Jó 6
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
1Então Jó respondeu:
1Ijob respondis kaj diris:
2“Ah, se a minha angústia fosse pesada, e toda a minha calamidade colocada na balança!
2Se estus pesita mia ĉagreno, Kaj samtempe estus metita sur la pesilon mia suferado,
3Pois agora seria mais pesada do que a areia dos mares; por isso as minhas palavras foram precipitadas.
3Ĝi estus nun pli peza, ol la sablo ĉe la maroj; Pro tio miaj vortoj estas plenaj de plendo.
4Pois as flechas do Todo-Poderoso estão em mim. O meu espírito bebe o seu veneno. Os terrores de Deus se alinham contra mim.
4Ĉar la sagoj de la Plejpotenculo estas en mi, Ilian venenon trinkas mia spirito; La teruraĵoj de Dio direktiĝis sur min.
5Por acaso o jumento selvagem zurra quando tem capim? Ou o boi muge sobre a sua forragem?
5Ĉu krias sovaĝa azeno sur herbo? Ĉu bovo blekas kolere ĉe sia manĝaĵo?
6Pode o que não tem sabor ser comido sem sal? Ou há algum gosto na clara do ovo?
6Ĉu oni manĝas sengustaĵon sen salo? Ĉu havas guston la albumeno de ovo?
7A minha alma se recusa a tocá-los. Eles são para mim como comida repugnante.
7Kion ne volis tuŝi mia animo, Tio nun estas abomeninde mia manĝaĵo.
8“Ah, se eu pudesse ter o meu pedido atendido, que Deus me concedesse aquilo que eu tanto desejo;
8Ho, se mia peto plenumiĝus, Kaj se Dio donus al mi tion, kion mi esperas!
9que fosse do agrado de Deus me esmagar; que ele soltasse a sua mão e me eliminasse!
9Ho, se Dio komencus kaj disbatus min, Donus liberecon al Sia mano kaj frakasus min!
10Que isso ainda seja a minha consolação, sim, que eu exulte na dor que não poupa, de que não neguei as palavras do Santo.
10Tio estus ankoraŭ konsolo por mi; Kaj mi ĝojus, se en la turmento Li ne kompatus, Ĉar mi ne forpuŝis ja la vortojn de la Sanktulo.
11Qual é a minha força, para que eu espere? Qual é o meu fim, para que eu seja paciente?
11Kio estas mia forto, ke mi persistu? Kaj kia estas mia fino, ke mi havu paciencon?
12É a minha força a força das pedras? Ou é a minha carne de bronze?
12Ĉu mia forto estas forto de ŝtonoj? Ĉu mia karno estas kupro?
13Não é verdade que não há ajuda em mim, e que a sabedoria foi afastada de mim?
13Mi havas ja nenian helpon, Kaj savo estas forpuŝita for de mi.
14“Àquele que está prestes a desfalecer, o seu amigo deveria mostrar bondade; mesmo àquele que abandona o temor do Todo-Poderoso.
14Al malfeliĉulo decas kompato de amiko, Eĉ se li forlasas la timon antaŭ la Plejpotenculo.
15Meus irmãos agiram de forma enganosa como um riacho, como o leito dos riachos que desaparecem;
15Miaj fratoj trompas kiel torento, Kiel akvaj fluegoj, kiuj pasas,
16que ficam escuros por causa do gelo, nos quais a neve se esconde.
16Kiuj estas malklaraj pro glacio, En kiuj kaŝas sin neĝo;
17Na estação seca, eles desaparecem. Quando faz calor, eles são consumidos do seu lugar.
17En la tempo de degelo ili malaperas, En la tempo de varmego ili forŝoviĝas de sia loko.
18As caravanas que viajam ao lado deles se desviam. Elas sobem para o deserto, e perecem.
18Ili forklinas la direkton de sia vojo, Iras en la dezerton, kaj malaperas.
19As caravanas de Tema olharam. As companhias de Sabá esperaram por eles.
19Serĉas ilin per sia rigardo la vojoj de Tema, Esperas je ili la karavanoj el Ŝeba;
20Ficaram angustiados porque estavam confiantes. Chegaram lá, e ficaram confundidos.
20Sed ili hontas pro sia fido; Ili aliras, kaj ruĝiĝas de honto.
21Pois agora vocês não são nada. Vocês veem um terror, e ficam com medo.
21Nun vi neniiĝis; Vi ekvidis teruraĵon, kaj ektimis.
22Por acaso eu disse alguma vez: ‘Deem-me algo’? ou: ‘Ofereçam-me um presente dos seus bens’?
22Ĉu mi diris: Donu al mi, El via havaĵo donacu pro mi,
23ou: ‘Livrem-me da mão do adversário’? ou: ‘Resgatem-me da mão dos opressores’?
23Savu min el la mano de premanto, Aŭ liberigu min el la mano de turmentantoj?
24“Ensinem-me, e eu me calarei. Façam-me entender o meu erro.
24Instruu min, kaj mi eksilentos; Komprenigu al mi, per kio mi pekis.
25Como são fortes as palavras de retidão! Mas a repreensão de vocês, o que ela repreende?
25Kial vi mallaŭdas pravajn vortojn? Kaj kion povas instrui la moralinstruanto el vi?
26Vocês pretendem repreender palavras, sendo que os discursos de um desesperado são como o vento?
26Ĉu vi intencas riproĉi pro vortoj? Sed paroloj de malesperanto iras al la vento.
27Sim, vocês até lançariam sortes sobre o órfão, e fariam comércio do seu amigo.
27Eĉ orfon vi atakus, Kaj sub via amiko vi fosus.
28Agora, portanto, por favor, olhem para mim, pois certamente não mentirei na face de vocês.
28Nun, ĉar vi komencis, rigardu min; Ĉu mi mensogos antaŭ via vizaĝo?
29Por favor, voltem atrás. Que não haja injustiça. Sim, voltem novamente. A minha causa é justa.
29Rigardu denove, vi ne trovos malpiaĵon; Ripetu, vi trovos mian pravecon en la afero.
30Há injustiça na minha língua? Não pode o meu paladar discernir coisas más?
30Ĉu estas peko sur mia lango? Ĉu mia palato ne komprenas tion, kio estas malbona?
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.