Job 11
Reina-Valera 1909Translation
Reina-Valera 1909
Clementine Vulgate, 1598
1Y RESPONDIÓ Sophar Naamathita, y dijo:
1Respondens autem Sophar Naamathites, dixit:
2¿Las muchas palabras no han de tener respuesta? ¿y el hombre parlero será justificado?
2[Numquid qui multa loquitur, non et audiet? aut vir verbosus justificabitur?
3¿Harán tus falacias callar á los hombres? ¿y harás escarnio, y no habrá quien te avergüence?
3Tibi soli tacebunt homines? et cum ceteros irriseris, a nullo confutaberis?
4Tú dices: Mi conversar es puro, y yo soy limpio delante de tus ojos.
4Dixisti enim: Purus est sermo meus, et mundus sum in conspectu tuo.
5Mas ¡oh quién diera que Dios hablara, y abriera sus labios contigo,
5Atque utinam Deus loqueretur tecum, et aperiret labia sua tibi,
6Y que te declarara los arcanos de la sabiduría, que son de doble valor que la hacienda! Conocerías entonces que Dios te ha castigado menos que tu iniquidad merece.
6ut ostenderet tibi secreta sapientiæ, et quod multiplex esset lex ejus: et intelligeres quod multo minora exigaris ab eo quam meretur iniquitas tua !
7¿Alcanzarás tú el rastro de Dios? ¿llegarás tú á la perfección del Todopoderoso?
7Forsitan vestigia Dei comprehendes, et usque ad perfectum Omnipotentem reperies?
8Es más alto que los cielos: ¿qué harás? Es más profundo que el infierno: ¿cómo lo conocerás?
8Excelsior cælo est, et quid facies? profundior inferno, et unde cognosces?
9Su dimensión es más larga que la tierra, y más ancha que la mar.
9Longior terra mensura ejus, et latior mari.
10Si cortare, ó encerrare, ó juntare, ¿quién podrá contrarrestarle?
10Si subverterit omnia, vel in unum coarctaverit, quis contradicet ei?
11Porque él conoce á los hombres vanos: ve asimismo la iniquidad, ¿y no hará caso?
11Ipse enim novit hominum vanitatem; et videns iniquitatem, nonne considerat?
12El hombre vano se hará entendido, aunque nazca como el pollino del asno montés.
12Vir vanus in superbiam erigitur, et tamquam pullum onagri se liberum natum putat.
13Si tú apercibieres tu corazón, y extendieres á él tus manos;
13Tu autem firmasti cor tuum, et expandisti ad eum manus tuas.
14Si alguna iniquidad hubiere en tu mano, y la echares de ti, y no consintieres que more maldad en tus habitaciones;
14Si iniquitatem quæ est in manu tua abstuleris a te, et non manserit in tabernaculo tuo injustitia,
15Entonces levantarás tu rostro limpio de mancha, y serás fuerte y no temerás:
15tunc levare poteris faciem tuam absque macula; et eris stabilis, et non timebis.
16Y olvidarás tu trabajo, ó te acordarás de él como de aguas que pasaron:
16Miseriæ quoque oblivisceris, et quasi aquarum quæ præterierunt recordaberis.
17Y en mitad de la siesta se levantará bonanza; resplandecerás, y serás como la mañana:
17Et quasi meridianus fulgor consurget tibi ad vesperam; et cum te consumptum putaveris, orieris ut lucifer.
18Y confiarás, que habrá esperanza; y cavarás, y dormirás seguro:
18Et habebis fiduciam, proposita tibi spe: et defossus securus dormies.
19Y te acostarás, y no habrá quien te espante: y muchos te rogarán.
19Requiesces, et non erit qui te exterreat; et deprecabuntur faciem tuam plurimi.
20Mas los ojos de los malos se consumirán, y no tendrán refugio; y su esperanza será agonía del alma.
20Oculi autem impiorum deficient, et effugium peribit ab eis: et spes illorum abominatio animæ.]
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.