Jó 6
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic
1Então Jó respondeu:
1А Јов одговори и рече:
2“Ah, se a minha angústia fosse pesada, e toda a minha calamidade colocada na balança!
2О да би се добро измерили јади моји, и заједно се невоља моја метнула на мерила!
3Pois agora seria mais pesada do que a areia dos mares; por isso as minhas palavras foram precipitadas.
3Претегла би песак морски; зато ми и речи недостаје.
4Pois as flechas do Todo-Poderoso estão em mim. O meu espírito bebe o seu veneno. Os terrores de Deus se alinham contra mim.
4Јер су стреле Свемогућег у мени, отров њихов испија ми дух, страхоте Божје ударају на ме.
5Por acaso o jumento selvagem zurra quando tem capim? Ou o boi muge sobre a sua forragem?
5Риче ли дивљи магарац код траве? Муче ли во код пиће своје?
6Pode o que não tem sabor ser comido sem sal? Ou há algum gosto na clara do ovo?
6Једе ли се бљутаво без соли? Има ли сласти у биоцу од јајца?
7A minha alma se recusa a tocá-los. Eles são para mim como comida repugnante.
7Чега се душа моја није хтела дотакнути, то ми је јело у невољи.
8“Ah, se eu pudesse ter o meu pedido atendido, que Deus me concedesse aquilo que eu tanto desejo;
8О да би ми се испунила молба, и да би ми Бог дао шта чекам!
9que fosse do agrado de Deus me esmagar; que ele soltasse a sua mão e me eliminasse!
9И да би Бог хтео сатрти ме, да би махнуо руком својом, и истребио ме!
10Que isso ainda seja a minha consolação, sim, que eu exulte na dor que não poupa, de que não neguei as palavras do Santo.
10Јер ми је још утеха, ако и горим од бола нити ме жали, што нисам тајио речи Светог.
11Qual é a minha força, para que eu espere? Qual é o meu fim, para que eu seja paciente?
11Каква је сила моја да бих претрпео? Какав ли је крај мој да бих продужио живот свој?
12É a minha força a força das pedras? Ou é a minha carne de bronze?
12Је ли сила моја камена сила? Је ли тело моје од бронзе?
13Não é verdade que não há ajuda em mim, e que a sabedoria foi afastada de mim?
13Има ли још помоћи у мене? И није ли далеко од мене шта би ме придржало?
14“Àquele que está prestes a desfalecer, o seu amigo deveria mostrar bondade; mesmo àquele que abandona o temor do Todo-Poderoso.
14Несрећноме треба милост пријатеља његовог, али је он оставио страх Свемогућег.
15Meus irmãos agiram de forma enganosa como um riacho, como o leito dos riachos que desaparecem;
15Браћа моја изневерише као поток, као бујни потоци прођоше,
16que ficam escuros por causa do gelo, nos quais a neve se esconde.
16Који су мутни од леда, у којима се сакрива снег;
17Na estação seca, eles desaparecem. Quando faz calor, eles são consumidos do seu lugar.
17Кад се откраве, отеку; кад се загреју, нестане их с места њихових.
18As caravanas que viajam ao lado deles se desviam. Elas sobem para o deserto, e perecem.
18Тамо амо сврћу од путева својих, иду у ништа и губе се.
19As caravanas de Tema olharam. As companhias de Sabá esperaram por eles.
19Путници из Теме погледаху, који иђаху у Севу уздаху се у њих;
20Ficaram angustiados porque estavam confiantes. Chegaram lá, e ficaram confundidos.
20Али се постидеше што се поуздаше у њих, дошавши до њих осрамотише се.
21Pois agora vocês não são nada. Vocês veem um terror, e ficam com medo.
21Тако и ви постасте ништа; видесте погибао моју, и страх вас је.
22Por acaso eu disse alguma vez: ‘Deem-me algo’? ou: ‘Ofereçam-me um presente dos seus bens’?
22Еда ли сам вам рекао: Дајте ми, или од блага свог поклоните ми;
23ou: ‘Livrem-me da mão do adversário’? ou: ‘Resgatem-me da mão dos opressores’?
23Или избавите ме из руке непријатељеве, и из руке насилничке искупите ме?
24“Ensinem-me, e eu me calarei. Façam-me entender o meu erro.
24Поучите ме, и ја ћу ћутати; и у чему сам погрешио, обавестите ме.
25Como são fortes as palavras de retidão! Mas a repreensão de vocês, o que ela repreende?
25Како су јаке речи истините! Али шта ће укор ваш?
26Vocês pretendem repreender palavras, sendo que os discursos de um desesperado são como o vento?
26Мислите ли да ће речи укорити, и да је говор човека без надања ветар?
27Sim, vocês até lançariam sortes sobre o órfão, e fariam comércio do seu amigo.
27И на сироту нападате, и копате јаму пријатељу свом.
28Agora, portanto, por favor, olhem para mim, pois certamente não mentirei na face de vocês.
28Зато сада погледајте ме, и видите лажем ли пред вама.
29Por favor, voltem atrás. Que não haja injustiça. Sim, voltem novamente. A minha causa é justa.
29Прегледајте, да не буде неправде; прегледајте, ја сам прав у том.
30Há injustiça na minha língua? Não pode o meu paladar discernir coisas más?
30Има ли неправде на језику мом? Не разбира ли грло моје зла?
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.