โยบ 23

Freedom Bible (Thai)

Clementine Vulgate, 1598

1โยบจึงตอบว่า

1Respondens autem Job, ait:

2“แม้วันนี้ ผมก็ยังร้องทุกข์อย่างขัดขืน มือพระองค์ยังกดหนักทั้งที่ผมคร่ำครวญ

2[Nunc quoque in amaritudine est sermo meus, et manus plagæ meæ aggravata est super gemitum meum.

3ถ้าผมรู้ว่าจะหาพระองค์ได้ที่ไหนก็คงดี! ถ้าไปถึงที่ประทับของพระองค์ได้

3Quis mihi tribuat ut cognoscam et inveniam illum, et veniam usque ad solium ejus?

4ผมจะเตรียมคดีต่อหน้าพระองค์ ให้ปากผมเต็มด้วยข้อโต้แย้ง

4Ponam coram eo judicium, et os meum replebo increpationibus:

5จะได้รู้คำที่พระองค์ตอบ เข้าใจสิ่งที่พระองค์บอก

5ut sciam verba quæ mihi respondeat, et intelligam quid loquatur mihi.

6พระองค์จะใช้อำนาจมหาศาลต่อสู้กับผมหรือ? ไม่ พระองค์จะฟังผม

6Nolo multa fortitudine contendat mecum, nec magnitudinis suæ mole me premat.

7ที่นั่นคนซื่อตรงจะโต้แย้งเหตุผลกับพระองค์ได้ ผมจึงจะพ้นจากผู้ตัดสินตลอดไป

7Proponat æquitatem contra me, et perveniat ad victoriam judicium meum.

8“ถ้าผมไปตะวันออก พระองค์ก็ไม่อยู่ ไปตะวันตก ก็หาพระองค์ไม่พบ

8Si ad orientem iero, non apparet; si ad occidentem, non intelligam eum.

9พระองค์ทำงานทางเหนือ แต่ผมมองไม่เห็น พระองค์หันไปทางใต้ แต่ผมก็ไม่เห็นพระองค์แม้เพียงแวบเดียว

9Si ad sinistram, quid agam? non apprehendam eum; si me vertam ad dexteram, non videbo illum.

10แต่พระองค์รู้ทางที่ผมเดิน เมื่อทดสอบแล้ว ผมจะออกมาเหมือนทองคำ

10Ipse vero scit viam meam, et probavit me quasi aurum quod per ignem transit.

11เท้าผมยึดก้าวของพระองค์ไว้ รักษาทางของพระองค์ ไม่หันออกไป

11Vestigia ejus secutus est pes meus: viam ejus custodivi, et non declinavi ex ea.

12ผมไม่ถอยจากคำสั่งที่ริมฝีปากพระองค์พูด เก็บถ้อยคำจากปากพระองค์ไว้ยิ่งกว่าอาหารที่จำเป็น

12A mandatis labiorum ejus non recessi, et in sinu meo abscondi verba oris ejus.

13แต่พระองค์ยืนอยู่ผู้เดียว ใครจะขัดขวางได้? พระองค์ปรารถนาสิ่งใด ก็ทำสิ่งนั้น

13Ipse enim solus est, et nemo avertere potest cogitationem ejus: et anima ejus quodcumque voluit, hoc fecit.

14พระองค์ทำสิ่งที่กำหนดไว้ให้ผม และยังมีสิ่งเช่นนี้อีกมากอยู่กับพระองค์

14Cum expleverit in me voluntatem suam, et alia multa similia præsto sunt ei.

15ผมจึงหวาดกลัวเมื่ออยู่ต่อหน้าพระองค์ พอคิดถึง ก็กลัวพระองค์

15Et idcirco a facie ejus turbatus sum, et considerans eum, timore sollicitor.

16พระเจ้าทำให้ใจผมหมดแรง พระผู้ทรงฤทธิ์ทำให้ผมหวาดผวา

16Deus mollivit cor meum, et Omnipotens conturbavit me.

17เพราะผมไม่ได้ถูกกำจัดก่อนความมืดมา พระองค์ไม่ได้ซ่อนความมืดทึบให้พ้นหน้าผม

17Non enim perii propter imminentes tenebras, nec faciem meam operuit caligo.]

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.