Joba
Chapter 27
Baibal Olcim (Matupi Chin)
vs Clementine Vulgate…
Aa
Text size
Line width
Verse numbers

Joba 27

Baibal Olcim (Matupi Chin)
Clementine Vulgate, 1598
1Job loh amah kah a huel ham te a koei tih,
1Addidit quoque Job, assumens parabolam suam, et dixit:
2“Pathen kah hingnah loh kai kah laitloeknah a khoe tih Tlungthang lo ka hinglu a phaep.
2[Vivit Deus, qui abstulit judicium meum, et Omnipotens, qui ad amaritudinem adduxit animam meam.
3Ka khuikah ka hiil boeih neh ka hnarhong khuikah he Pathen mueihla ni.
3Quia donec superest halitus in me, et spiritus Dei in naribus meis,
4Ka hmuilai loh dumlai thui boel saeh lamtah ka lai loh palyal la caitawk boel saeh.
4non loquentur labia mea iniquitatem, nec lingua mea meditabitur mendacium.
5Nangmih te kan tang sak atah kai ham savisava. Ka pal duela ka muelhtuetnah he kamah lamloh ka khoe mahpawh.
5Absit a me ut justos vos esse judicem: donec deficiam, non recedam ab innocentia mea.
6Ka duengnah te ka kop vetih ka hlah mahpawh. Kamah tue lamlong tah ka thinko he veet voel mahpawh.
6Justificationem meam, quam cœpi tenere, non deseram: neque enim reprehendit me cor meum in omni vita mea.
7Ka thunkha te a halang bangla, kai aka tlai thil khaw a boethae bangla om saeh.
7Sit ut impius, inimicus meus, et adversarius meus quasi iniquus.
8Lailak kah ngaiuepnah tah menim? A mueluem tih Pathen loh a hinglu a bong pah.
8Quæ est enim spes hypocritæ, si avare rapiat, et non liberet Deus animam ejus?
9A soah citcai loh a pai vaengah a pangngawlnah te Pathen loh a hnatun nim?
9Numquid Deus audiet clamorem ejus, cum venerit super eum angustia?
10Tlungthang dongah pang a dok vetih, a tue boeih ah Pathen a khue bitni.
10aut poterit in Omnipotente delectari, et invocare Deum omni tempore?
11Pathen kah kut te nangmih kan thuinuet phoe vetih, Tlungthang taengkah te ka phah mahpawh.
11Docebo vos per manum Dei quæ Omnipotens habeat, nec abscondam.
12Nangmih boeih khaw na hmuh vaengah balae tih a honghi neh na hoemdawk he.
12Ecce vos omnes nostis: et quid sine causa vana loquimini?
13Halang hlang loh Pathen taeng lamkah khoyo neh hlanghaeng loh Tlungthang taeng lamkah rho a dang he,
13Hæc est pars hominis impii apud Deum, et hæreditas violentorum, quam ob Omnipotente suscipient.
14a ca te cunghang hamla a ping pah tih a cadil cahma khaw buh cung uh mahpawh.
14Si multiplicati fuerint filii ejus, in gladio erunt, et nepotes ejus non saturabuntur pane:
15A rhaengnaeng, a rhaengnaeng te dueknah loh a up vetih a nuhmai rhoek loh rhah uh mahpawh.
15qui reliqui fuerint ex eo sepelientur in interitu, et viduæ illius non plorabunt.
16Cak te laipi bangla hmoeng vetih hnicu te dikpo bangla soe ni.
16Si comportaverit quasi terram argentum, et sicut lutum præparaverit vestimenta:
17Tawn cakhaw aka dueng loh a bai vetih cak te ommongsitoe loh a tael ni.
17præparabit quidem, sed justus vestietur illis, et argentum innocens dividet.
18A im te ning bangla a sak tih dungtlungim bangla rhalrhing a khueh.
18Ædificavit sicut tinea domum suam, et sicut custos fecit umbraculum.
19Hlanglen la yalh dae khoem uh mahpawh. A mik a dai dae amah om voel pawh.
19Dives, cum dormierit, nihil secum auferet: aperiet oculos suos, et nihil inveniet.
20Anih te tui bangla mueirhih loh a phatawt khoyin ah cangpalam loh a pom.
20Apprehendet eum quasi aqua inopia: nocte opprimet eum tempestas.
21Anih te kanghawn loh a khuen tih khum. Te vaengah anih te amah hmuen lamloh a yawn.
21Tollet eum ventus urens, et auferet, et velut turbo rapiet eum de loco suo.
22Anih te a voeih tih lungma a ti pawt dongah a kut lamloh yong la yong coeng.
22Et mittet super eum, et non parcet: de manu ejus fugiens fugiet.
23A taengah a kut a paeng uh tih anih te amah hmuen lamloh kut a ving thil.
23Stringet super eum manus suas, et sibilabit super illum, intuens locum ejus.]

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.