Joba 23

Baibal Olcim (Matupi Chin)

Clementine Vulgate, 1598

1Job loh a doo tih,

1Respondens autem Job, ait:

2Tihnin ah khaw boekoek bangla ka kohuetnah loh ka kut he ka hueinah neh a nan.

2[Nunc quoque in amaritudine est sermo meus, et manus plagæ meæ aggravata est super gemitum meum.

3U loh n'khueh khaw ka ming vetih amah te ka hmuh phoeiah amah kah hmuenmol la ka pha lah mako?

3Quis mihi tribuat ut cognoscam et inveniam illum, et veniam usque ad solium ejus?

4A mikhmuh ah laitloeknah ka khueng lah vetih ka ka ah toelthamnah ka paem lah mako.

4Ponam coram eo judicium, et os meum replebo increpationibus:

5Olthui te ka ming tih kai n'doo vaengkah kai hamla a thui te ka yakming lah mako.

5ut sciam verba quæ mihi respondeat, et intelligam quid loquatur mihi.

6Thadueng cungkuem neh kai n'ho saeh a?Amah loh kai taengah khueh het mahpawt a?

6Nolo multa fortitudine contendat mecum, nec magnitudinis suæ mole me premat.

7Aka thuem te a hmaiah a tluung pahoi lah vetih kai he laitloek khui lamloh a yoeyah la ka loeih mako.

7Proponat æquitatem contra me, et perveniat ad victoriam judicium meum.

8Khothoeng la ka caeh mai akhaw amah a om moenih. A hnuk ah khaw anih te ka yakming moenih.

8Si ad orientem iero, non apparet; si ad occidentem, non intelligam eum.

9Banvoei ah a saii vaengah ka hmuh moenih. Bantang la a mael vaengah ka hmuh moenih.

9Si ad sinistram, quid agam? non apprehendam eum; si me vertam ad dexteram, non videbo illum.

10Tedae longpuei a ming dongah kai he ka taengah n'noemcai tih sui bangla ka thoeng.

10Ipse vero scit viam meam, et probavit me quasi aurum quod per ignem transit.

11A khokan te ka khopha loh a vai. A longpuei te ka ngaithuen tih ka phael moenih.

11Vestigia ejus secutus est pes meus: viam ejus custodivi, et non declinavi ex ea.

12A hmuilai kah olpaek khaw ka hlong pawt tih ka buhvae lakah a ka lamkah ol ni ka khoem.

12A mandatis labiorum ejus non recessi, et in sinu meo abscondi verba oris ejus.

13Tedae amah tah pakhat la om tih ulong anih a mael thil thai? Te dongah a hinglu kah a ngaih bangla a saii.

13Ipse enim solus est, et nemo avertere potest cogitationem ejus: et anima ejus quodcumque voluit, hoc fecit.

14Ka oltlueh te a thuung tih te bang te amah taengah yet.

14Cum expleverit in me voluntatem suam, et alia multa similia præsto sunt ei.

15Te dongah a mikhmuh lamloh ka let coeng. Ka yakming dongah amah te ka rhih.

15Et idcirco a facie ejus turbatus sum, et considerans eum, timore sollicitor.

16Pathen loh kai lungbuei a phoena sak tih tlungthang loh kai n'let sak.

16Deus mollivit cor meum, et Omnipotens conturbavit me.

17Tedae a hmuep kah maelhmai loh m'biit pawt tih ka maelhmai te a khohmuep loh a dah moenih.

17Non enim perii propter imminentes tenebras, nec faciem meam operuit caligo.]

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.