Job
Chapter 31
Reina-Valera 1909
vs Clementine Vulgate…
Aa
Text size
Line width
Verse numbers

Job 31

Reina-Valera 1909
Clementine Vulgate, 1598
1HICE pacto con mis ojos: ¿cómo pues había yo de pensar en virgen?
1[Pepigi fœdus cum oculis meis, ut ne cogitarem quidem de virgine.
2Porque ¿qué galardón me daría de arriba Dios, y qué heredad el Omnipotente de las alturas?
2Quam enim partem haberet in me Deus desuper, et hæreditatem Omnipotens de excelsis?
3¿No hay quebrantamiento para el impío, y extrañamiento para los que obran iniquidad?
3Numquid non perditio est iniquo, et alienatio operantibus injustitiam?
4¿No ve él mis caminos, y cuenta todos mis pasos?
4Nonne ipse considerat vias meas, et cunctos gressus meos dinumerat?
5Si anduve con mentira, y si mi pie se apresuró á engaño,
5Si ambulavi in vanitate, et festinavit in dolo pes meus,
6Péseme Dios en balanzas de justicia, y conocerá mi integridad.
6appendat me in statera justa, et sciat Deus simplicitatem meam.
7Si mis pasos se apartaron del camino, y si mi corazón se fué tras mis ojos, y si algo se apegó á mis manos,
7Si declinavit gressus meus de via, et si secutum est oculos meos cor meum, et si manibus meis adhæsit macula,
8Siembre yo, y otro coma, y mis verduras sean arrancadas.
8seram, et alius comedat, et progenies mea eradicetur.
9Si fué mi corazón engañado acerca de mujer, y si estuve acechando á la puerta de mi prójimo:
9Si deceptum est cor meum super muliere, et si ad ostium amici mei insidiatus sum,
10Muela para otro mi mujer, y sobre ella otros se encorven.
10scortum alterius sit uxor mea, et super illam incurventur alii.
11Porque es maldad é iniquidad, que han de castigar los jueces.
11Hoc enim nefas est, et iniquitas maxima.
12Porque es fuego que devoraría hasta el sepulcro, y desarraigaría toda mi hacienda.
12Ignis est usque ad perditionem devorans, et omnia eradicans genimina.
13Si hubiera tenido en poco el derecho de mi siervo y de mi sierva, cuando ellos pleitearan conmigo,
13Si contempsi subire judicium cum servo meo et ancilla mea, cum disceptarent adversum me:
14¿Qué haría yo cuando Dios se levantase? y cuando él visitara, ¿qué le respondería yo?
14quid enim faciam cum surrexerit ad judicandum Deus? et cum quæsierit, quid respondebo illi?
15El que en el vientre me hizo á mí, ¿no lo hizo á él? ¿y no nos dispuso uno mismo en la matriz?
15Numquid non in utero fecit me, qui et illum operatus est, et formavit me in vulva unus?
16Si estorbé el contento de los pobres, é hice desfallecer los ojos de la viuda;
16Si negavi quod volebant pauperibus, et oculos viduæ expectare feci;
17Y si comí mi bocado solo, y no comió de él el huérfano;
17si comedi buccellam meam solus, et non comedit pupillus ex ea
18(Porque desde mi mocedad creció conmigo como con padre, y desde el vientre de mi madre fuí guía de la viuda;)
18(quia ab infantia mea crevit mecum miseratio, et de utero matris meæ egressa est mecum);
19Si he visto que pereciera alguno sin vestido, y al menesteroso sin cobertura;
19si despexi pereuntem, eo quod non habuerit indumentum, et absque operimento pauperem;
20Si no me bendijeron sus lomos, y del vellón de mis ovejas se calentaron;
20si non benedixerunt mihi latera ejus, et de velleribus ovium mearum calefactus est;
21Si alcé contra el huérfano mi mano, aunque viese que me ayudarían en la puerta;
21si levavi super pupillum manum meam, etiam cum viderem me in porta superiorem:
22Mi espalda se caiga de mi hombro, y mi brazo sea quebrado de mi canilla.
22humerus meus a junctura sua cadat, et brachium meum cum suis ossibus confringatur.
23Porque temí el castigo de Dios, contra cuya alteza yo no tendría poder.
23Semper enim quasi tumentes super me fluctus timui Deum, et pondus ejus ferre non potui.
24Si puse en oro mi esperanza, y dije al oro: Mi confianza eres tú;
24Si putavi aurum robur meum, et obrizo dixi: Fiducia mea;
25Si me alegré de que mi hacienda se multiplicase, y de que mi mano hallase mucho;
25si lætatus sum super multis divitiis meis, et quia plurima reperit manus mea;
26Si he mirado al sol cuando resplandecía, y á la luna cuando iba hermosa,
26si vidi solem cum fulgeret, et lunam incedentem clare,
27Y mi corazón se engañó en secreto, y mi boca besó mi mano:
27et lætatum est in abscondito cor meum, et osculatus sum manum meam ore meo:
28Esto también fuera maldad juzgada; porque habría negado al Dios soberano.
28quæ est iniquitas maxima, et negatio contra Deum altissimum.
29Si me alegré en el quebrantamiento del que me aborrecía, y me regocijé cuando le halló el mal;
29Si gavisus sum ad ruinam ejus qui me oderat, et exsultavi quod invenisset eum malum:
30(Que ni aun entregué al pecado mi paladar, pidiendo maldición para su alma;)
30non enim dedi ad peccandum guttur meum, ut expeterem maledicens animam ejus.
31Cuando mis domésticos decían: ¡Quién nos diese de su carne! nunca nos hartaríamos.
31Si non dixerunt viri tabernaculi mei: Quis det de carnibus ejus, ut saturemur?
32El extranjero no tenía fuera la noche; mis puertas abría al caminante.
32foris non mansit peregrinus: ostium meum viatori patuit.
33Si encubrí, como los hombres mis prevaricaciones, escondiendo en mi seno mi iniquidad;
33Si abscondi quasi homo peccatum meum, et celavi in sinu meo iniquitatem meam;
34Porque quebrantaba á la gran multitud, y el menosprecio de las familias me atemorizó, y callé, y no salí de mi puerta:
34si expavi ad multitudinem nimiam, et despectio propinquorum terruit me: et non magis tacui, nec egressus sum ostium.
35¡Quién me diera quien me oyese! He aquí mi impresión es que el Omnipotente testificaría por mí, aunque mi adversario me hiciera el proceso.
35Quis mihi tribuat auditorem, ut desiderium meum audiat Omnipotens, et librum scribat ipse qui judicat,
36Ciertamente yo lo llevaría sobre mi hombro, y me lo ataría en lugar de corona.
36ut in humero meo portem illum, et circumdem illum quasi coronam mihi?
37Yo le contaría el número de mis pasos, y como príncipe me llegaría á él.
37Per singulos gradus meos pronuntiabo illum, et quasi principi offeram eum.
38Si mi tierra clama contra mí, y lloran todos sus surcos;
38Si adversum me terra mea clamat, et cum ipsa sulci ejus deflent:
39Si comí su sustancia sin dinero, ó afligí el alma de sus dueños;
39si fructus ejus comedi absque pecunia, et animam agricolarum ejus afflixi:
40En lugar de trigo me nazcan abrojos, y espinas en lugar de cebada. Acábanse las palabras de Job.
40pro frumento oriatur mihi tribulus, et pro hordeo spina.] Finita sunt verba Job.

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.