אִיּוֹב 6
Modern Hebrew BibleTranslation
Modern Hebrew Bible
Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic
1ויען איוב ויאמר׃
1А Јов одговори и рече:
2לו שקול ישקל כעשי והיתי במאזנים ישאו יחד׃
2О да би се добро измерили јади моји, и заједно се невоља моја метнула на мерила!
3כי עתה מחול ימים יכבד על כן דברי לעו׃
3Претегла би песак морски; зато ми и речи недостаје.
4כי חצי שדי עמדי אשר חמתם שתה רוחי בעותי אלוה יערכוני׃
4Јер су стреле Свемогућег у мени, отров њихов испија ми дух, страхоте Божје ударају на ме.
5הינהק פרא עלי דשא אם יגעה שור על בלילו׃
5Риче ли дивљи магарац код траве? Муче ли во код пиће своје?
6היאכל תפל מבלי מלח אם יש טעם בריר חלמות׃
6Једе ли се бљутаво без соли? Има ли сласти у биоцу од јајца?
7מאנה לנגוע נפשי המה כדוי לחמי׃
7Чега се душа моја није хтела дотакнути, то ми је јело у невољи.
8מי יתן תבוא שאלתי ותקותי יתן אלוה׃
8О да би ми се испунила молба, и да би ми Бог дао шта чекам!
9ויאל אלוה וידכאני יתר ידו ויבצעני׃
9И да би Бог хтео сатрти ме, да би махнуо руком својом, и истребио ме!
10ותהי עוד נחמתי ואסלדה בחילה לא יחמול כי לא כחדתי אמרי קדוש׃
10Јер ми је још утеха, ако и горим од бола нити ме жали, што нисам тајио речи Светог.
11מה כחי כי איחל ומה קצי כי אאריך נפשי׃
11Каква је сила моја да бих претрпео? Какав ли је крај мој да бих продужио живот свој?
12אם כח אבנים כחי אם בשרי נחוש׃
12Је ли сила моја камена сила? Је ли тело моје од бронзе?
13האם אין עזרתי בי ותשיה נדחה ממני׃
13Има ли још помоћи у мене? И није ли далеко од мене шта би ме придржало?
14למס מרעהו חסד ויראת שדי יעזוב׃
14Несрећноме треба милост пријатеља његовог, али је он оставио страх Свемогућег.
15אחי בגדו כמו נחל כאפיק נחלים יעברו׃
15Браћа моја изневерише као поток, као бујни потоци прођоше,
16הקדרים מני קרח עלימו יתעלם שלג׃
16Који су мутни од леда, у којима се сакрива снег;
17בעת יזרבו נצמתו בחמו נדעכו ממקומם׃
17Кад се откраве, отеку; кад се загреју, нестане их с места њихових.
18ילפתו ארחות דרכם יעלו בתהו ויאבדו׃
18Тамо амо сврћу од путева својих, иду у ништа и губе се.
19הביטו ארחות תמא הליכת שבא קוו למו׃
19Путници из Теме погледаху, који иђаху у Севу уздаху се у њих;
20בשו כי בטח באו עדיה ויחפרו׃
20Али се постидеше што се поуздаше у њих, дошавши до њих осрамотише се.
21כי עתה הייתם לא תראו חתת ותיראו׃
21Тако и ви постасте ништа; видесте погибао моју, и страх вас је.
22הכי אמרתי הבו לי ומכחכם שחדו בעדי׃
22Еда ли сам вам рекао: Дајте ми, или од блага свог поклоните ми;
23ומלטוני מיד צר ומיד עריצים תפדוני׃
23Или избавите ме из руке непријатељеве, и из руке насилничке искупите ме?
24הורוני ואני אחריש ומה שגיתי הבינו לי׃
24Поучите ме, и ја ћу ћутати; и у чему сам погрешио, обавестите ме.
25מה נמרצו אמרי ישר ומה יוכיח הוכח מכם׃
25Како су јаке речи истините! Али шта ће укор ваш?
26הלהוכח מלים תחשבו ולרוח אמרי נאש׃
26Мислите ли да ће речи укорити, и да је говор човека без надања ветар?
27אף על יתום תפילו ותכרו על ריעכם׃
27И на сироту нападате, и копате јаму пријатељу свом.
28ועתה הואילו פנו בי ועל פניכם אם אכזב׃
28Зато сада погледајте ме, и видите лажем ли пред вама.
29שבו נא אל תהי עולה ושבי עוד צדקי בה׃
29Прегледајте, да не буде неправде; прегледајте, ја сам прав у том.
30היש בלשוני עולה אם חכי לא יבין הוות׃
30Има ли неправде на језику мом? Не разбира ли грло моје зла?
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.