Job 23
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
Clementine Vulgate, 1598
1Job antwoordde, en sprak:
1Respondens autem Job, ait:
2Al weer heet mijn klagen verzet: Maar zijn hand dwingt mij tot zuchten!
2[Nunc quoque in amaritudine est sermo meus, et manus plagæ meæ aggravata est super gemitum meum.
3Ach, dat ik Hem vinden kon, En voor zijn troon kon verschijnen!
3Quis mihi tribuat ut cognoscam et inveniam illum, et veniam usque ad solium ejus?
4Dan zette ik Hem mijn zaak uiteen, En vulde mijn mond met bewijzen;
4Ponam coram eo judicium, et os meum replebo increpationibus:
5Dan kende ik de woorden, waarmee Hij mij antwoordt, Vernam ik, wat Hij mij zegt.
5ut sciam verba quæ mihi respondeat, et intelligam quid loquatur mihi.
6Zou Hij zijn macht in het geding moeten brengen? Neen, als Hij slechts naar mij hoorde!
6Nolo multa fortitudine contendat mecum, nec magnitudinis suæ mole me premat.
7Dan zou Hij bemerken dat er bij Hem een onschuldige pleit, En ik was voorgoed van mijn Rechter bevrijd!
7Proponat æquitatem contra me, et perveniat ad victoriam judicium meum.
8Maar ga ik naar het oosten, Hij is er niet, Of naar het westen, ik bespeur Hem niet;
8Si ad orientem iero, non apparet; si ad occidentem, non intelligam eum.
9Ik zoek Hem ten noorden, ik vind Hem niet, Wend mij naar het zuiden, ik zie Hem niet.
9Si ad sinistram, quid agam? non apprehendam eum; si me vertam ad dexteram, non videbo illum.
10Het is, omdat Hij mijn wandel kent Omdat ik als goud te voorschijn zou treden, als Hij mij toetst:
10Ipse vero scit viam meam, et probavit me quasi aurum quod per ignem transit.
11Want mijn voet bleef steeds in zijn spoor, Ik hield zijn pad, en verliet het nooit!
11Vestigia ejus secutus est pes meus: viam ejus custodivi, et non declinavi ex ea.
12Van het bevel zijner lippen week ik niet af, Het woord van zijn mond heb ik in mijn boezem bewaard:
12A mandatis labiorum ejus non recessi, et in sinu meo abscondi verba oris ejus.
13Maar wil Hij iets, wie kan Hem beletten, Begeert Hij iets, Hij voert het uit!
13Ipse enim solus est, et nemo avertere potest cogitationem ejus: et anima ejus quodcumque voluit, hoc fecit.
14Ja, Hij volbrengt, wat Hij over mij heeft besloten, Met al het andere, wat Hij heeft beschikt:
14Cum expleverit in me voluntatem suam, et alia multa similia præsto sunt ei.
15En daarom ben ik voor Hem zo bang, Sidder ik, als ik aan Hem denk.
15Et idcirco a facie ejus turbatus sum, et considerans eum, timore sollicitor.
16Het is God, die mijn hart murw heeft geslagen, De Almachtige, die mij verschrikt;
16Deus mollivit cor meum, et Omnipotens conturbavit me.
17Neen, niet door de duisternis ben ik ontsteld Niet door het donker, dat mijn gelaat bedekt!
17Non enim perii propter imminentes tenebras, nec faciem meam operuit caligo.]
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.