Joba 6
Baibal Olcim (Matupi Chin)Translation
Baibal Olcim (Matupi Chin)
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
1Job loh a doo tih,
1Ijob respondis kaj diris:
2Ka konoinah ka thuek, ka thuek vetih ka talnah he cooi dongah ka tloeng rhenten koinih.
2Se estus pesita mia ĉagreno, Kaj samtempe estus metita sur la pesilon mia suferado,
3Tuitunli kah laivin lakah n'nan ngawn coeng. Te dongah ka ol he lawn coeng.
3Ĝi estus nun pli peza, ol la sablo ĉe la maroj; Pro tio miaj vortoj estas plenaj de plendo.
4Tlungthang thaltang dongah a sue te ka khuiah ka mueihla loh a mam. Pathen kah hihhamnah loh kai taengah rhong a pai.
4Ĉar la sagoj de la Plejpotenculo estas en mi, Ilian venenon trinkas mia spirito; La teruraĵoj de Dio direktiĝis sur min.
5Kohong marhang khaw baelhing soah pang tih, vaito te a kamvuelh soah rhung bal nim?
5Ĉu krias sovaĝa azeno sur herbo? Ĉu bovo blekas kolere ĉe sia manĝaĵo?
6Lungkaeh om kolla ankak a caak tih aiduei dakda dongah a hlihlim om aya?
6Ĉu oni manĝas sengustaĵon sen salo? Ĉu havas guston la albumeno de ovo?
7Amih te ka hinglu loh ben ham a aal tih ka buh khaw kolet la om.
7Kion ne volis tuŝi mia animo, Tio nun estas abomeninde mia manĝaĵo.
8Ka huithuinah he ulong m'paek vetih a thoeng eh? Tedae ka ngaiuepnah he Pathen long ni m'paek eh?
8Ho, se mia peto plenumiĝus, Kaj se Dio donus al mi tion, kion mi esperas!
9Pathen he mulmet vetih kai he m'phop, a kut a hlam vetih kai m'mueluem mako.
9Ho, se Dio komencus kaj disbatus min, Donus liberecon al Sia mano kaj frakasus min!
10Te vaengah kai ham hloephloeinah om dae lah sue. Te vaengah bungtloh khuiah ka uem mako. Hlangcim te ka phah pawt bangla n'lungma sak pawt mako.
10Tio estus ankoraŭ konsolo por mi; Kaj mi ĝojus, se en la turmento Li ne kompatus, Ĉar mi ne forpuŝis ja la vortojn de la Sanktulo.
11Ka ngaiuep ham ka thadueng khaw menim? Ka hinglu ka hlawt ham ka hmailong khaw menim?
11Kio estas mia forto, ke mi persistu? Kaj kia estas mia fino, ke mi havu paciencon?
12Ka thadueng he lungto thadueng nim? Ka saa he rhohumsen a?
12Ĉu mia forto estas forto de ŝtonoj? Ĉu mia karno estas kupro?
13Kai ham he kamah kah bomnah om ngawn pawt tih lungming cueihnah khaw kai lamloh a heh coeng.
13Mi havas ja nenian helpon, Kaj savo estas forpuŝita for de mi.
14Ngaidaeng loh tlungthang hinyahnah a hnoo vaengah pataeng a baerhoep taengkah sitlohnah a dang van.
14Al malfeliĉulo decas kompato de amiko, Eĉ se li forlasas la timon antaŭ la Plejpotenculo.
15Ka manuca rhoek khaw soklong bangla la hnukpoh tih sokca soklong bangla kak.
15Miaj fratoj trompas kiel torento, Kiel akvaj fluegoj, kiuj pasas,
16Amih te vueltling loh a nu sak tih vuelsong a yut pah.
16Kiuj estas malklaraj pro glacio, En kiuj kaŝas sin neĝo;
17Kho a awlh vaengah a bae neh huu tih amah hmuen lamloh kak uh.
17En la tempo de degelo ili malaperas, En la tempo de varmego ili forŝoviĝas de sia loko.
18A caehlong longpuei a hoi uh tih hinghong la a caeh dongah milh uh.
18Ili forklinas la direkton de sia vojo, Iras en la dezerton, kaj malaperas.
19Tema caehlong kah rhoek loh a paelki uh tih, Sheba lambong amih ham a lamtawn uh.
19Serĉas ilin per sia rigardo la vojoj de Tema, Esperas je ili la karavanoj el Ŝeba;
20A pangtung uh dongah yak uh tih a taengla a pawk uh akhaw a hmai tal.
20Sed ili hontas pro sia fido; Ili aliras, kaj ruĝiĝas de honto.
21A taengah a hong la na om uh van coeng dongah rhihkoi na hmuh vaengah na rhih uh.
21Nun vi neniiĝis; Vi ekvidis teruraĵon, kaj ektimis.
22“Kai taengah m'pae uh lamtah na thadueng lamloh kai hamla kapbaih pae uh.
22Ĉu mi diris: Donu al mi, El via havaĵo donacu pro mi,
23Rhal kut lamloh kai n'loeih sak lamtah hlanghaeng kut lamloh kai n'lat uh,” ka ti noek a?
23Savu min el la mano de premanto, Aŭ liberigu min el la mano de turmentantoj?
24Kai n'thuinuet lamtah ka ngam bitni. Metla ka palang khaw kai he m'ming sak uh.
24Instruu min, kaj mi eksilentos; Komprenigu al mi, per kio mi pekis.
25Balae tih hlang dueng ol rhap rhap a cal? Nangmih lamloh a tluung ham khaw balae a tluung?
25Kial vi mallaŭdas pravajn vortojn? Kaj kion povas instrui la moralinstruanto el vi?
26Olthui te tluung hamla na moeh uh nama? Ol khaw khohli bangla talsae mai pawn ni.
26Ĉu vi intencas riproĉi pro vortoj? Sed paroloj de malesperanto iras al la vento.
27Cadah ham aisat hmulung na naan vetih na hui hamla na tael pah nim?
27Eĉ orfon vi atakus, Kaj sub via amiko vi fosus.
28Tedae mulmet uh laeh, kai taengla mael uh. Nangmih maelhmai ah ka laithae nim?
28Nun, ĉar vi komencis, rigardu min; Ĉu mi mensogos antaŭ via vizaĝo?
29Mael uh laeh, dumlai la om uh boeh, mael uh laeh, koep mael uh laeh. Ka duengnah he a khuiah om.
29Rigardu denove, vi ne trovos malpiaĵon; Ripetu, vi trovos mian pravecon en la afero.
30Ka lai dongah dumlai om nim? Ka dang loh talnah yakming pawt maco.
30Ĉu estas peko sur mia lango? Ĉu mia palato ne komprenas tion, kio estas malbona?
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.