Job 6
Asang Khongca Bible (Eastern Khumi Chin, 2019)
Clementine Vulgate, 1598
1To naah Job mah,
1Respondens autem Job, dixit:
2Palung ka sethaih hoi raihaih loe tah thai mak ai,
2[Utinam appenderentur peccata mea quibus iram merui, et calamitas quam patior, in statera !
3tuipui ih savuet pongah doeh azit kue, to pongah ni kamthlai hmoek ah lok ka paeh moeng.
3Quasi arena maris hæc gravior appareret; unde et verba mea dolore sunt plena:
4Thacak Sithaw ih palaanawk mah kai to cop moe, ka pakhra mah kasoe tui to naek; zitthok Sithaw thacakhaih loe ka hmaa ah oh.
4quia sagittæ Domini in me sunt, quarum indignatio ebibit spiritum meum; et terrores Domini militant contra me.
5Qam caak naah taw ih laa hrang hang maw? Caak han phroh oh naah maitawtae ambuu maw?
5Numquid rugiet onager cum habuerit herbam? aut mugiet bos cum ante præsepe plenum steterit?
6Kakhraem ai caaknaek paloi ai ah caak thai maw? To tih ai boeh loe aadui tui kanglung pongah khraemhaih oh maw?
6aut poterit comedi insulsum, quod non est sale conditum? aut potest aliquis gustare quod gustatum affert mortem?
7Ka pakhra mah to baktih caaknaek sui hanah koeh ai; to baktih caaknaek loe palungsethaih caaknaek ah oh.
7Quæ prius nolebat tangere anima mea, nunc, præ angustia, cibi mei sunt.
8Aw ka hnik ih hmuen to hak nasoe, ka koeh ih hmuen to Sithaw mah na paek nasoe!
8Quis det ut veniat petitio mea, et quod expecto tribuat mihi Deus?
9Sithaw mah kai hae paro nasoe, tiah koehhaih ka tawnh; a ban phok nasoe loe, na takroek pat halat nasoe!
9et qui cœpit, ipse me conterat; solvat manum suam, et succidat me?
10To tiah ni monghaih ka tawn tih, ue, palungsethaih ka pauep han, kai hae na tahmen hmah nasoe; Ciimcai Sithaw ih loknawk to ka aek ai.
10Et hæc mihi sit consolatio, ut affligens me dolore, non parcat, nec contradicam sermonibus Sancti.
11Thacakhaih ka tawn ai boeh, timaw ka oep khing han vop? Saning kasawk ah ka hing cadoeh tih oephaih maw oh vop?
11Quæ est enim fortitudo mea, ut sustineam? aut quis finis meus, ut patienter agam?
12Ka thacakhaih loe thlung thacakhaih ah maw oh? To tih ai boeh loe kai ih angan loe sumkamling ngan maw?
12Nec fortitudo lapidum fortitudo mea, nec caro mea ænea est.
13Kai loe kaimah hoi kaimah kang bomh thai ai, ka palunghahaih doeh boeng boeh.
13Ecce non est auxilium mihi in me, et necessarii quoque mei recesserunt a me.
14Patangkhang kami loe angmah ih ampui mah tahmenhaih amtuengsak han oh; toe anih mah tahmen ai nahaeloe, anih loe Lensawk Sithaw zithaih tawn ai kami ah ni oh.
14Qui tollit ab amico suo misericordiam, timorem Domini derelinquit.
15Kam nawkamyanawk loe kalen moe, kakang let vacong tui baktiah aling thaih kami ah oh o;
15Fratres mei præterierunt me, sicut torrens qui raptim transit in convallibus.
16to tui loe kamkhawk tui, amtueng ai ah kamzawt dantui mah lensak:
16Qui timent pruinam, irruet super eos nix.
17toe to tui loe nipui tue ah kang moe, ni kabae mah amzawtsak boih.
17Tempore quo fuerint dissipati, peribunt; et ut incaluerit, solventur de loco suo.
18To vacongnawk loe angmacae longhaih loklam to anghmang o, loklam ai ah a long o moe, anghmat angtaa o.
18Involutæ sunt semitæ gressuum eorum; ambulabunt in vacuum, et peribunt.
19Tema ih kaminawk mah tui to pakrong o, Sheba prae hoi kholong caeh kaminawk mah tui to oephaih hoiah zing o.
19Considerate semitas Thema, itinera Saba, et expectate paulisper.
20Nihcae oephaih tawnh o, toe palungboeng o ving; to ah phak o naah, palungboeng o.
20Confusi sunt, quia speravi: venerunt quoque usque ad me, et pudore cooperti sunt.
21To baktih toengah nangcae doeh azom pui ni, tiah amtueng boeh; ka tongh ih raihaih na hnuk o naah, na zit o boeh.
21Nunc venistis; et modo videntes plagam meam, timetis.
22Kai khaeah bokhaih tangqum to sin oh, to tih ai boeh loe na tawnh o ih hmuenmae thung hoiah tangqum na paek oh,
22Numquid dixi: Afferte mihi, et de substantia vestra donate mihi?
23misa ban thung hoiah na pahlong oh loe, thacak kami ban thung hoiah na krang oh, tiah ka thuih vai maw?
23vel: Liberate me de manu hostis, et de manu robustorum eruite me?
24Ka sak pazaehaih na patuek oh, kang hngaiduem han.
24Docete me, et ego tacebo: et si quid forte ignoravi, instruite me.
25Toenghaih lok loe thacak! Toe kasae nang aek o ih lok mah timaw angcoengsak?
25Quare detraxistis sermonibus veritatis, cum e vobis nullus sit qui possit arguere me?
26Ka thuih ih loknawk kasaethuih hanah na poek o maw, oephaih tawn ai kami mah thuih ih lok loe takhi baktih maw na poek o?
26Ad increpandum tantum eloquia concinnatis, et in ventum verba profertis.
27Ue, ampa tawn ai kaminawk to na pacaekthlaek o moe, nam puinawk hanah quum na qaih pae o.
27Super pupillum irruitis, et subvertere nitimini amicum vestrum.
28To pongah na khen oh; nangcae hmaa ah lok kam lai mak ai.
28Verumtamen quod cœpistis explete: præbete aurem, et videte an mentiar.
29Khopoek o let rae ah, zaehaih net o hmah; ue, khopoek o let raeh; kai loe toenghaih hoiah ni tok ka sak.
29Respondete, obsecro, absque contentione; et loquentes id quod justum est, judicate.
30Ka palai ah sethaih akap maw? Kai loe kasae kahoih pathlaeng thai ai kami ah maw ka oh?
30Et non invenietis in lingua mea iniquitatem, nec in faucibus meis stultitia personabit.]
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.