Job 6
Louis Segond 1910Translation
Louis Segond 1910
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
1Job prit la parole et dit:
1و ایوب جواب داده، گفت:
2Oh! S’il était possible de peser ma douleur, Et si toutes mes calamités étaient sur la balance,
2«کاش که غصه من سنجیده شود. و مشقت مرا درمیزان با آن بگذارند.
3Elles seraient plus pesantes que le sable de la mer; Voilà pourquoi mes paroles vont jusqu’à la folie!
3زیرا که الان از ریگ دریاسنگینتر است. از این سبب سخنان من بیهوده می‌باشد.
4Car les flèches du Tout-Puissant m’ont percé, Et mon âme en suce le venin; Les terreurs de Dieu se rangent en bataille contre moi.
4زیرا تیرهای قادرمطلق در اندرون من است. و روح من زهر آنها را می‌آشامد، و ترسهای خدا بر من صف آرایی می‌کند.
5L’âne sauvage crie-t-il auprès de l’herbe tendre? Le bœuf mugit-il auprès de son fourrage?
5آیا گورخر باداشتن علف عرعر می‌کند؟ و یا گاو بر آذوقه خودبانگ می‌زند؟
6Peut-on manger ce qui est fade et sans sel? Y a-t-il de la saveur dans le blanc d’un œuf?
6آیا چیز بی‌مزه، بی‌نمک خورده می‌شود؟ و یا در سفیده تخم، طعم می‌باشد؟
7Ce que je voudrais ne pas toucher, C’est là ma nourriture, si dégoûtante soit-elle!
7جان من از لمس نمودن آنها کراهت دارد. آنهابرای من مثل خوراک، زشت است.
8Puisse mon vœu s’accomplir, Et Dieu veuille réaliser mon espérance!
8«کاش که مسالت من برآورده شود، و خداآرزوی مرا به من بدهد!
9Qu’il plaise à Dieu de m’écraser, Qu’il étende sa main et qu’il m’achève!
9و خدا راضی شود که مرا خرد کند، و دست خود را بلند کرده، مرامنقطع سازد!
10Il me restera du moins une consolation, Une joie dans les maux dont il m’accable: Jamais je n’ai transgressé les ordres du Saint.
10آنگاه معهذا مرا تسلی می‌شد ودر عذاب الیم شاد می‌شدم، چونکه کلمات حضرت قدوس را انکار ننمودم.
11Pourquoi espérer quand je n’ai plus de force? Pourquoi attendre quand ma fin est certaine?
11من چه قوت دارم که انتظار بکشم و عاقبت من چیست که صبرنمایم؟
12Ma force est-elle une force de pierre? Mon corps est-il d’airain?
12آیا قوت من قوت سنگها است؟ و یاگوشت من برنج است؟
13Ne suis-je pas sans ressource, Et le salut n’est-il pas loin de moi?
13آیا بالکل بی‌اعانت نیستم؟ و مساعدت از من مطرود نشده است؟
14Celui qui souffre a droit à la compassion de son ami, Même quand il abandonnerait la crainte du Tout-Puissant.
14حق شکسته دل از دوستش ترحم است، اگر‌چه هم ترس قادر مطلق را ترک نماید.
15Mes frères sont perfides comme un torrent, Comme le lit des torrents qui disparaissent.
15اما برادران من مثل نهرها مرا فریب دادند، مثل رودخانه وادیها که می‌گذرند.
16Les glaçons en troublent le cours, La neige s’y précipite;
16که از یخ سیاه فام می‌باشند، و برف در آنها مخفی است.
17Viennent les chaleurs, et ils tarissent, Les feux du soleil, et leur lit demeure à sec.
17وقتی که آب از آنها می‌رود، نابود می‌شوند. و چون گرماشود، از جای خود ناپدید می‌گردند.
18Les caravanes se détournent de leur chemin, S’enfoncent dans le désert, et périssent.
18کاروانیان از راه خود منحرف می‌شوند، و در بیابان داخل شده، هلاک می‌گردند.
19Les caravanes de Théma fixent le regard, Les voyageurs de Séba sont pleins d’espoir;
19کاروانیان تیما به آنهانگران بودند. قافله های سبا امید آن را داشتند.
20Ils sont honteux d’avoir eu confiance, Ils restent confondus quand ils arrivent.
20از امید خود خجل گردیدند. به آنجا رسیدند وشرمنده گشتند.
21Ainsi, vous êtes comme si vous n’existiez pas; Vous voyez mon angoisse, et vous en avez horreur!
21زیرا که الان شما مثل آنهاشده‌اید، مصیبتی دیدید و ترسان گشتید.
22Vous ai-je dit: Donnez-moi quelque chose, Faites en ma faveur des présents avec vos biens,
22آیاگفتم که چیزی به من ببخشید؟ یا ارمغانی از اموال خود به من بدهید؟
23Délivrez-moi de la main de l’ennemi, Rachetez-moi de la main des méchants?
23یا مرا از دست دشمن رهاکنید؟ و مرا از دست ظالمان فدیه دهید؟
24Instruisez-moi, et je me tairai; Faites-moi comprendre en quoi j’ai péché.
24«مرا تعلیم دهید و من خاموش خواهم شد، و مرا بفهمانید که در چه چیز خطا کردم.
25Que les paroles vraies sont persuasives! Mais que prouvent vos remontrances?
25سخنان راستی چقدر زورآور است! اما تنبیه شما چه نتیجه می‌بخشد؟
26Voulez-vous donc blâmer ce que j’ai dit, Et ne voir que du vent dans les discours d’un désespéré?
26آیا گمان می‌برید که سخنان را تنبیه می‌نمایید و سخنان مایوس را که مثل باد است؟
27Vous accablez un orphelin, Vous persécutez votre ami.
27یقین برای یتیم قرعه می‌اندازیدو دوست خود را مال تجارت می‌شمارید.
28Regardez-moi, je vous prie! Vous mentirais-je en face?
28پس الان التفات کرده، بر من توجه نمایید، و روبه‌روی شما دروغ نخواهم گفت.
29Revenez, ne soyez pas injustes; Revenez, et reconnaissez mon innocence.
29برگردید و بی‌انصافی نباشد، و باز برگردید زیرا عدالت من قایم است.
30Y a-t-il de l’iniquité sur ma langue, Et ma bouche ne discerne-t-elle pas le mal?
30آیا در زبان من بی‌انصافی می‌باشد؟ و آیا کام من چیزهای فاسد را تمیز نمی دهد؟
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.