Joba 6
Baibal Olcim (Matupi Chin)Translation
Baibal Olcim (Matupi Chin)
Clementine Vulgate, 1598
1Job loh a doo tih,
1Respondens autem Job, dixit:
2Ka konoinah ka thuek, ka thuek vetih ka talnah he cooi dongah ka tloeng rhenten koinih.
2[Utinam appenderentur peccata mea quibus iram merui, et calamitas quam patior, in statera !
3Tuitunli kah laivin lakah n'nan ngawn coeng. Te dongah ka ol he lawn coeng.
3Quasi arena maris hæc gravior appareret; unde et verba mea dolore sunt plena:
4Tlungthang thaltang dongah a sue te ka khuiah ka mueihla loh a mam. Pathen kah hihhamnah loh kai taengah rhong a pai.
4quia sagittæ Domini in me sunt, quarum indignatio ebibit spiritum meum; et terrores Domini militant contra me.
5Kohong marhang khaw baelhing soah pang tih, vaito te a kamvuelh soah rhung bal nim?
5Numquid rugiet onager cum habuerit herbam? aut mugiet bos cum ante præsepe plenum steterit?
6Lungkaeh om kolla ankak a caak tih aiduei dakda dongah a hlihlim om aya?
6aut poterit comedi insulsum, quod non est sale conditum? aut potest aliquis gustare quod gustatum affert mortem?
7Amih te ka hinglu loh ben ham a aal tih ka buh khaw kolet la om.
7Quæ prius nolebat tangere anima mea, nunc, præ angustia, cibi mei sunt.
8Ka huithuinah he ulong m'paek vetih a thoeng eh? Tedae ka ngaiuepnah he Pathen long ni m'paek eh?
8Quis det ut veniat petitio mea, et quod expecto tribuat mihi Deus?
9Pathen he mulmet vetih kai he m'phop, a kut a hlam vetih kai m'mueluem mako.
9et qui cœpit, ipse me conterat; solvat manum suam, et succidat me?
10Te vaengah kai ham hloephloeinah om dae lah sue. Te vaengah bungtloh khuiah ka uem mako. Hlangcim te ka phah pawt bangla n'lungma sak pawt mako.
10Et hæc mihi sit consolatio, ut affligens me dolore, non parcat, nec contradicam sermonibus Sancti.
11Ka ngaiuep ham ka thadueng khaw menim? Ka hinglu ka hlawt ham ka hmailong khaw menim?
11Quæ est enim fortitudo mea, ut sustineam? aut quis finis meus, ut patienter agam?
12Ka thadueng he lungto thadueng nim? Ka saa he rhohumsen a?
12Nec fortitudo lapidum fortitudo mea, nec caro mea ænea est.
13Kai ham he kamah kah bomnah om ngawn pawt tih lungming cueihnah khaw kai lamloh a heh coeng.
13Ecce non est auxilium mihi in me, et necessarii quoque mei recesserunt a me.
14Ngaidaeng loh tlungthang hinyahnah a hnoo vaengah pataeng a baerhoep taengkah sitlohnah a dang van.
14Qui tollit ab amico suo misericordiam, timorem Domini derelinquit.
15Ka manuca rhoek khaw soklong bangla la hnukpoh tih sokca soklong bangla kak.
15Fratres mei præterierunt me, sicut torrens qui raptim transit in convallibus.
16Amih te vueltling loh a nu sak tih vuelsong a yut pah.
16Qui timent pruinam, irruet super eos nix.
17Kho a awlh vaengah a bae neh huu tih amah hmuen lamloh kak uh.
17Tempore quo fuerint dissipati, peribunt; et ut incaluerit, solventur de loco suo.
18A caehlong longpuei a hoi uh tih hinghong la a caeh dongah milh uh.
18Involutæ sunt semitæ gressuum eorum; ambulabunt in vacuum, et peribunt.
19Tema caehlong kah rhoek loh a paelki uh tih, Sheba lambong amih ham a lamtawn uh.
19Considerate semitas Thema, itinera Saba, et expectate paulisper.
20A pangtung uh dongah yak uh tih a taengla a pawk uh akhaw a hmai tal.
20Confusi sunt, quia speravi: venerunt quoque usque ad me, et pudore cooperti sunt.
21A taengah a hong la na om uh van coeng dongah rhihkoi na hmuh vaengah na rhih uh.
21Nunc venistis; et modo videntes plagam meam, timetis.
22“Kai taengah m'pae uh lamtah na thadueng lamloh kai hamla kapbaih pae uh.
22Numquid dixi: Afferte mihi, et de substantia vestra donate mihi?
23Rhal kut lamloh kai n'loeih sak lamtah hlanghaeng kut lamloh kai n'lat uh,” ka ti noek a?
23vel: Liberate me de manu hostis, et de manu robustorum eruite me?
24Kai n'thuinuet lamtah ka ngam bitni. Metla ka palang khaw kai he m'ming sak uh.
24Docete me, et ego tacebo: et si quid forte ignoravi, instruite me.
25Balae tih hlang dueng ol rhap rhap a cal? Nangmih lamloh a tluung ham khaw balae a tluung?
25Quare detraxistis sermonibus veritatis, cum e vobis nullus sit qui possit arguere me?
26Olthui te tluung hamla na moeh uh nama? Ol khaw khohli bangla talsae mai pawn ni.
26Ad increpandum tantum eloquia concinnatis, et in ventum verba profertis.
27Cadah ham aisat hmulung na naan vetih na hui hamla na tael pah nim?
27Super pupillum irruitis, et subvertere nitimini amicum vestrum.
28Tedae mulmet uh laeh, kai taengla mael uh. Nangmih maelhmai ah ka laithae nim?
28Verumtamen quod cœpistis explete: præbete aurem, et videte an mentiar.
29Mael uh laeh, dumlai la om uh boeh, mael uh laeh, koep mael uh laeh. Ka duengnah he a khuiah om.
29Respondete, obsecro, absque contentione; et loquentes id quod justum est, judicate.
30Ka lai dongah dumlai om nim? Ka dang loh talnah yakming pawt maco.
30Et non invenietis in lingua mea iniquitatem, nec in faucibus meis stultitia personabit.]
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.