Job 31
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
Clementine Vulgate, 1598
1Toch had ik een verbond met mijn ogen gesloten, Om niet te kijken naar een maagd.
1[Pepigi fœdus cum oculis meis, ut ne cogitarem quidem de virgine.
2Want wat is het lot, door God in den hoge beschikt, Het erfdeel door den Almachtige daarboven bepaald?
2Quam enim partem haberet in me Deus desuper, et hæreditatem Omnipotens de excelsis?
3Het is de ondergang voor den ongerechte, Voor den boosdoener onheil!
3Numquid non perditio est iniquo, et alienatio operantibus injustitiam?
4Slaat Hij mijn wegen niet gade, En telt Hij al mijn schreden niet?
4Nonne ipse considerat vias meas, et cunctos gressus meos dinumerat?
5Ben ik ooit met leugens omgegaan, Of heeft zich mijn voet gerept tot bedrog?
5Si ambulavi in vanitate, et festinavit in dolo pes meus,
6God wege mij slechts op een eerlijke schaal, En Hij zal mijn onschuld moeten erkennen!
6appendat me in statera justa, et sciat Deus simplicitatem meam.
7Indien mijn tred is afgeweken Van het rechte pad; Mijn hart mijn ogen achterna is gelopen, Of smetten aan mijn handen kleven:
7Si declinavit gressus meus de via, et si secutum est oculos meos cor meum, et si manibus meis adhæsit macula,
8Dan moge ik zaaien, een ander het eten, En wat ik geplant heb, worde uitgerukt!
8seram, et alius comedat, et progenies mea eradicetur.
9Indien mijn hart is verleid door een vrouw, Ik geloerd heb aan de deur van mijn naaste:
9Si deceptum est cor meum super muliere, et si ad ostium amici mei insidiatus sum,
10Dan moge mijn vrouw voor een ander malen, En mogen anderen haar bezitten;
10scortum alterius sit uxor mea, et super illam incurventur alii.
11Want dat zou een schanddaad zijn, En een halszaak voor het gerecht!
11Hoc enim nefas est, et iniquitas maxima.
12Dan brande een vuur tot het dodenrijk En vertere heel mijn bezit!
12Ignis est usque ad perditionem devorans, et omnia eradicans genimina.
13Indien ik het recht van mijn slaaf heb verkracht, Of van mijn slavin, met mij in geschil:
13Si contempsi subire judicium cum servo meo et ancilla mea, cum disceptarent adversum me:
14Wat zou ik doen, als God Zich verhief, Wat Hem antwoorden, als Hij de zaak onderzocht?
14quid enim faciam cum surrexerit ad judicandum Deus? et cum quæsierit, quid respondebo illi?
15Heeft Hij, die mij in de moederschoot schiep, ook hen niet gemaakt, Heeft niet Een en Dezelfde ons in haar lichaam gevormd?
15Numquid non in utero fecit me, qui et illum operatus est, et formavit me in vulva unus?
16Heb ik ooit een arme een bede geweigerd, De ogen van een weduwe laten versmachten;
16Si negavi quod volebant pauperibus, et oculos viduæ expectare feci;
17Heb ik ooit alleen mijn brood genuttigd, En de wees daarvan niet mee laten eten?
17si comedi buccellam meam solus, et non comedit pupillus ex ea
18Neen, van kindsbeen af bracht ik hem groot als een vader, Van de moederschoot af ben ik haar leidsman geweest.
18(quia ab infantia mea crevit mecum miseratio, et de utero matris meæ egressa est mecum);
19Heb ik ooit een zwerver zonder kleding gezien, Of een arme zonder bedekking;
19si despexi pereuntem, eo quod non habuerit indumentum, et absque operimento pauperem;
20Hebben zijn lendenen mij niet moeten zegenen, Werd hij niet verwarmd door de wol mijner schapen?
20si non benedixerunt mihi latera ejus, et de velleribus ovium mearum calefactus est;
21Indien ik mijn hand tegen een rechtschapene ophief, Omdat ik bemerkte, dat men mij in de poort ondersteunde:
21si levavi super pupillum manum meam, etiam cum viderem me in porta superiorem:
22Dan valle mijn schouder uit het gewricht, Worde mijn arm uit het gelid gerukt;
22humerus meus a junctura sua cadat, et brachium meum cum suis ossibus confringatur.
23Dan treffe mij de verschrikking van God, En ik houde geen stand voor zijn Majesteit!
23Semper enim quasi tumentes super me fluctus timui Deum, et pondus ejus ferre non potui.
24Indien ik op goud mijn vertrouwen heb gesteld, Het fijnste goud mijn hoop heb genoemd;
24Si putavi aurum robur meum, et obrizo dixi: Fiducia mea;
25Mij verheugd heb ik in de macht van mijn rijkdom, En in de geweldige winst van mijn hand:
25si lætatus sum super multis divitiis meis, et quia plurima reperit manus mea;
26Indien ik heb opgestaard naar de stralende zon, Naar de glanzende maan, die haar weg vervolgde,
26si vidi solem cum fulgeret, et lunam incedentem clare,
27Zodat mijn hart in het geheim werd verleid, En mijn hand mijn mond heeft gekust
27et lætatum est in abscondito cor meum, et osculatus sum manum meam ore meo:
28Ook dat zou een halszaak voor het gerecht zijn geweest, Omdat ik God in den hoge had verloochend!
28quæ est iniquitas maxima, et negatio contra Deum altissimum.
29Heb ik mij in het ongeluk van mijn vijand verheugd, Of gejubeld, omdat onheil hem trof;
29Si gavisus sum ad ruinam ejus qui me oderat, et exsultavi quod invenisset eum malum:
30Heb ik mijn gehemelte niet verboden te zondigen, En door een verwensing zijn leven te eisen;
30non enim dedi ad peccandum guttur meum, ut expeterem maledicens animam ejus.
31Hebben mijn tentgenoten niet gezegd: Wie verzadigt zich niet aan het vlees van zijn vijand?
31Si non dixerunt viri tabernaculi mei: Quis det de carnibus ejus, ut saturemur?
32De zwerver behoefde niet buiten te overnachten Voor den reiziger heb ik de deuren geopend.
32foris non mansit peregrinus: ostium meum viatori patuit.
33Indien ik mijn misdaad voor de mensen bedekt heb, In mijn boezem mijn schuld heb verborgen,
33Si abscondi quasi homo peccatum meum, et celavi in sinu meo iniquitatem meam;
34Omdat ik de grote menigte vreesde, En bang was voor de verachting der geslachten: Dan moge ik verstommen, en de deur niet meer uitgaan,
34si expavi ad multitudinem nimiam, et despectio propinquorum terruit me: et non magis tacui, nec egressus sum ostium.
35Wie zou er dan nog naar mij horen! Zie hier mijn handtekening! De Almachtige antwoorde mij; Mijn beschuldiger schrijve zijn aanklacht neer!
35Quis mihi tribuat auditorem, ut desiderium meum audiat Omnipotens, et librum scribat ipse qui judicat,
36Waarachtig, ik wil ze op mijn schouder nemen Er mij als met een krans mee omhangen;
36ut in humero meo portem illum, et circumdem illum quasi coronam mihi?
37Ik zal Hem mijn schreden een voor een tonen, En voor zijn aanschijn treden als een vorst!
37Per singulos gradus meos pronuntiabo illum, et quasi principi offeram eum.
38Indien mijn akker tegen mij klaagde Zijn voren gezamenlijk weenden;
38Si adversum me terra mea clamat, et cum ipsa sulci ejus deflent:
39Indien ik zijn vrucht heb genoten, zonder te betalen, En zijn bezitter liet zuchten:
39si fructus ejus comedi absque pecunia, et animam agricolarum ejus afflixi:
40Dan mogen doornen opschieten inplaats van tarwe, En stinkend onkruid inplaats van gerst! Hier eindigen de woorden van Job.
40pro frumento oriatur mihi tribulus, et pro hordeo spina.] Finita sunt verba Job.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.