, y redimidme del poder de los violentos?
24Ka sak pazaehaih na patuek oh, kang hngaiduem han.
24Enseñadme, y yo callaré: y hacedme entender en qué he errado.
25Toenghaih lok loe thacak! Toe kasae nang aek o ih lok mah timaw angcoengsak?
25¡Cuán fuertes son las palabras de rectitud! Mas ¿qué reprende el que reprende de vosotros?
26Ka thuih ih loknawk kasaethuih hanah na poek o maw, oephaih tawn ai kami mah thuih ih lok loe takhi baktih maw na poek o?
26¿Pensáis censurar palabras, y los discursos de un desesperado, que son como el viento?
27Ue, ampa tawn ai kaminawk to na pacaekthlaek o moe, nam puinawk hanah quum na qaih pae o.
27También os arrojáis sobre el huérfano, y hacéis hoyo delante de vuestro amigo.
28To pongah na khen oh; nangcae hmaa ah lok kam lai mak ai.
28Ahora pues, si queréis, mirad en mí, y ved si miento delante de vosotros.
29Khopoek o let rae ah, zaehaih net o hmah; ue, khopoek o let raeh; kai loe toenghaih hoiah ni tok ka sak.
29Tornad ahora, y no haya iniquidad; volved aún á considerar mi justicia en esto.
30Ka palai ah sethaih akap maw? Kai loe kasae kahoih pathlaeng thai ai kami ah maw ka oh?
30¿Hay iniquidad en mi lengua? ¿no puede mi paladar discernir las cosas depravadas?
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.