אִיּוֹב 6
Modern Hebrew BibleTranslation
Modern Hebrew Bible
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
1ויען איוב ויאמר׃
1و ایوب جواب داده، گفت:
2לו שקול ישקל כעשי והיתי במאזנים ישאו יחד׃
2«کاش که غصه من سنجیده شود. و مشقت مرا درمیزان با آن بگذارند.
3כי עתה מחול ימים יכבד על כן דברי לעו׃
3زیرا که الان از ریگ دریاسنگینتر است. از این سبب سخنان من بیهوده میباشد.
4כי חצי שדי עמדי אשר חמתם שתה רוחי בעותי אלוה יערכוני׃
4زیرا تیرهای قادرمطلق در اندرون من است. و روح من زهر آنها را میآشامد، و ترسهای خدا بر من صف آرایی میکند.
5הינהק פרא עלי דשא אם יגעה שור על בלילו׃
5آیا گورخر باداشتن علف عرعر میکند؟ و یا گاو بر آذوقه خودبانگ میزند؟
6היאכל תפל מבלי מלח אם יש טעם בריר חלמות׃
6آیا چیز بیمزه، بینمک خورده میشود؟ و یا در سفیده تخم، طعم میباشد؟
7מאנה לנגוע נפשי המה כדוי לחמי׃
7جان من از لمس نمودن آنها کراهت دارد. آنهابرای من مثل خوراک، زشت است.
8מי יתן תבוא שאלתי ותקותי יתן אלוה׃
8«کاش که مسالت من برآورده شود، و خداآرزوی مرا به من بدهد!
9ויאל אלוה וידכאני יתר ידו ויבצעני׃
9و خدا راضی شود که مرا خرد کند، و دست خود را بلند کرده، مرامنقطع سازد!
10ותהי עוד נחמתי ואסלדה בחילה לא יחמול כי לא כחדתי אמרי קדוש׃
10آنگاه معهذا مرا تسلی میشد ودر عذاب الیم شاد میشدم، چونکه کلمات حضرت قدوس را انکار ننمودم.
11מה כחי כי איחל ומה קצי כי אאריך נפשי׃
11من چه قوت دارم که انتظار بکشم و عاقبت من چیست که صبرنمایم؟
12אם כח אבנים כחי אם בשרי נחוש׃
12آیا قوت من قوت سنگها است؟ و یاگوشت من برنج است؟
13האם אין עזרתי בי ותשיה נדחה ממני׃
13آیا بالکل بیاعانت نیستم؟ و مساعدت از من مطرود نشده است؟
14למס מרעהו חסד ויראת שדי יעזוב׃
14حق شکسته دل از دوستش ترحم است، اگرچه هم ترس قادر مطلق را ترک نماید.
15אחי בגדו כמו נחל כאפיק נחלים יעברו׃
15اما برادران من مثل نهرها مرا فریب دادند، مثل رودخانه وادیها که میگذرند.
16הקדרים מני קרח עלימו יתעלם שלג׃
16که از یخ سیاه فام میباشند، و برف در آنها مخفی است.
17בעת יזרבו נצמתו בחמו נדעכו ממקומם׃
17وقتی که آب از آنها میرود، نابود میشوند. و چون گرماشود، از جای خود ناپدید میگردند.
18ילפתו ארחות דרכם יעלו בתהו ויאבדו׃
18کاروانیان از راه خود منحرف میشوند، و در بیابان داخل شده، هلاک میگردند.
19הביטו ארחות תמא הליכת שבא קוו למו׃
19کاروانیان تیما به آنهانگران بودند. قافله های سبا امید آن را داشتند.
20בשו כי בטח באו עדיה ויחפרו׃
20از امید خود خجل گردیدند. به آنجا رسیدند وشرمنده گشتند.
21כי עתה הייתם לא תראו חתת ותיראו׃
21زیرا که الان شما مثل آنهاشدهاید، مصیبتی دیدید و ترسان گشتید.
22הכי אמרתי הבו לי ומכחכם שחדו בעדי׃
22آیاگفتم که چیزی به من ببخشید؟ یا ارمغانی از اموال خود به من بدهید؟
23ומלטוני מיד צר ומיד עריצים תפדוני׃
23یا مرا از دست دشمن رهاکنید؟ و مرا از دست ظالمان فدیه دهید؟
24הורוני ואני אחריש ומה שגיתי הבינו לי׃
24«مرا تعلیم دهید و من خاموش خواهم شد، و مرا بفهمانید که در چه چیز خطا کردم.
25מה נמרצו אמרי ישר ומה יוכיח הוכח מכם׃
25سخنان راستی چقدر زورآور است! اما تنبیه شما چه نتیجه میبخشد؟
26הלהוכח מלים תחשבו ולרוח אמרי נאש׃
26آیا گمان میبرید که سخنان را تنبیه مینمایید و سخنان مایوس را که مثل باد است؟
27אף על יתום תפילו ותכרו על ריעכם׃
27یقین برای یتیم قرعه میاندازیدو دوست خود را مال تجارت میشمارید.
28ועתה הואילו פנו בי ועל פניכם אם אכזב׃
28پس الان التفات کرده، بر من توجه نمایید، و روبهروی شما دروغ نخواهم گفت.
29שבו נא אל תהי עולה ושבי עוד צדקי בה׃
29برگردید و بیانصافی نباشد، و باز برگردید زیرا عدالت من قایم است.
30היש בלשוני עולה אם חכי לא יבין הוות׃
30آیا در زبان من بیانصافی میباشد؟ و آیا کام من چیزهای فاسد را تمیز نمی دهد؟
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.