Joba 8
Baibal Olcim (Matupi Chin)Translation
Baibal Olcim (Matupi Chin)
Clementine Vulgate, 1598
1Shuhi Bildad loh a doo tih,
1Respondens autem Baldad Suhites, dixit:
2“He he me hil nim na thui ve? Na ka kah ol tah khohli bangla khuet coeng.
2[Usquequo loqueris talia, et spiritus multiplex sermones oris tui?
3Pathen loh tiktamnah he a khun sak tih Tlungthang loh duengnah te a khun sak mai a?
3Numquid Deus supplantat judicium? aut Omnipotens subvertit quod justum est?
4Na ca rhoek te anih taengah a tholh vaengah amih te amamih kah boekoek kut dongla a tueih.
4Etiam si filii tui peccaverunt ei, et dimisit eos in manu iniquitatis suæ:
5Namah loh Pathen te na toem tih Tlungthang te na hloep mak atah,
5tu tamen si diluculo consurrexeris ad Deum, et Omnipotentem fueris deprecatus;
6Na cil tih na thuem koinih nang yueng la haenghang vetih na duengnah rhamtlim te n'thuung pataeng pawn ni.
6si mundus et rectus incesseris: statim evigilabit ad te, et pacatum reddet habitaculum justitiæ tuæ,
7Na tongnah te a yiit om cakhaw na hmailong te muep rhoeng ni.
7in tantum ut si priora tua fuerint parva, et novissima tua multiplicentur nimis.
8Lamhma kah cadil taengah dawt laeh lamtah a napa rhoek khenah te soepsoei laeh.
8Interroga enim generationem pristinam, et diligenter investiga patrum memoriam
9Mamih loh n'hlaem paek kah long khaw m'ming uh moenih, mamih kah khohnin diklai dongkah mueihlip banghui ni.
9(hesterni quippe sumus, et ignoramus, quoniam sicut umbra dies nostri sunt super terram),
10Amih te na thuinuet pawt tih a, nang taengah a thui vetih amih kah lungbuei lamloh olthui te a khueh eh?
10et ipsi docebunt te, loquentur tibi, et de corde suo proferent eloquia.
11Nongtui pawt ah talik thawn tih tui om mueh ah capu rhoeng a?
11Numquid vivere potest scirpus absque humore? aut crescere carectum sine aqua?
12Te te a duei pueng ah a hlaek pawt akhaw sulrham boeih hmai ah rhae coeng.
12Cum adhuc sit in flore, nec carpatur manu, ante omnes herbas arescit.
13Pathen aka hnilh boeih kah caehlong neh lailak kah ngaiuepnah tah bing tangloeng.
13Sic viæ omnium qui obliviscuntur Deum, et spes hypocritæ peribit.
14A uepnah neh a pangtungnah bumba im te khaw bawtboeng.
14Non ei placebit vecordia sua, et sicut tela aranearum fiducia ejus.
15A im dongah hangdang dae pai thai pawh. Te te a kuel dae thoo pawh.
15Innitetur super domum suam, et non stabit; fulciet eam, et non consurget.
16Anih te khosae li ah thingsup tih a dum ah a dawn sai.
16Humectus videtur antequam veniat sol, et in ortu suo germen ejus egredietur.
17A yung loh lungkuk dongah a ven tih lungto im te a hmuh.
17Super acervum petrarum radices ejus densabuntur, et inter lapides commorabitur.
18Te te a hmuen lamloh a phuk van vaengah, “Nang kam hmu moenih,” anih te a namnah.
18Si absorbuerit eum de loco suo, negabit eum, et dicet: Non novi te.
19He he a longpuei kah omthennah coeng koinih laipi tloe lamloh a poe uh khaming.
19Hæc est enim lætitia viæ ejus, ut rursum de terra alii germinentur.
20Pathen loh cuemthuek hnawt ngawn pawt tih thaehuet kut te a moem moenih.
20Deus non projiciet simplicem, nec porriget manum malignis,
21Na ka dongah nueihbu neh na hmui dongah tamlung bae.
21donec impleatur risu os tuum, et labia tua jubilo.
22Na lunguet rhoek loh yahpohnah a bai uh vetih halang kah dap tah om mahpawh,” a ti.
22Qui oderunt te induentur confusione, et tabernaculum impiorum non subsistet.]
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.