Joba 19
Baibal Olcim (Matupi Chin)Translation
Baibal Olcim (Matupi Chin)
Clementine Vulgate, 1598
1Job loh a doo tih,
1Respondens autem Job, dixit:
2Me hil nim ka hinglu na pae sak vetih ol neh kai nan phop uh ve?
2[Usquequo affligitis animam meam, et atteritis me sermonibus?
3Voei rha ka hmai na thae sak uh coeng, kai nan toeh te na yak pawh.
3En decies confunditis me, et non erubescitis opprimentes me.
4Ka taengah ka tholh a rhaeh pueng dongah ka palang tueng pataeng ngawn.
4Nempe etsi ignoravi, mecum erit ignorantia mea.
5Kai soah na pantai mai tih kai kokhahnah bangla kai taengah na tluung tueng pai.
5At vos contra me erigimini, et arguitis me opprobriis meis.
6Pathen loh kai n'khun sak tih amah kah tluum te ka kaepvai ah a vael.
6Saltem nunc intelligite quia Deus non æquo judicio afflixerit me, et flagellis suis me cinxerit.
7Kuthlahnah te ka doek tih bomah ka bih cakhaw n'doo pawt dongah tiktamnah om pawh.
7Ecce clamabo, vim patiens, et nemo audiet; vociferabor, et non est qui judicet.
8Ka caehlong he a biing tih ka muk tloel. Ka hawn ah a hmuep a khueh.
8Semitam meam circumsepsit, et transire non possum: et in calle meo tenebras posuit.
9Kai kah thangpomnah te kai dong lamloh a pit tih ka lu dongkah rhuisam khaw a dul.
9Spoliavit me gloria mea, et abstulit coronam de capite meo.
10Kai kaepvai lamloh m'palet tih ka pongpa vaengah ka ngaiuepnah he thing bangla a puen.
10Destruxit me undique, et pereo: et quasi evulsæ arbori abstulit spem meam.
11A thintoek he kai taengah a sai vaengah kai he amah taengah a rhal bangla m'moeh.
11Iratus est contra me furor ejus, et sic me habuit quasi hostem suum.
12Anih kah caem te rhenten ha pawk uh tih a longpuei te kai m'picai thil uh. Te phoeiah ka dap ah pin rhaeh uh.
12Simul venerunt latrones ejus, et fecerunt sibi viam per me, et obsederunt in gyro tabernaculum meum.
13Ka manuca rhoek kai taeng lamloh lakhla coeng tih ka ming rhoek khaw kai lamloh kholong uh coeng.
13Fratres meos longe fecit a me, et noti mei quasi alieni recesserunt a me.
14Ka yoei uh rhoek loh n'toeng uh tih ka ming uh rhoek loh kai n'hnilh uh coeng.
14Dereliquerunt me propinqui mei, et qui me noverant obliti sunt mei.
15Ka im pah neh ka salnu rhoek loh kholong bangla kai m'poek uh. Amih mikhmuh ah kholong hlang la ka om.
15Inquilini domus meæ et ancillæ meæ sicut alienum habuerunt me, et quasi peregrinus fui in oculis eorum.
16Ka sal te ka khue dae oei pawh. Anih te ka ka neh ka hloep.
16Servum meum vocavi, et non respondit: ore proprio deprecabar illum.
17Ka mueihla he ka yuu taengah a kholong pah tih ka bungko kah ka ca rhoek taengah khaw rhennah ka bih.
17Halitum meum exhorruit uxor mea, et orabam filios uteri mei.
18Casenca rhoek long pataeng kai he n'hnaep uh tih, ka thoh vaengah kai he n'thui uh coeng.
18Stulti quoque despiciebant me: et cum ab eis recessissem, detrahebant mihi.
19Ka baecenol dongkah hlang boeih loh kai n'tuei uh tih ka lungnah he kamah taengah poehlip uh.
19Abominati sunt me quondam consiliarii mei, et quem maxime diligebam, aversatus est me.
20Ka vin neh ka saa hil khaw ka rhuh dongla kap tih ka no dongkah nohli neh ka loeih.
20Pelli meæ, consumptis carnibus, adhæsit os meum, et derelicta sunt tantummodo labia circa dentes meos.
21Ka hui rhoek nangmih loh kai n'rhen uh, kai n'rhen uh. Pathen kut loh kai he m'ben coeng.
21Miseremini mei, miseremini mei saltem vos, amici mei, quia manus Domini tetigit me.
22Balae tih Pathen bangla kai nan hloem uh. Kai saa lamkah khaw na hah uh hae mahpawh.
22Quare persequimini me sicut Deus, et carnibus meis saturamini?
23Kai ol a daek uh te unim a paek bal. Cabu dongkah bangla a unim a paek vetih a taem uh ve?
23Quis mihi tribuat ut scribantur sermones mei? quis mihi det ut exarentur in libro
24Thi cacung neh kawnlawk te lungpang dongah a yoeyah la a dae uh.
24stylo ferreo et plumbi lamina, vel celte sculpantur in silice?
25Kai tah kai aka tlan te hing tih hmailong kah laipi dongah thoo ni tila ka ming.
25Scio enim quod redemptor meus vivit, et in novissimo die de terra surrecturus sum:
26Ka vin hnukah he hluep uh cakhaw, ka saa dongah Pathen ka hmuh bitni.
26et rursum circumdabor pelle mea, et in carne mea videbo Deum meum:
27Kai kamah long khaw ka hmuh vetih ka mik long khaw a hmuh pueng ni. Te dongah ka rhang kah ka kuel loh rhalawt te a hue moenih.
27quem visurus sum ego ipse, et oculi mei conspecturi sunt, et non alius: reposita est hæc spes mea in sinu meo.
28Ka khuikah ol hnun a hmuh parhi te, “Anih te metlam n'hloem eh?” na ti uh akhaw,
28Quare ergo nunc dicitis: Persequamur eum, et radicem verbi inveniamus contra eum?
29nangmih te cunghang hmai ah bakuep uh laeh. Amah dumlai tah dumlai bangla na ming uh hamla cunghang lamlothaesainah kosi om coeng,” a ti.
29Fugite ergo a facie gladii, quoniam ultor iniquitatum gladius est: et scitote esse judicium.]
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.