Job 36
Louis Segond 1910Translation
Louis Segond 1910
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
1Élihu continua et dit:
1و الیهو باز‌گفت:
2Attends un peu, et je vais poursuivre, Car j’ai des paroles encore pour la cause de Dieu.
2«برای من‌اندکی صبرکن تا تو را اعلام نمایم، زیرا از برای خدا هنوز سخنی باقی است.
3Je prendrai mes raisons de haut, Et je prouverai la justice de mon créateur.
3علم خود را از دورخواهم آورد و به خالق خویش، عدالت راتوصیف خواهم نمود.
4Sois-en sûr, mes discours ne sont pas des mensonges, Mes sentiments devant toi sont sincères.
4چونکه حقیقت کلام من دروغ نیست، و آنکه در علم کامل است نزد توحاضر است.
5Dieu est puissant, mais il ne rejette personne; Il est puissant par la force de son intelligence.
5اینک خدا قدیر است و کسی رااهانت نمی کند و در قوت عقل قادر است.
6Il ne laisse pas vivre le méchant, Et il fait droit aux malheureux.
6شریررا زنده نگاه نمی دارد و داد مسکینان را می‌دهد.
7Il ne détourne pas les yeux de dessus les justes, Il les place sur le trône avec les rois, Il les y fait asseoir pour toujours, afin qu’ils soient élevés.
7چشمان خود را از عادلان برنمی گرداند، بلکه ایشان را با پادشاهان بر کرسی تا به ابد می‌نشاند، پس سرافراشته می‌شوند.
8Viennent-ils à tomber dans les chaînes, Sont-ils pris dans les liens de l’adversité,
8اما هرگاه به زنجیرهابسته شوند، و به بندهای مصیبت گرفتار گردند،
9Il leur dénonce leurs œuvres, Leurs transgressions, leur orgueil;
9آنگاه اعمال ایشان را به ایشان می‌نمایاند وتقصیرهای ایشان را از اینکه تکبر نموده‌اند،
10Il les avertit pour leur instruction, Il les exhorte à se détourner de l’iniquité.
10وگوشهای ایشان را برای تادیب باز می‌کند، و امرمی فرماید تا از گناه بازگشت نمایند.
11S’ils écoutent et se soumettent, Ils achèvent leurs jours dans le bonheur, Leurs années dans la joie.
11پس اگربشنوند و او را عبادت نمایند، ایام خویش را درسعادت بسر خواهند برد، و سالهای خود را درشادمانی.
12S’ils n’écoutent pas, ils périssent par le glaive, Ils expirent dans leur aveuglement.
12و اما اگر نشنوند از تیغ خواهند افتاد، و بدون معرفت، جان را خواهند سپرد.
13Les impies se livrent à la colère, Ils ne crient pas à Dieu quand il les enchaîne;
13اماآنانی که در دل، فاجرند غضب را ذخیره می‌نمایند، و چون ایشان را می‌بندد استغاثه نمی نمایند.
14Ils perdent la vie dans leur jeunesse, Ils meurent comme les débauchés.
14ایشان در عنفوان جوانی می‌میرندو حیات ایشان با فاسقان (تلف می‌شود).
15Mais Dieu sauve le malheureux dans sa misère, Et c’est par la souffrance qu’il l’avertit.
15مصیبت کشان را به مصیبت ایشان نجات می‌بخشد و گوش ایشان را در تنگی باز می‌کند.
16Il te retirera aussi de la détresse, Pour te mettre au large, en pleine liberté, Et ta table sera chargée de mets succulents.
16«پس تو را نیز از دهان مصیبت بیرون می‌آورد، در مکان وسیع که در آن تنگی نمی بود وزاد سفره تو از فربهی مملو می‌شد،
17Mais si tu défends ta cause comme un impie, Le châtiment est inséparable de ta cause.
17و تو ازداوری شریر پر هستی، لیکن داوری و انصاف باهم ملتصقند.
18Que l’irritation ne t’entraîne pas à la moquerie, Et que la grandeur de la rançon ne te fasse pas dévier!
18باحذر باش مبادا خشم تو را به تعدی ببرد، و زیادتی کفاره تو را منحرف سازد.
19Tes cris suffiraient-ils pour te sortir d’angoisse, Et même toutes les forces que tu pourrais déployer?
19آیا او دولت تو را به حساب خواهد آورد؟ نی، نه طلا و نه تمامی قوای توانگری را.
20Ne soupire pas après la nuit, Qui enlève les peuples de leur place.
20برای شب آرزومند مباش، که امت‌ها را از جای ایشان می‌برد.
21Garde-toi de te livrer au mal, Car la souffrance t’y dispose.
21با حذر باش که به گناه مایل نشوی، زیرا که تو آن را بر مصیبت ترجیح داده‌ای.
22Dieu est grand par sa puissance; Qui saurait enseigner comme lui?
22اینک خدا در قوت خود متعال می‌باشد. کیست که مثل او تعلیم بدهد؟
23Qui lui prescrit ses voies? Qui ose dire: Tu fais mal?
23کیست که طریق او را به او تفویض کرده باشد؟ و کیست که بگویدتو بی‌انصافی نموده‌ای؟
24Souviens-toi d’exalter ses œuvres, Que célèbrent tous les hommes.
24به یاد داشته باش که اعمال او را تکبیر گویی که درباره آنها مردمان می‌سرایند.
25Tout homme les contemple, Chacun les voit de loin.
25جمیع آدمیان به آنها می‌نگرند. مردمان آنها را از دور مشاهده می‌نمایند.
26Dieu est grand, mais sa grandeur nous échappe, Le nombre de ses années est impénétrable.
26اینک خدا متعال است و او را نمی شناسیم. و شماره سالهای او را تفحص نتوان کرد.
27Il attire à lui les gouttes d’eau, Il les réduit en vapeur et forme la pluie;
27زیرا که قطره های آب را جذب می‌کند و آنها باران را ازبخارات آن می‌چکاند.
28Les nuages la laissent couler, Ils la répandent sur la foule des hommes.
28که ابرها آن را به شدت می‌ریزد و بر انسان به فراوانی می‌تراود.
29Et qui comprendra le déchirement de la nuée, Le fracas de sa tente?
29آیاکیست که بفهمد ابرها چگونه پهن می‌شوند، یارعدهای خیمه او را بداند؟
30Voici, il étend autour de lui sa lumière, Et il se cache jusque dans les profondeurs de la mer.
30اینک نور خود رابر آن می‌گستراند. و عمق های دریا را می‌پوشاند.
31Par ces moyens il juge les peuples, Et il donne la nourriture avec abondance.
31زیرا که به واسطه آنها قوم‌ها را داوری می‌کند، و رزق را به فراوانی می‌بخشد.
32Il prend la lumière dans sa main, Il la dirige sur ses adversaires.
32دستهای خودرا با برق می‌پوشاند، و آن را بر هدف مامورمی سازد.
33Il s’annonce par un grondement; Les troupeaux pressentent son approche.
33رعدش از او خبر می‌دهد و مواشی از برآمدن او اطلاع می‌دهند.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.