Joba 11
Baibal Olcim (Matupi Chin)Translation
Baibal Olcim (Matupi Chin)
Clementine Vulgate, 1598
1Naamathi Zophar loh a doo tih,
1Respondens autem Sophar Naamathites, dixit:
2“Ol cungkuem te a doo moenih a? Hlang he a hmuilai ngawn tah tang dae ta.
2[Numquid qui multa loquitur, non et audiet? aut vir verbosus justificabitur?
3Na olsai te hlang loh ngam vetih na tamdaeng vaengah a hmaithae mahpawt nim?
3Tibi soli tacebunt homines? et cum ceteros irriseris, a nullo confutaberis?
4Te vaengah, “Ka rhingtuknah he cil tih na mikhmuh ah a caih la ka om,” na ti.
4Dixisti enim: Purus est sermo meus, et mundus sum in conspectu tuo.
5Nang taengah aka thui la Pathen loh unim dawk a paek tih a hmuilai ong koinih.
5Atque utinam Deus loqueretur tecum, et aperiret labia sua tibi,
6Lungming cueihnah he rhaepnit a lo dongah cueihnah olhuep te nang taengah a thui pawn ko. Namah kathaesainah lamloh Pathen loh nang n'hnilh te ming.
6ut ostenderet tibi secreta sapientiæ, et quod multiplex esset lex ejus: et intelligeres quod multo minora exigaris ab eo quam meretur iniquitas tua !
7Pathen kah khenah na hmuh tih Tlungthang kah a khuetnah hil na hmuh a?
7Forsitan vestigia Dei comprehendes, et usque ad perfectum Omnipotentem reperies?
8Vaan la a sang te metlam na saii eh? Saelkhui lakah a dung te metlam na ming eh?
8Excelsior cælo est, et quid facies? profundior inferno, et unde cognosces?
9A himbaidok loh diklai lakah a puet tih tuitunli lakah dangka ngai.
9Longior terra mensura ejus, et latior mari.
10A hil tih a tlaeng tih a tingtun sak phoeiah tah ulong anih a mael sak.
10Si subverterit omnia, vel in unum coarctaverit, quis contradicet ei?
11Amah loh a poeyoek hlang rhoek khaw a ming ngawn dae boethae a hmuh vaengah yakming pawh.
11Ipse enim novit hominum vanitatem; et videns iniquitatem, nonne considerat?
12Tedae tuihong hlang loh hloih koinih kohong marhang neh laak te hlang la a sak khaming.
12Vir vanus in superbiam erigitur, et tamquam pullum onagri se liberum natum putat.
13Na lungbuei na cikngae tih a taengla na kut na phuel koinih,
13Tu autem firmasti cor tuum, et expandisti ad eum manus tuas.
14Na kut dongkah boethae te na lakhla tak tih na dap ah dumlai na khueh pawt atah,
14Si iniquitatem quæ est in manu tua abstuleris a te, et non manserit in tabernaculo tuo injustitia,
15A lolhmaih kolla na maelhmai na ludoeng van bitni. Na om vaengah khaw tluektluek na long vetih na rhih om mahpawh.
15tunc levare poteris faciem tuam absque macula; et eris stabilis, et non timebis.
16Nang ham tah thakthaenah te na hnilh vetih tui aka long voelh bangla na poek bitni.
16Miseriæ quoque oblivisceris, et quasi aquarum quæ præterierunt recordaberis.
17Na khosak khaw khothun lakah sae vetih, a hmuep khaw mincang bangla om ni.
17Et quasi meridianus fulgor consurget tibi ad vesperam; et cum te consumptum putaveris, orieris ut lucifer.
18Ngaiuepnah a om dongah na pangtung vetih ngaikhuek la na too phoeiah na yalh bitni.
18Et habebis fiduciam, proposita tibi spe: et defossus securus dormies.
19Na kol vaengah na lakueng neh na maelhmai muep thae voel mahpawh.
19Requiesces, et non erit qui te exterreat; et deprecabuntur faciem tuam plurimi.
20Tedae halang kah mik tah kha vetih thuhaelnah khaw amih lamloh bing ni, a ngaiuepnah khaw hinglu polpainah la om ni,” a ti nah.
20Oculi autem impiorum deficient, et effugium peribit ab eis: et spes illorum abominatio animæ.]
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.