Job 8
Asang Khongca Bible (Eastern Khumi Chin, 2019)
Clementine Vulgate, 1598
1To naah Shuh acaeng Bildah mah,
1Respondens autem Baldad Suhites, dixit:
2hae baktih hmuen kawngnawk hae vai nazetto maw na thuih han vop? Na pakha hoi tacawt loknawk loe nasetto maw takhi baktiah thacak vop tih?
2[Usquequo loqueris talia, et spiritus multiplex sermones oris tui?
3Sithaw loe katoeng ai ah lokcaek maw? Katoeng ah lokcaekhaih to Thacak Sithaw mah phrae ving tih maw?
3Numquid Deus supplantat judicium? aut Omnipotens subvertit quod justum est?
4Na caanawk mah a nuiah hmuen sakpazae o pongah, a sakpazae o haih baktih toengah, anih mah nihcae to thuitaek;
4Etiam si filii tui peccaverunt ei, et dimisit eos in manu iniquitatis suæ:
5toe Sithaw khaeah nang qoi moe, Thacak Sithaw khaeah tahmenhaih na hnik nahaeloe,
5tu tamen si diluculo consurrexeris ad Deum, et Omnipotentem fueris deprecatus;
6na ciim moe, na toeng nahaeloe, vaihi nang hanah angthawk ueloe, katoengah kho na sakhaih ahmuen to qoengsak tih.
6si mundus et rectus incesseris: statim evigilabit ad te, et pacatum reddet habitaculum justitiæ tuæ,
7Nam tong tangsuek naah thoengkae cadoeh, hnukkhuem ah loe lensawkhaih hoiah na qoeng tahang tih.
7in tantum ut si priora tua fuerint parva, et novissima tua multiplicentur nimis.
8Kalaem tangcae atue to dueng ah, nam panawk mah tongh o ih hmuennawk to dueng ah loe poek ah;
8Interroga enim generationem pristinam, et diligenter investiga patrum memoriam
9(aicae loe zangduem ah ni tapen o vop, to pongah tidoeh a panoek o ai, long nuiah aicae khosakhaih aninawk loe tahlip ah ni oh.)
9(hesterni quippe sumus, et ignoramus, quoniam sicut umbra dies nostri sunt super terram),
10Nihcae mah loe palung tang hoi patuk ueloe, na thuitaek o mak ai maw?
10et ipsi docebunt te, loquentur tibi, et de corde suo proferent eloquia.
11Cakrungkung baktih akung loe tangnong om ai ahmuen ah amprawk thai maw? Tui taeng ih phroh loe tui om ai ah ampraek thai maw?
11Numquid vivere potest scirpus absque humore? aut crescere carectum sine aqua?
12To akung loe amprawk tahang naah, aqam hing suep pongah mi mah doeh aat ai; toe kalah qam pongah azaem zoi kue.
12Cum adhuc sit in flore, nec carpatur manu, ante omnes herbas arescit.
13Sithaw pahnet kaminawk caehhaih loklam doeh to tiah oh; Sithaw tidoeh sah ai kami oephaih loe amro tih.
13Sic viæ omnium qui obliviscuntur Deum, et spes hypocritæ peribit.
14Nihcae oephaih loklam loe amro tih, nihcae amhahaih loe bongpaha tazae baktiah ni om tih.
14Non ei placebit vecordia sua, et sicut tela aranearum fiducia ejus.
15Anih loe angmah im ah amha, toe angdoe thai ai; a ban hoi patawnh, toe cak ai.
15Innitetur super domum suam, et non stabit; fulciet eam, et non consurget.
16To baktih kami loe ni bet naah hing suep moe, tanghang mah takha to khuk boih.
16Humectus videtur antequam veniat sol, et in ortu suo germen ejus egredietur.
17A tangzun mah thlung to zaeng boih moe, thlung salakah tangzun sakhaih ahmuen to pakrong.
17Super acervum petrarum radices ejus densabuntur, et inter lapides commorabitur.
18Toe kami mah a ohhaih ahmuen hoiah aphongh ving naah loe, a ohhaih ahmuen mah anih khaeah, Nang hae kang hnuh vai ai, tiah naa ueloe, angphat taak tih.
18Si absorbuerit eum de loco suo, negabit eum, et dicet: Non novi te.
19Khenah, anih anghoehaih loklam loe to tiah oh; anih amprawkhaih ahmuen ah, kalah thingnawk to amprawk o lat tih.
19Hæc est enim lætitia viæ ejus, ut rursum de terra alii germinentur.
20Khenah, coek koi om ai kami to Sithaw mah haek ai; kasae hmuen sah kami doeh abomh ai:
20Deus non projiciet simplicem, nec porriget manum malignis,
21anih mah na pakha to pahnuisak ueloe, na pahni to anghoehaih hoiah koisak tih.
21donec impleatur risu os tuum, et labia tua jubilo.
22Nang hnuma kaminawk to azatsak tih, kasae kami ohhaih im to anghma tih boeh, tiah a naa.
22Qui oderunt te induentur confusione, et tabernaculum impiorum non subsistet.]
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.