Книга Иова 8
Synodal Translation (Синодальный перевод)Translation
Synodal Translation (Синодальный перевод)
Clementine Vulgate, 1598
1И отвечал Вилдад Савхеянин и сказал:
1Respondens autem Baldad Suhites, dixit:
2долго ли ты будешь говорить так? - слова уст твоих бурный ветер!
2[Usquequo loqueris talia, et spiritus multiplex sermones oris tui?
3Неужели Бог извращает суд, и Вседержитель превращает правду?
3Numquid Deus supplantat judicium? aut Omnipotens subvertit quod justum est?
4Если сыновья твои согрешили пред Ним, то Он и предал их в руку беззакония их.
4Etiam si filii tui peccaverunt ei, et dimisit eos in manu iniquitatis suæ:
5Если же ты взыщешь Бога и помолишься Вседержителю,
5tu tamen si diluculo consurrexeris ad Deum, et Omnipotentem fueris deprecatus;
6и если ты чист и прав, то Он ныне же встанет над тобою и умиротворит жилище правды твоей.
6si mundus et rectus incesseris: statim evigilabit ad te, et pacatum reddet habitaculum justitiæ tuæ,
7И если вначале у тебя было мало, то впоследствии будет весьма много.
7in tantum ut si priora tua fuerint parva, et novissima tua multiplicentur nimis.
8Ибо спроси у прежних родов и вникни в наблюдения отцов их;
8Interroga enim generationem pristinam, et diligenter investiga patrum memoriam
9а мы - вчерашние и ничего не знаем, потому что наши дни на земле тень.
9(hesterni quippe sumus, et ignoramus, quoniam sicut umbra dies nostri sunt super terram),
10Вот, они научат тебя, скажут тебе и от сердца своего произнесут слова:
10et ipsi docebunt te, loquentur tibi, et de corde suo proferent eloquia.
11поднимается ли тростник без влаги? растет ли камыш без воды?
11Numquid vivere potest scirpus absque humore? aut crescere carectum sine aqua?
12Еще он в свежести своей и не срезан, а прежде всякой травы засыхает.
12Cum adhuc sit in flore, nec carpatur manu, ante omnes herbas arescit.
13Таковы пути всех забывающих Бога, и надежда лицемера погибнет;
13Sic viæ omnium qui obliviscuntur Deum, et spes hypocritæ peribit.
14упование его подсечено, и уверенность его - дом паука.
14Non ei placebit vecordia sua, et sicut tela aranearum fiducia ejus.
15Обопрется о дом свой и не устоит; ухватится за него и не удержится.
15Innitetur super domum suam, et non stabit; fulciet eam, et non consurget.
16Зеленеет он пред солнцем, за сад простираются ветви его;
16Humectus videtur antequam veniat sol, et in ortu suo germen ejus egredietur.
17в кучу камней вплетаются корни его, между камнями врезываются.
17Super acervum petrarum radices ejus densabuntur, et inter lapides commorabitur.
18Но когда вырвут его с места его, оно откажется от него: “я не видало тебя!”
18Si absorbuerit eum de loco suo, negabit eum, et dicet: Non novi te.
19Вот радость пути его! а из земли вырастают другие.
19Hæc est enim lætitia viæ ejus, ut rursum de terra alii germinentur.
20Видишь, Бог не отвергает непорочного и не поддерживает руки злодеев.
20Deus non projiciet simplicem, nec porriget manum malignis,
21Он еще наполнит смехом уста твои и губы твои радостным восклицанием.
21donec impleatur risu os tuum, et labia tua jubilo.
22Ненавидящие тебя облекутся в стыд, и шатра нечестивых не станет.
22Qui oderunt te induentur confusione, et tabernaculum impiorum non subsistet.]
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.